Agility vrij vertaald behendigheid. Wel dat was wel te zien op de 4 parcours welke men steeds aanpaste aan de categorie van honden. Op een remork hingen vele vellen A4 papier met de wedstrijdschema’s en wanneer welke categorie aan de beurt was en welke hond binnen die bepaalde categorie. Even wat info rond al de drukte en je wist dat er een week gewerkt was om alles van Genebos naar daar te brengen en op te bouwen. De 4 parcours, catering maar zeker ook de 8m lange loopbrug over de renbaan van de windhonden (van wie het terrein is). Ook de camping moest in orde gebracht worden, deze werd in het weekend bezet door een 200 tal caravans, mobilhomes en tenten. Gedurende de 2 dagen zou men dan telkens 500 à 600 honden ontvangen. Dan weet je dat daar al een hele organisatie en vrijwilligerswerk achter zit. Gelukkig kan Ivo Tielens hiervoor toch weer elke dag rekenen op een 60-tal vrijwilligers. Voor het begin van de wedstrijd zie je de baasjes het parcours verkennen, met de hand meebewegend hoe men de hond zal leiden naar het punt. Tijdens de wedstrijd zie je gedreven baasjes, nerveuzer dan de hond, het parcours afleggen in zo’n kort mogelijke tijd. Dus het is ook rennen voor de baasjes en na een klein minuutje was het voorbij. Tijd voor een beloning, ook al had de hond het op zeker moment laten afweten. Wat tijdens de wedstrijden opviel was dat er meer dames dan heren meelopen en instructies geven. Dit alles werd natuurlijk ook gejureerd en de keurmeesters kwamen zelfs van Zwitserland, Portugal en Hongarije. Van een internationale uitstraling en erkenning gesproken.
Hondensport is dan ook een gedeelde sport de hond houdt het baasje fit en omgekeerd.
Na het beëindigen van de wedstrijden was het voor de vrijwilligers nog niet gedaan, alles moest nog afgebroken worden en zondagavond naar het lokaal in Genebos gebracht worden. Wel een dikke proficiat aan Ivo en z’n team, zo te zien verliep alles vlekkeloos en ik heb ook weer wat activiteiten leren kennen. AC
{gallery}2018/Activiteiten/Agility_hondenwedstrijd{/gallery}