Ich hem óch dees wèèk ö néif jaske gekocht en ich zal ’t  óch wel opstùi’ere. Mer tant Delfien hit gezeed dat de knoppe te zwoar zèn, da zo dan veul koste en doa’eveur hem ich ze t’r af gesneen en in de tesse gesteke.  Van tant Merie die vlee joar es doe’edgegoñ hemme we ooch niks ne mie’  gehuurd. We hemme ooch góud néifs, ozze poa hit oaner werk gekrege, hè hit noa vèèfhonnerd man onner ‘m… hè mot noa ’t groas op ’t kerkhof mèèn.

Mè zuster Frieda , ge wit wel, die doa getrouwd es mee hurre miens, die hit ne klenne gekrege mer we wete nog néi of ‘t ne jóng ès of ö wichteke en dus wete we néi of we noa tant of nonk zen gewore.  As ’t ö wichteke ès zo ze ’t klèèn nó mich hète, mer da zo toch oarig zèn as ich tege da klèèn  nonk moes zenge. Vlee wèèk hit ur brùi’er Mon z’n otodeur toegegoeid en de sleutels zatte nog op ’t kontakt, hit t’r de bus mótte pakke no tezennest vur de rezerfsleutels  te hoale. We hemme zeker ’n ùi’er in den oto motte blève zitte wochte. As ge Angèle moest zéin dóut ze dan ne goi’endag, zéider ze néi dan modder  niks zenge.

Noa goñ ich ötskère mee skrève, want den ink es op, de goi’endag an allemoal en draai diekke munne va mich omda ich óch zoe gère zéin.

P.S. Ich mende óch nog ö néif fotoke va mich op te stùi’ere… mer ich ha den avelot al toegeplekt.

               X X X