Louis werd geboren in Tervant op 8 december 1926 als jongste in een gezin met zeven kinderen. Pa runde een boerderij en Louis had een onbezorgde jeugd en bracht vele uren door met zijn vrienden aan het pleintje voor het kerkje van Tervant.
Tot het uitbreken van de tweede wereldoorlog. Hun boerderij lag vlak bij het kanaal en dat was een gevaarlijke plek. Ze werden aangemaand door de soldaten om te vluchten. Zo trok Louis richting Brussel waar zij zuster woonde. Louis herinnerde zich één lange stoet van vluchtelingen van Paal tot Brussel. In Leuven ervaart hij een eerste luchtalarm en de engte van een schuilkelder. Lang duurt het verblijf in Brussel niet. Via de soldaten in Brussel vernemen ze dat de situatie aan het kanaal in Beringen terug rustig is. Pa was ondertussen al drie keer met de fiets op en af gereden naar Tervant om de situatie in te schatten. Maar Louis leert zo Brussel wel goed kennen en blijft regelmatig terug naar de hoofdstad gaan. Dikwijls met patatten en een stuk hesp.
Tijdens de oorlog krijgt Louis de kans om naar verschillende voetbalwedstrijden in het Brusselse te gaan kijken. Zo wordt hij een echte voetbalfan. Daring Brussel, Union Saint-Gilles en Anderlecht, hij kent ze allemaal. Zijn eerste internationale match is België-Frankrijk in maart 1945. Louis herinnert het zich alsof het gisteren was. Zo kreeg hij de Franse zwarte parel en legendarische Benbarek in levende lijve te zien. Het entreeticket kostte toen 200 BFR. Een fortuin voor die tijd en Louis heeft er heel veel extra uren voor geklopt. Louis herinnert zich ook nog de transfer van Jef Mermans naar Anderlecht voor 125000 BFR. Een recordbedrag voor die tijd!
En zo werd Louis een voetbalsupporter voor het leven. Hij heeft tot 1960 haast alle wedstrijden van de Rode Duivels gezien. En voetbal alleen was niet genoeg. Louis ging ook graag naar de koers. Eén van de eerste grote wedstrijden was het WK wielrennen 1948 in Valkenburg. De Belg Briek Schotte wordt er wereldkampioen. Twee jaar later doet Briek dat nog eens over in Moorslede. Ook daar staat Louis aan de eindmeet. En Louis zal in totaal zo’n 37 keer een wereldkampioenschap gaan bekijken. Dat brengt hem in heel Europa. De mooiste herinneringen heeft hij aan Oslo, Sicilië, Lissabon en Madrid waar Tom Boonen in 2005 de regenboogtrui won. Louis heeft ook vele van deze memorabele momenten gefilmd. Dikwijls met veel plaveien en voeten, lacht hij. Nu het winter is, haalt hij nog wel eens een oude videoband uit de kast en kijkt naar de beelden van de kampioenschappen.
Als Louis vertelt, glimmen zijn ogen. Ook als hij de map met krantenknipsels bovenhaalt, leeft hij helemaal op. Louis staat op tientallen persfoto’s. Met zijn rijzige gestalte kijkt hij steevast over de winnaar heen, recht in de camera. Eén van de mooiste foto’s is er eentje van Rik Luyten. Deze Beringse beroepsrenner haalde zijn grootste overwinningen eind jaren 50 en begin jaren 60. Louis kende Rik persoonlijk heel goed en is ooit eens mee geweest als verzorger. Ook Ronnie Claes uit Tervant kon tijdens zijn korte carrière begin jaren 80 op de sympathie van Louis rekenen. Ook de Ronde van Frankrijk kent voor Louis geen geheimen en als de Ronde van Frankrijk in 1981 in Beringen vertrekt, is Louis van de partij om een handje toe te steken. Zijn pasje als organisator heeft hij goed bewaard.
Maar van supporteren alleen kan je uiteraard niet leven. Er moest ook gewerkt worden. Louis heeft verschillende jobs gehad. Na de oorlog hielp hij eerst nog mee op de boerderij in Tervant, later ging hij werken in Luik. In 1954 gaat hij in dienst bij de Scheepvaart maar na vier jaar trok hij terug naar Brussel en werkte er als magazijnier in een warenhuis. In het jaar van de Expo, die hij trouwens meerdere malen bezocht, leerde hij de liefde van zijn leven kennen. Op Olmen kermis wordt hij smoor op Jeanne Vos uit Balen. Zij trouwen enkele jaren later. Ondertussen woont hij een tijdje in Balen en gaat werken bij DAF in Eindhoven. Uiteindelijk bouwt Louis zijn nestje in Tervant en werkt van 1966 tot aan zijn pensioen bij Crown General in Tessenderlo. Ondertussen zijn Louis en Jeanne 50 jaar getrouwd en hebben twee kinderen, Edwin en Lien.
Louis is ook altijd heel actief geweest in het verenigingsleven van Tervant. Hij was bestuurslid bij AC Tervant, was ooit voorzitter van het ACW, is lid van de KWB, het Davidsfonds, de Landelijke Gilden en Vakantiegenoegens. Bovendien is Louis medestichter van de Tervantse Volkstuinen. En ook nu nog werkt hij graag in zijn hof. En dat is nog een behoorlijke lap grond die hij jaarlijks met veel liefde bewerkt.
Tot slot moeten we het nog hebben over een dag die Louis niet kan vergeten: 29 mei 1985. De dag van het heizeldrama in Brussel. Louis stond toen samen met zijn dochter Lien in het bewuste vak Z waar 37 Italiaanse supporter het leven lieten. Louis voelde het onheil aankomen. Bij het zien van de dronken Engelse supporter die over het hekken wilden kruipen maande Louis zijn dochter aan om zich uit de voeten te maken. Stap voor stap ging Louis naar beneden. Lien hield de jas van Louis goed vast. Uiteindelijk geraakten zij op het voetbalveld. Louis hielp nog mee om andere supporters te bevrijden uit wat later de hel zou blijken. Enkele minuten later viel een muur om. Pas later hoorde Louis de noodlottige afloop. De doden van die dag zal hij nooit vergeten.
Ondertussen in Louis al een stuk over de tachtig en is nog heel gezond. Samen met Jeanne gaat hij als het weer het toelaat nog fietsen en wandelen. En Louis gaat ook graag naar de markt in Beringen en Paal. Niet zozeer om veel te kopen maar om een lekkere Duvel te drinken. En daar klinken we met plezier op.
Tekst en foto: Hans Put
De foto is genomen in de veranda van Louis met op de achtergrond de tuin. De regendruppels plakken nog tegen het vensterraam.