Zowel François Ceunen als zuster Martha waren hopeloos achter met de implementatie van omzendbrieven, personeels- en leerlingendossiers en andere paperassen. Dat resulteerde soms in laattijdige uitkeringen van het loon van nieuwe leerkrachten. Ook de aanwervingsprocedures voor onderwijzend personeel waren omslachtig en genereerde veel administratie. Er was zodanig veel werk dat noodgedwongen dossiers mee naar huis werden genomen. Anita kreeg geleidelijk  meer verantwoordelijkheid en werk toegeschoven en vanaf 1990 werkte zij dan voltijds voor beide scholen in Paal. Een van die taken was de administratie verbonden aan het schoolsparen van de kinderen bij de ASLK bank. Aanvankelijk was dit alles manueel maar de ASLK schonk een computer om het opvolgen van het sparen te vergemakkelijken en te digitaliseren. Vervolgens werden er software programma’s ter beschikking gesteld voor de digitalisatie van de leerlingen- en personeelsadministratie. Anita heeft toen de kans gekregen om zich deze nieuwe werkwijze eigen te maken  en onder andere ook de aanwervingsprocedure overzichtelijker te maken. Geleidelijk aan werd ook de boekhouding van de scholen gedigitaliseerd en werden er begrotingen opgemaakt en nauwkeurig opgevolgd.

De leerlingen van de 6^de leerjaren in beide scholen gingen jaarlijks op sneeuwklassen in Oostenrijk. Toen een leerkracht moest afhaken werd  Anita gevraagd om haar plaats in te nemen. Zij heeft uiteindelijk 36 jaar de sneeuwklassen begeleid! Zij werd ook eng betrokken bij de organisatie van de sneeuwklassen alsook, in samenspraak met de directie, de onderhandelingen met de reisorganisatie. Als voorbereiding voor de sneeuwklassen organiseerde muzikant/directeur François Ceunen zangstonden voor de meisjes en jongens, deels in de jongensschool ,deels in de meisjesschool. Dat zorgde ervoor dat zowel leerlingen als begeleiders elkaar leerden kennen en om vriendschappen te bouwen. Een mooie anekdote is dat tijdens een wandeling een leerling extreem veel moeilijkheden had om recht te blijven op de gladde en hellende weg. De schoenzool was te effen . Spontaan trok begeleider Jef Jamar zijn kousen uit en schoof deze over het schoeisel van de leerling. Probleem opgelost!

    Mario Volders,Edwin Poel,Dirk Reynders,Rozette Kenens Anita Mombers

Anita getuigt dat er een uitgesproken verschil  in visie en beleidscultuur tussen beide scholen was nl. het rigide regime van  de meisjesschool  en de toch wat lossere stijl van de jongensschool. Ook moest destijds  rekening gehouden worden met de sterke invloed van pastoor/voorzitter Clijsters van het schoolbestuur.

In 2000 werd overgeschakeld naar gemengd onderwijs.  Het samenbrengen van beide scholen was een uitdaging voor directie, onderwijzend personeel  en administratie. Er waren moeilijke momenten maar onder kundige leiding van Ivo Lemmens is dit goed verlopen. Ook de periode van het opstarten van de scholengemeenschappen vereiste veel aandacht, aanpassing en werk. Dit zorgde ook voor meer toezicht, er werden vertrouwenspersonen aangesteld waar het personeel terecht kon maar ook de eigenheid van de dorpsschool verdween hier toch een stuk  mee.

Een erg emotionele ervaring voor de school was het afscheid van Vincent Snoeckx, leerling van het 3^de leerjaar bij Lea Convens. Vincent was ongeneeslijk ziek en is in juli 2010  overleden. Het lerarenkorps en zijn medeleerlingen hebben in die periode Vincent zo goed mogelijk begeleid met allerlei activiteiten om het hem zo aangenaam mogelijk te maken. De leerlingen maakten onder andere een keramiekbeeldje voor Vincent.

In het bureel van de jongensschool hing een dartsbord dat blijven hangen was van een schoolactiviteit. Wanneer de leerlingen naar het bureel gestuurd werden, voor zowel goede als slechte ervaringen, mochten zij een pijltje gooien. Dat werd door de leerlingen zeer op prijs gesteld.

Anita was ook actief en stichtend lid van het feest comité. Dit team verzorgde onder andere voor een passend afscheid van leerkrachten bij  pensionering. Er werd dan gezorgd voor een op maat gesneden programma aan het einde van hun carrière .   Samen met de leerkrachten van het 6^de leerjaar vierde Anita ook de komst van de lente. Zij gingen dan met een groene das om de nek, op het plat dak van de school hun lunch opeten.

Feest comité in 2002: Heidi Vanherle, Christel Das, Hilde Vervoort, Caroline Verbeeck, Anita Mombers

Gedurende vele jaren is Anita door weer en wind van Stal naar de Böeting gefietst.  Eind augustus 2020 is Anita op pensioen gegaan. Tot de laatste moment heeft zij het nieuwe schooljaar helpen voorbereiden. Zij werd de laatste dag letterlijk buiten gezet!
En dan stonden de collega’s aan de poort met de fiets te wachten om haar naar huis te begeleiden. Onderweg werd er aan enkele standjes met drank en snackjes gestopt. De laatste stop was aan het kerkplein in Stal en daar zijn zij met zijn allen nog lang blijven hangen.
En dacht je dat dit het einde betekende? Neen want in juni 2024 heeft zij nog een vervanging gedaan en eind januari 2025 bekommerde zij zich nog om de thuisblijvers van de sneeuwklassen.
Anita geniet van het thuis zijn, het werken in de tuin en heerlijk te koken. Zij is zeer dankbaar voor wat zij mogen ervaren en doen heeft tijdens haar loopbaan. Een gewaardeerde en bevlogen vrouw is Anita!
p.s.
Anita vermeldde ook dat het embleem van de jongensschool, een kinderhoofd, ontworpen werd door Ludo Laagland. Het embleem werd destijds gebruikt in briefhoofdingen en onder andere het informatieblad van de jongensschool.