Dat kan over het coronavirus niet gezegd worden. Dat is nog steeds actueel, ook in Rotterdam. Zowel mijn vrouw als ikzelf hebben ons tweede Biontech- Pfizer vaccin toegediend gekregen, maar het betekent niet dat we onbekommerd onze gang kunnen gaan. De reisrestricties blijven en met de nieuwe ‘Delta’ variant lijkt een terugkeer naar het normaal van weleer voorlopig een illusie.
Enigszins vertrouwd met illusoire denkbeelden proberen we ons leven zo plezierig mogelijk te maken . Kunnen genieten is ‘n kunst en daar gaan, mijn inziens, heel wat werkwoorden aan vooraf. Het begint bij de bevalling en … met wat geluk kan het naverteld worden. Je kan je als een ezel, kwezel, tempelier of asceet en alle andere varianten door het leven bewegen. Altijd dienen er zich nieuwe leermomenten aan.
‘Ans grijp je kans’ is een ouderwets gezegde dat men hier in Holland amper nog gebruikt, maar ik had er oor naar.
Het resulteert in een eenvoudige levensstijl met ‘s morgens yogaoefeningen, gezond en op regelmatige tijden gematigd eten , wat studie en werk dat bestaat uit bedenken en maken van conceptuele kunst.
Wetenschappelijke en politieke ontwikkelingen in de wereld tracht ik te volgen in diverse media en graag mag ik een boek lezen. Ter ontspanning kijk ik sport op TV en doe zelf aan zwemmen, duiken, fietsen en hardlopen. Ik speel wat klarinet. We eten couscous en kerrie met vrienden en als het weer het toelaat gaan we kamperen op fietsafstand van Rotterdam met een klein tentje naast de rivier. Terwijl zeeschepen af en aan varen herbeleef ik daar mijn zeemansverleden en prijs ik me gelukkig.
De kleine genoegens, gezondheid en geluk, je wenst het iedereen toe.
En toch, blijkbaar is het een opgave. Ik moet daaraan denken als ik opgebeld word door een oude dronken vriend, die ook nog verslaafd is aan andere verdovende middelen. Hij heeft niets geleerd omdat hij niet luisteren kan oftewel ziende blind is en horend doof.
Wat er ook van zij, de lijn blijft open want geluk valt te delen ook in coronatijd.
Joe Cillen