Het is bijna niet te geloven: mensen stonden langs de weg om Hem te begroeten als hun koning.
Hij was hun hoop, hun verwachting, hun toekomst.

En amper vijf dagen later staat haast diezelfde menigte daar opnieuw…
maar nu roepen ze: “Kruisig Hem.”

Het zet ons aan het denken.
Want is onze samenleving vandaag zoveel anders?

Draaien wij ook niet soms mee met de massa?
Met de luidste stemmen, met wie het hardst roept?

Tijdens deze kruisweg worden we daar telkens opnieuw mee geconfronteerd.
We zeggen wel eens: dat was 2000 jaar geleden, nu zijn we toch beschaafder…

Maar zijn we dat echt?

Laten we daarom de kruisweg niet alleen zien als een verhaal van toen,
maar als iets van vandaag.
Een weg van spot en vernedering,
maar ook van kracht, van volhouden, van blijven geloven.

Als we die weg naar het heden brengen,
hoeveel gelijkenissen zouden we dan zien?

Want zoals men zegt: ieder huisje heeft zijn kruisje.
Iedereen draagt wel iets mee.

Voor de ene is het een klein kruisje, licht om dragen.
Voor de andere wordt het een zware tocht, een echte Calvarie.

En dan blijft die vraag die ons allemaal raakt:
welk kruis draag jij?

Misschien helpt het om even stil te staan…
en uw eigen levensweg naast die kruisweg te leggen.