Print deze pagina
10 juni 2022

Óp of ónner de brug

In 2021 vroegen we bewoners van Tervant om hun ervaringen en herinneringen aan de brug van Tervant

Dat de brug van Tervant belangrijk  was en is, bewijst de volgende getuigenis van Miek Theunis:

“ Mijn mooiste herinnering aan de oude brug van Tervant is scouts gerelateerd. Als we van kamp of een verre fietstocht terug naar de lokalen fietsten dan begonnen we bruggen te herkennen hoe meer we Tervant naderden. Vanaf de brug van Beringen gingen we spontaan harder fietsen om een echte sprint in te zetten ( voor diegenen die nog wat energie hadden) tot aan de brug van Tervant. Het fietspad naar boven was toen nog een zandpaadje, waar we dan vaak uit de bocht gingen. Mooie herinneringen”

Patrick Theunis vertelde ons de verhalen die hij hoorde van zijn vader en nonkels:

“ Zwemmen in het kanaal, maar vader of moeder mocht het niet weten. Als we thuis kwamen verwijderden we de scheepsteer dan ook met boter, het enige afdoende  middel in die tijd . Populair was ook het van de brug duiken en onder de boot van de schepen zwemmen. De schippers waren dan boos omdat dit zéér gevaarlijk was”

Jos Poel deelde zijn ervaringen met ons:

“Ik herinner mij( ik ben nu 72) nog heel goed hoe mijn ouders en broer zaliger soms het vlot namen on naar de andere kant, richting Beverlo en weer terug te varen. Een toch wat akelige onderneming gezien door mijn kinderogen. Door het bouwen van de nieuwe brug in 1958 kwam daar een einde aan. Wij ,de leerlingen van de gemeenteschool van Tervant ,onder leiding van onze leraars Jan Hoogsteyns en Cyriel Brockmans zaliger, hadden het voorrecht om alles te mogen observeren vanop de verhoogde berm langs het Albertkanaal aan de kerkzijde. Natuurlijk op veilige afstand van de werken. Wat mij vooral verbaasde was het feit dat bepaalde arbeiders langs de brugbogen omhoog klommen om wellicht bepaalde onderdelen van de brug te bevestigen, wij konden amper  onze kinderogen geloven. Die ervaring zal me nooit meer loslaten. Onder de brug was ook wel de plaats waar vele jonge koppeltjes de eerste kusjes hebben gegeven, mezelf inbegrepen.”

Fotograaf  Ralf Oehme zegt: “ Voor mij was de oude brug in Tervant een mooi object om te fotograferen.” Hierbij enkele foto’s van Ralf

image005

image003

image001 ralfoehme

 

We zijn ook met Paul Ooms en zijn vrouw Hilde gaan praten over hoe zij Tervant ervaren hebben :

Paul Ooms en Hilde Theuwissen  zijn beiden afkomstig van Beringen en wonen sinds 1969 in de Acacialaan in Tervant. Paul stond  in 1970 aan de wieg van de  Sint-Paulus scouts in Tervant. Hij is zeer bepalend geweest in de plannen en opbouw van de eerste lokalen van de scouts  die tegen de zaal De Kring werden gebouwd. Ook  in de in 1970 opgerichte  vereniging Volkstuin Tervant is Paul altijd actief geweest. Paul is ook gekend als schilder en illustrator en was meerdere jaren lid van Kunstkring Palarte. Zijn pentekeningen van het vlot zijn in Tervant wijd en zijd verbreid. Hilde engageerde zich in zangkoor Sint-Cecilia en de KVLV. Het zangkoor repeteerde oorspronkelijk in de school,  onder leiding van Jef Theunis en dirigent Roger Thijsmans. De begeleiding van het koor gebeurde op een oud harmonium, destijds nog aangedreven door een blaasbalg. Met de KVLV hielp zij bij het organiseren van sportdagen voor de vrouw, inclusief zwemlessen.

Hilde en Paul vertellen hoe zij met de ouders van de scouts en de scouts Oudejaarsavond vierden in De Kring: “De ouders vooraan  in het cafetaria en de kinderen achteraan in de zaal zodat we een oogje in het zeil konden houden”.

Zij hebben Tervant zien groeien. De Acacialaan was een verkaveling van de gemeente Paal en zij waren van de eersten die er bouwden. Ondertussen staan er in de Acacialaan en de aanpalende Gorenstraat  meer dan 60 huizen.

Hilde herinnert zich ook nog zeer goed de overvaarten die zij maakte met de fiets op het vlot, wanneer zij van Beringen uit haar familie in de Antwerpse Kempen ging  bezoeken.

image006

Laatst aangepast op 19 juni 2022