Waren’t toeriste of waren’t azéilzukkers?

Vlee wèèk op ne veurmiddag ree ich mee den oto va Skaffe no de Böeting. ’t War zoe ‘e rond öllef ùi’ere inne vurnóun en ich kwamp tusse die twie’e bosse doorgereen, euver de groe’ete stieweg, oppe Vensberg oan.
Iniens zag ich öt de bos anne rechse kant vanne stieweg ’n hie’el famille wil verkes skoe’en op 'n rai de weg euverstèke richting ’t Rott.
’t War noa bekanst oppe middag en de zon skeen. Mer wocht nog es entige wèke dan es ’t herfst , slecht wèèr, vrug doenker, ’s nachts dóun ze ooch al gien liechte nemie’e oan. As ge dan zoe’e ne groep vur óch kregt oppe stieweg , ’t waren ‘r toch ö stuk of twellef , dettéin. Lèvesgevoarlek es da en as’t néi lèvesgevoarlek ès , dan godder wel nen hoe’ep stukke hemme die óch nen hoe‘ep geld gón koste.
Dus past op!  Zegt 't voets !  Ne verwiettigde Böetingenèèr ès t'r twie'e wèèrd !
Sel