



Volgende halte: Hallstatt.
Een wereldberoemd en bijzonder schilderachtig dorpje, prachtig gelegen tussen de steile wanden van het Dachsteingebied en de spiegelgladde Hallstätter See. Met minder dan 1000 inwoners en een plaats op de UNESCO-werelderfgoedlijst is dit zonder twijfel één van de meest gefotografeerde plekken ter wereld.


En ja hoor, dat merk je ook meteen. Wij (ons Renata en ik) moesten er toch een beetje om lachen: massa’s toeristen – vooral Chinezen – die werkelijk van alles foto’s nemen. Maar eerlijk is eerlijk: het is er ook gewoon prachtig.
Leuk weetje voor de jongere generatie: Hallstatt diende zelfs als inspiratie voor Arendelle uit de film Frozen.
Je vindt er ook de oudste zoutmijn van Europa, waar Sint-Barbara nog steeds wordt gevierd. Die hebben we deze keer overgeslagen wegens tijdgebrek.








Opvallend detail: er staan zelfs huizen boven een bergrivier gebouwd. Moet daar toch wat vochtig zijn binnen, zou je denken…
Terug de auto in en richting Königssee, onderweg opnieuw langs het Adelaarsnest (foto’s had je al gezien).
In Schönau am Königssee aangekomen, moet je gewoon een parkeerplaats zoeken. Verder rijden met de auto is er niet mogelijk.
Het eerste gebouw dat je tegenkomt is het oude station, dat nu dienstdoet als museum van Romy Schneider, bekend van de Sisi-films. Ze bracht hier een deel van haar jeugd door.


Daarna verder naar de aanlegsteiger om de boot te nemen – net op tijd voor de laatste afvaart. Tijdens de boottocht stopt de schipper halverwege om op een flügelhorn of trompet te spelen. De steile rotswanden zorgen voor een loepzuivere echo. Echt indrukwekkend.
Leuk detail: op de Königssee varen al sinds 1909 uitsluitend stille, elektrische boten om de natuur te beschermen. Best vooruitstrevend eigenlijk.
We voeren verder naar St. Bartholomä, herkenbaar aan zijn unieke barokke architectuur en volledig geïsoleerde ligging aan de voet van een gigantische bergwand. De kerk ligt op het schiereiland Hirschau en is enkel bereikbaar per boot of via een lange, zware bergtocht.




Hier zijn we even afgestapt om rustig rond te wandelen. Je kan ook nog verder varen tot de Obersee, een kleiner en idyllisch meer dat je via een korte wandeling vanaf Salet bereikt.


Aan de aanlegplaats ontdekten we nog enkele mooie details en verhalen:
Een kunstwerk dat symbool staat voor de wilde fauna van het Nationaal Park Berchtesgaden, waaronder de Euraziatische lynx die stilaan terugkeert.
Een eerbetoon aan de vroegere dragers (Kraxnträger), die vroeger goederen zoals melk en kaas over de bergen moesten vervoeren.
De legende van de “Jungfrau”: een herbergierster die volgens een Beierse sage versteende omdat ze een vermoeide drager geen melk wilde geven.
Beelden van steenbokken, symbool voor het park. Deze dieren waren ooit uitgestorven in de regio, maar werden succesvol opnieuw geïntroduceerd vanaf de jaren ’30.



Na een kleine anderhalf uur rondkijken en genieten, zat ook dit deel van de dag erop.
En zo kwam dag 2 tot een einde.
Tijd voor een goeie schnitzel… en daarna ons bedje opzoeken.