Jongeren konden dankzij CC Beringen aan Theatervorming doen. Het voorbije vormingsjaar was ook succesvol. Groep 1 had het boek “het leven van een loser” van auteur Jeff Kinney gelezen en besproken. Zo kon men zelf hun teksten schrijven om tot een script te komen waarmee men dan aan de slag kon om deze aan te leren. Niet alleen tekst maar ook attributen zoeken om ook zeker het stuk visueel te maken, als men niet spreekt. Met deze gelaatsuitdrukkingen en de teksten kreeg men een mooi toonmoment van ‘hun’ stuk “stiekem zijn we allemaal een loser” onder een regie van de ervaren Lize Theunis werkten hieraan mee: Jens Droogmans, Laura Peeters, Maarten Boes, Liesel Swerts, Zé Jacob, Elise Gijbels en Maxime Vandenberk. En zelfs toen er vrijdag nog 1 speler uitviel loste de jongeren het helemaal op, niemand van het aandachtige publiek had het geweten als men het niet gezegd had.
Groep 2 de al iets meer ervaren spelers: Maarten Willems, Femke Clerckx, Sarah Liesenborgs, Caro Maet, Anouk Claassen, Jule Neys, Arne Droogmans, Imani Ignoul, Ben Vanbilsen, Francesca Birlogeneau en Eray Cankurtaranoglu. Zij vertrokken van een spannende jeugdroman “none of us is lying” van =karen M. McManus. Teksten, personages, verhaallijnen werden zelfgeschreven met het boek als leidraad. Zodoende kwam men tot een theatervoorstelling “Schaamte op de schoolbank”. Het werd een prachtig theatervoorstelling. In de klas een roep om wraak en iets later was ze dood, vermoord! Wie het gedaan had, daar zou de inspecteur wel achter komen. 4 verdachte met elk een geheim dat door het slachtoffer gekend was. Dit uitbrengen zou hun reputatie tenietdoen. Niet durven zeggen dat je homoseksueel bent, wat drugs dealen om toch ondanks een drinkende vader een leven te hebben, examenvragen stelen om toch maar de primus van de klas te zijn,… Een zoektocht met zulke mooie schetsen, de personages die zich zo in hun rol inleefde, de gelaatsuitdrukkingen het was top. Maar wie was de moordenaar? Geen sluitend gegeven tot het uitkwam. Ze had zelfmoord gepleegd, dit om de pesters te laten voelen hoe het was om gekleineerd te worden door de inspecteur en daarbij het gevoel te krijgen wat zij steeds aangevoeld had toen ze gepest werd.
Echt de 2 voorstelklingen waren uit het leven gegrepen, 2 stukken die niet alleen mooi vertolkt waren maar wat je ook aanzet tot nadenken. Jongeren jullie kregen al een geweldig applaus van de mensen maar nogmaals een proficiat. Ook een dank aan Villa Basta en de toneelvereniging voor de ondersteuning. AC
{gallery}2018/Activiteiten/Toonmoment{/gallery}