De patroonheilige van de parochie Paal is zoals bekend St.-Jan de Doper.  De geboorte van St.-Jan wordt gevierd op 24 juni, 6 maanden na de geboorte van Christus.   De zondag na dit patroonsfeest volgt de eerste kermis.  Het tweede feest, gevolgd door de tweede kermis, herdenkt zijn onthoofding op 29 augustus.  

St.-Jan was een joods profeet, die men zowel in de bijbel als in de koran terugvindt.  Talrijk zijn de parochies die hem als patroonheilige kozen.

Paal bezit een heel bijzonder relikwie van Sint Jan.  Een heel klein stukje van zijn hoofd wordt in Paal bewaard.  Naar verluidt werd dit relikwie in 1754 door Rome geschonken. 
In vier andere wereldsteden wordt een stukje van het hoofd als relikwie bewaard:  Damascus, Istanbul, Rome en Amiens.
Wanneer deze verering van Sint Jan in Paal ontstaan is wordt nergens beschreven, maar alleszins voordat Paal een afzonderlijke parochie werd. 

Feit is dat na de schenking van deze relikwie de devotie toenam en gelovigen uit omliggende parochies toe stroomden om Sint Jan te aanbidden,  vooral tegen hoofdpijn.  Paal groeide uit tot een drukbezocht bedevaartsoord.
De volksdevotie voor Sint Jan moet generaties lang heel intens geweest zijn.  Van heinde en ver kwam men St.-Jan aanroepen tegen blijvende en hevige hoofdpijn, schorheid, duizeligheid, epilepsie, kinderziekten, angst en zelfs hagel.  Samengevat:  “ … ter verlichting hunner smarten in het hoofd.”
De aanbidding bereikte elk jaar haar hoogtepunt rond de feestdag van St.-Jan,  op 24 juni dus.  Het werd een echte ‘begankenis’.  Uit de omgeving stroomden hordes bedevaarders naar Paal. Het beeld van St.-Jan werd in de processie door de verschillende gehuchten gedragen, gevolgd door de bedevaarders.  In de parochiekerk werden speciale dankmissen opgedragen.  Tijdens de bedevaart ging men al biddend met de paternoster in de hand rond de houten schotel (uit de 17de e.) met daarop het hoofd van Johannes, dat vooraan in de kerk was opgesteld.  Dit ritueel werd 7 keer uitgevoerd, onderwijl het rozenhoedje biddend, zowel in als rond de kerk.
De bedevaarders deden ook een noveen, dit is 9 dagen na elkaar rozenhoedjes komen bidden om bijzondere gunsten af te smeken.  Soms werden de smeekbeden van de bedevaarders schijnbaar verhoord en sprak men an een genezing, maar van een echt mirakel is blijkbaar nooit gehoord.

Ook het rechter zijaltaar, toegewijd aan de patroonheilige, werd druk bezocht.  Het werd in 1912 vervaardigd door Gussé van Hasselt en boven het altaar werd een muurretabel uit het leven van St.-Jan geschilderd, nl.  het doopsel van Jezus in de Jordaan.  Het schilderwerk is van de hand van Napoleon Ariën van Paal. 
In het timpaan van het hoofdportaal is een half verheven reliëf uitgewerkt dat het doopsel van Jezus in de Jordaan uitbeeldt, alsook een ‘beeweg’ rond de kerk.  

De bedevaart naar Paal was een groot succes, maar ook de handel rond de kerk profiteerde en natuurlijk ook het vertier.  Dat laatste was al veel minder naar de zin van de geestelijke overheid, die al dat zondig vermaak in de drankgelegenheden ten strengste afkeurde.  

In 1892 werd het ronddragen van het beeld van St.-Jan in de processie afgeschaft.  Een ‘bestraffing’ vanuit de hemel volgde prompt.  Een groot deel van de graanoogst van de boeren werd vernield door hagel.

Langzamerhand ontstond uit het ontspanningsgedeelte dat bij de processie hoorde de kermis.  De kermis verdrong de bedevaart,  de kerkmis werd vooral een kermis.  Op het eind van de 19de eeuw doofde de viering van Sint Jan helemaal uit.  De processie, die door de belangrijkste straten van het dorp trok, is nog blijven voortbestaan tot in de jaren 80 van vorige eeuw.  

Van de vroegere begankenissen is enkel nog de kermisfoor een levendige getuige.  De processie in de kerk door de ‘stekskesgul’ en de zegening van het allerheiligste heeft nog wel plaats bij het eerste feest van St.-Jan:  het aansteken van de kaarsen en het bidden van een rozenhoedje voor het beeld van de heilige is wat er nog rest van de ooit zo grote devotie voor onze patroonheilige.   A. Luyten