Rotterdam telt een uitzonderlijk hoog aantal besmettingen en men probeert op die manier de ziekenhuizen te ontlasten.
Mijn persoonlijk bewegen lijkt niet in gedrang te komen. Nog altijd mag ik m’n rondje hardlopen, en yoga kan ik thuis beoefenen.
Daar doe ik ook m’n werk . Het atelier/galerij bevindt zich op de benedenverdieping en op de eerste verdieping heb ik behoudens een woongedeelte, een rond bureau, een computer, een printer en een echte schippersstoel. Als ik even verpoos zie ik wandelaars op de kade, het water en voorbijvarende schepen.
Momenteel ben ik betrokken bij een dispuut over een honderd meter lange muurschildering die ik ooit aanbracht hier op het Noordereiland en die plotseling werd overgeschilderd door een Amsterdamse projectontwikkelaar.
Steeds meer lijkt de wereld ten prooi te vallen aan crapuleuze bv ‘s en nv ’s. Die maatschappijen doen wat ze willen, al dan niet geholpen door een criminele of het niet zo nauw nemende “bovenwereld”.
Zo diplomatisch als het kan tracht ik nu om tot een vergelijk te komen met de projectontwikkelaar teneinde een nieuw kunstwerk te kunnen verwezenlijken.
Tja, het valt niet mee voor een (grijnslachende) oude scheppende en herscheppende ”piraat”.
Rotterdam kwam recent in ‘t wereldnieuws omdat een trein op een viaduct door de eindbuffer van de metrolijn was gereden. Een kunstwerk, als eindmarkering in een vijver geplaatste walvisstaart redde het treinstel dat anders meters naar beneden gedonderd was. Gelukkig was er buiten de machinist niemand aan boord.
De trein en de walvisstaart worden opgekalefaterd. Behoudens dat je deelgenoot kan gemaakt worden van een uitzonderlijk avontuur in de metrolijn van Rotterdam is de lijn architectonisch en toeristisch de moeite. Elk station vertegenwoordigt een kunstig hoogstandje. De maker van de walvisstaart (kunstenaar / gemeentearchitect Maarten Struijs) was er debet aan. Voor het prachtige station ‘’Blijdorp’’ in de volksmond ‘de Kathedraal’ genoemd kreeg m’n vriend Maarten, de stedelijke architectuurprijs.
De recente presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten waren groot wereldnieuws.
Ook dat vernam ik in m’n schippersstoel. Het is een zegen dat de democratische kandidaat de verkiezingen won en ook al kan je argumenteren dat de keuze ‘lood om oud ijzer is’, feit is dat Joe Biden de functie van een waardig staatshoofd kan vertolken en een integer persoon is iets wat van Trump niet gezegd kan worden.
Hopelijk wordt het racistische en populistische tij gekeerd en verzoenen partijen zich. Er zijn genoeg prangende en urgente menselijke noden.
Inmiddels heeft BionTech en Pfizer een vaccin tegen het coronavirus paraat en dat zou licht aan het eind van de covid-tunnel kunnen betekenen. ’n Opsteker dus !!!
Slavoj Zizek’s sarcasme betreffende tunnels en licht laten we even voor wat het is.
Joe Cillen