Je mocht op al de plaatsen waar de wedstrijd op grote schermen, tv’s, uitgezonden werd komen. De sfeer zat erin, het geloof in een finaleplaats moet kunnen. Aan het geroep en meeleven lag het niet maar de Duivels kregen de bal niet door de betonnen muur die de Fransen opgetrokken hadden. De rust zou beterschap brengen. Iedereen terug op z’n plaats en het was toch niet waar zeker. Je zag overal bedrukte gezichten, dit kan toch niet de Fransen scoren. Het besef dat het moeilijk ging worden werd groot. Iedereen leefde en supporterde mee gaf bijkomende commentaar bij bepaalde fases en wilde soms langs het plein gaan staan naast Martinez om zo te zeggen hoe men het moest doen. na de 90 minuten en de extra tijd klonk het eindsignaal. Een droom werd niet waar, bedrukte gezichten van hoe kan dit nu? Maar wel fier op de Rode Duivels en zaterdag komen we zeker terug om ze nog een laatste keer op dit WK, tijdens de troostfinale, om ze toch nog naar de zeker meer dan verdiende 3de plaats te supporteren. AC
{gallery}2018/Activiteiten/WK_2018/07_Frankrijk_-_Belgie{/gallery}