waar mensen nog begaan zijn met mekaar. Waarschijnlijk is de geologische ligging nog altijd van invloed. Onze omgeving bestaat uit water, links en rechts stroomt de Nieuwe Maas voorbij en ook al bevinden we ons in het centrum van Rotterdam, het geeft wel een intiem gevoel. Sommige schrijvers duiden het aan als “Het dorp in de Maas”, andere spreken over “De sigaar in de Maas” en zelf hou ik het erbij dat we een schip zijn.
“Motorschip Noordereiland”. Vijftig jaar beman ik dat schip en ik heb in die tijd veel zien veranderen. Het eiland was ooit zelfvoorzienend, met een bank en een postkantoor. Er waren bakkers en beenhouwerijen, je kon er een boek of groenten kopen, je fiets laten repareren en in de apotheek kon je wat pillen bemachtigen. De locatie die ik nu zelf bewoon herbergde ooit een melk- en kaashandel, daarna een supermarkt en een slijterij. En over herbergen gesproken, er waren er veertig op het eiland. We hadden ‘n dokter en ‘n tandarts, ‘n timmerman en ’n kroegbaas, allen deelden het eilandgevoel. De sociale betrokkenheid deelde je met mekaar als je wachtend op je beurt in de winkel stond. Dat is niet meer.
Het besef echter dat we op dezelfde schuit zitten is er nog wel en wordt gekoesterd en vormgegeven in het buurthuis of in het clubhuis van de stichting “Iedereenaanboord.nu”. Er worden workshops voor studenten georganiseerd. Populair zijn de lezingen over de energietransitie of het effect van wetgeving op lokaal niveau. Hoe bescherm je een buitendijks gebied tegen overstromingen en hoe richt je de openbare ruimte in zijn thema’s die veel belangstelling genieten.

In het clubhuis worden elektrische apparaten en fietsen gerepareerd, kleding en boeken geruild en er is een levendige club van mensen waarmee je een babbel kan doen en een kopje koffie drinken. Waar het kan draag ik als kunstenaar en oud zeeman mijn steentje bij.
Een en ander gaat niet onopgemerkt voorbij en we kunnen ons hier op het eiland verheugen op belangstelling uit andere steden en het buitenland, over wat we hier allemaal doen.
Het samen delen, daar gaat het om.
Voor paalonline, Palenaren en allen die een duurzame en vredige koers willen uitzetten: hierbij mijn beste kerstwensen en een goede vaart in 2025 !