Met de nachttrein naar Salzburg
We vertrokken op maandagavond met de Nightjet vanuit Brussel richting Wenen, met uitstap in Salzburg. De trein vertrekt om 19:20 en komt de volgende ochtend rond 07:20 aan — ideaal om uitgerust aan je dag te beginnen.
Wij kozen voor een standaard couchettecompartiment voor zes personen. Dat is betaalbaar, maar eerlijk is eerlijk: als alle plaatsen bezet zijn, wordt het behoorlijk krap. Wie wat meer comfort wil, kiest beter voor een vierpersoonscompartiment. Het ontbijt is eenvoudig maar voldoende: koffie of thee, twee broodjes, boter en confituur.
Salzburg en verder naar Paal
Na aankomst in Salzburg huurden we meteen een auto. Van daaruit is het nog zo’n 150 kilometer rijden naar Paal, een rit die je ook
met de trein kunt maken. Wij volgden de B99 en werden onderweg getrakteerd op prachtige, idyllische landschappen.
Een bergdorp met 126 inwoners
Paal, gelegen in de Oostenrijkse deelstaat Stiermarken, telt volgens de officiële cijfers slechts 126 inwoners. Het maakt deel uit van de
fusiegemeente Stadl-Predlitz, die in totaal zo’n 1.672 inwoners heeft. Paal zelf is dus een bijzonder rustig en klein bergdorp.
Een bezoek aan het gemeentehuis leverde geen ontmoeting met de burgemeester op — die was niet aanwezig — maar wel een foto van het wapenschild en het welkomstbord. In de regio speelt houtbewerking een belangrijke economische rol.
Natuur, water en energie
In de buurt ligt de “Badsee Stadl”, een soort lokale Paalse Plas, waar ook de weg naar Paal begint. Die weg is zo’n 12 kilometer lang en slingert door het berglandschap naar het dorp.
Voor wandelaars is dit een paradijs: er zijn tal van routes, waaronder zelfs een eigen Paal-wandeling.
Een opvallend element in de regio is de stuwdam “Sperre Paal”, onderdeel van de waterkrachtcentrale Bodendorf-Paal. Hier komen verschillende bergstromen samen, waaronder de Paalbach. Via een ingenieus systeem van ondergrondse tunnels wordt ook water van nabijgelegen beken naar het reservoir geleid om energie op te wekken. Het water stroomt daarna verder richting de rivier de Mur.
Bij de stuwdam van het reservoir (Sperre Paal), dat onderdeel is van de waterkrachtcentrale Kraftwerk Bodendorf-Paal, komen de volgende stromen samen:
• De Paalbach: Dit is het belangrijkste bergriviertje (Bach) dat rechtstreeks in het stuwmeer stroomt en waarnaar de stuwdam (Sperre Paal) vernoemd is.
• De Turrachbach en de Minibach: Via een kilometerslang ondergronds stollensysteem (een Beileitung) wordt het water van deze twee nabijgelegen bergrivieren kunstmatig naar het stuwmeer in de Paal geleid om extra energie op te wekken.
Het verzamelde water uit dit reservoir wordt vervolgens via een druktunnel naar de centrale in Bodendorf getransporteerd, waar het uiteindelijk uitstroomt in de grotere hoofdrivier de Mur .
Het reservoir vormt dus de centrale verzamelplek voor de Paalbach, Turrachbach en Minibach
.
Sint-Barbara als beschermheilige
Bij de stuwdam en de waterkrachtinstallaties speelt Sint-Barbara een symbolische rol. Zij is traditioneel de beschermheilige van mijnwerkers en tunnelbouwers — een logische keuze gezien de vele ondergrondse werken die nodig waren voor dit project.
In Oostenrijk is het gebruikelijk om bij tunnelbouw een beeld van haar te plaatsen en haar jaarlijks te herdenken op 4 december. Een mooi detail: ook het Belgische Paal viert Sint-Barbara als patroonheilige van onze mijnwerkers.
Terug via Werfen
Voor de terugreis kozen we een andere route via de A10, met een tussenstop in Werfen. Deze plek is bekend als filmlocatie van The Sound of Music. Na een stevige klim bereik je de alpenweide waar het iconische “The Hills Are Alive” werd opgenomen. Even later herken je ook de locatie van “Do-Re-Mi”, gezongen tijdens een uitstapje met de kinderen.
Een dag vol indrukken
Na een dag van zo’n 338 kilometer keerden we moe maar voldaan terug. Het was een reis vol verrassingen, mooie natuur en een bijzondere link tussen twee dorpen met dezelfde naam.