Na een rustgevende nacht was het goed om van start te kunnen gaan, de meeste bedevaarders kwamen aan St. Frai samen om samen na de rolstoelen en blauwe karren in processie te vertrekken. Aan het Bretoense kruis werd de bedevaart door voorzitter Paul Gielen geopend. We zijn samen met maar liefst 422 bedevaarders echt de moeite . Vele waren al meermaals mee geweest maar dit jaar ook opmerkelijk vele nieuwe. Zo werd de plaatsen van de grote groep afwezigen opnieuw ingevuld. Pastoor Wim is de grote afwezige, normaal komt hij met een 50tal bedevaarders maar is nu naar Rome voor de Heilig verklaring van de Brits-Italiaanse tiener Carlo Acutis, welke op 15 jarige leeftijd overleed en toen al de bijnaam 'God's influencer' had. Moesten ze ook met ons mee zijn gegaan .. We waren op processie op de weg welke Bernadette steeds deed om naar de schone witte dame te gaan en zouden vandaag dan halthouden aan de overkant van de Gave daar waar Maria de 18de en laatste keer verscheen. Ook onze Bisschop deed een woordje om iedereen welkom te heten op deze toch weer een speciale Lourdes bedevaart in dit jubeljaar en tevens het thema. Pelgrims van Hoop en dit samen met Maria. Maria die ons zal bijstaan. We zijn er ieder met zijn rugzak, de ene is wat zwaarder dan de andere ook al hoe ogenschijnlijk sommige heel licht schijnen te lijken. We kunnen niet weten wat er in iedere rugzak zit, we kunnen alleen er maar zijn als men ons nodig heeft. Na het moment op deze toch ook bijzondere plaats keerde we met z’n allen terug naar de esplanade voor de Rozenkransbasiliek voor de jaarlijkse groepsfoto. Waarna de grootte meerderheid zich al naar hun hotel begaf voor de lunch, andere deden nog een terrasje om te aperitieven. In de namiddag was er de openingsviering waar onze bisschop in voorging bijgestaan door verschillende priesters waaronder de vorige deken (tot september 2021) van dekenaat Beringen Marcel Meysen tijdens de viering werden de … symbolen voor een trektocht aangebracht, de rugzak waar we naast onze levensnoodzakelijke zaken ook onze persoonlijke zowel materialistische als symbolische dingen met meenemen. Ook goeie stevige schoenen waar we alle ondergronden met de baas kunnen misschien hebben we in ons leven ook een kruisweg te gaan en dan is een stevige achtergrond goed om bij te hebben. Een kompas om niet verloren te lopen niet op wegen en paden maar ook het kompas om niet geestelijk te verdwalen. De staf waar we onderweg kunnen op steunen als het moeilijk gaat, maar ook een steun om ons terug op recht te trekken als we vallen iemand ontmoeten om de staf mee vast te houden zodat het opstaan gemakkelijker gaat. Tot slot een steen, stuk rots waar we moeilijk overheen kunnen maar met de vorige elementen te samen krijgen we het aller moeilijkste ook overwonnen. Na de viering ging men naar de plaats van de dag ervoor , hier nu wachten op het vertrek van de sacramentsprocessie. Terwijl men moest wachten ging men de intentiekaarten in de grot naar Maria brengen. De Mijnlamp groot en klein werd er ook brandend bijgehouden dat de zowel grote als kleine intenties een goed gehoor krijgen. Om dit af te sluiten ging men dan ook even door de grot. Terug bij de groep was het tijd om op te stellen voor de sacramentsprocessie die zo vertrok naar de ondergrondse Pius X basiliek waar de aanwezigen met het H. sacrament gezegend werden. Terug in het hotel wachtte dan nog het avondmaal dat smaakte. Gelukkig kunnen de zieken en hulpbehoevenden in St. Frai er steeds rekenen op de hulp van de vrijwilligers verzorgenden, verpleegsters en de Jong Brancardiers. Welke zich steeds in 2 groepen verdelen zodat er eentje kan gaan eten in hun hotel terwijl de andere helft aan het hulpen is en dan wisselen. Nog even wat tijd voor jezelf en dan was het de verpleging en verzorgenden om iedereen de nodige verzorging nog te geven en in bed te hepen. De valide bedevaarders konden nog genieten van een terrasje met de vrienden bedevaarders. AC
