Print deze pagina
24 september 2018

Van Paal tot Pala (afl.13): de twee kanten

joecillenIn mijn laatste twee verslagen voor ‘’paalonline’’  manifesteerde ik mij als toeristisch  promotor van Rotterdam  en schreef over de grote haven, over de stad met haar moderne naoorlogse architectuur, over het verscheiden culturele karakter en al de manifestaties en evenementen die er plaats vinden.

Het carnaval en de wereldhavendagen  werden opgevolgd  door de wereldkampioenschappen skate boarden. Het weekend  daarna maakt Rotterdam zich op voor Pride Parade  en fungeert de stad als decorum voor de gay scene. ‘’Never a dull moment ‘’ zouden de Engelsen zeggen. In Oud - Nederlands kunnen we er aan toe te voegen,   ‘’voor elck wat wils “.   Behoudens toeristische stadsbranding  brengen deze activiteiten ook duiten in het zakje.

Maar het is natuurlijk niet al goud wat blinkt. Zoals overal ter wereld sluimert ook in Rotterdam de maatschappelijke tweedeling. Dit is ook het geval in een stad met zoveel immigranten die meestal niet delen in het gewin zoals dat op Prinsjesdag (18 september, de dag dat de Nederlandse  regering  boekhoudkundig verslag doet van het reilen en zeilen van de staat)  aangekondigd  werd.  

Het besteedbaar inkomen zal  niet, zoals voorspeld door het planbureau,  met 1,3 % maar met  1,5 % gaan stijgen. Minderbedeelden gaan van die prognoses echter niets of weinig  merken. Parades,  feestjes en sportevenementen zijn bij uitstek geschikt om het eventuele gemor van het volk te neutraliseren. Migranten en ander  gepeupel  bedenken zich trouwens wel om openlijk te klagen.  

Het stadsbestuur in Rotterdam bestaat uit een coalitie van verschillende partijen en al heeft  men de  grootste partij  (het populistische ‘Leefbaar’ ) buiten het dagelijks bestuur kunnen houden, het neemt niet weg dat er een “bepaald klimaat” heerst. Het is trouwens een teneur die niet alleen in Rotterdam maar in heel Europa en daarbuiten waarneembar is.

De globale worsteling tussen de bezittende niet bezittende klasse neemt niet af,  noch op het kleine eiland waarop ik woon, noch in Paal, zij het in Belgisch Limburg of Zeeuws Vlaanderen .

Het is evident dat ‘het systeem’ daaraan debet is en bij het lezen van ‘’ Trouble in Paradise’’ van Slavoj Zizek, valt er aardig wat te beamen.

Trouwens de feiten spreken voor zich.

In Nederland alleen al moest de belastingbetaler 30 miljard ophoesten om 3 banken te redden. Dit was na de crash in 2008. 9 jaar later stelt de voorzitter  van de raad van commissarissen van ING,  Jeroen van der Veer,  (voormalig Shell ) voor om hun directeur Ralph Hamers een salarisverhoging van 50 % toe te kennen en pas na uitgesproken protest bij de bevolking  draait men dit plan terug. Een jaar later wordt dezelfde bank voor criminele witwaspraktijken  beboet  en dient er  775 miljoen schadevergoeding aan de Staat te worden betaald.  Strafrechtelijke vervolging  van het bestuur blijft uit en pas na de publieke verontwaardiging wordt als zoethoudertje, de financieel directeur  de laan uitgestuurd. 

Op wereldschaal  is dat allemaal peanuts. Volgens Bernie Saunders verdient multinational Amazon 250 miljoen dollar per dag en  hoe deze bedragen precies tot stand komen is niet duidelijk.   

Al kijkend naar het tv programma  ‘’Reizen Waes’’  belanden we net voor de zondvloed op het eiland Tuvalu.

Met een financiële crash en een klimatologische ramp op til,  de handen ten hemel gericht en de wanhoop nabij, of twijfelend verblijvend in de illusie dat dit alles causaal gedetermineerd is,  valt mijn oog op m’n nieuwe fiets.

 Mijn lieftallige eega en ik besluiten om een kampeertocht te maken en zo belanden we 15 km buiten Rotterdam aan de Oude Maas, waar zeeschepen die het achterland aandoen voorbijvaren. Zwanen, meeuwen en ganzen vliegen over. Een specht klopt op de bast van een treurwilg en een aalscholver duikt onder water op zoek naar een maaltje.

En of het kop of munt is of ’n neurologische begoocheling,  dat zal ons nu eventjes geen zorg zijn.

Joe Cillen

IMG 0033 IMG 0047
P7230249 IMG 0189

Log in om reacties te plaatsen