Laten wij met vreugde en dankbaarheid zingen klonk er om 14u30 in de Rozenkransbasiliek. Geen mooier passend lied voor deze laatste bijzondere viering. Vreugde en dankbaarheid voor de voorbije dagen, het zou in de viering nog duidelijker worden. Dit met de Ziekenzalving, een ziekenzalving die namens zij die zich aangemeld hadden aan de priesters dit jaar  gevraagd via een spraakcomputer. Waarna het lied ‘Vlam van Liefde’ weerklonk. Hier volgde de priester voorganger Rik Palmers met de handoplegging (één van de omschrijving betekenis is: De kern van de ziekenzalving is de handoplegging, de zalving met de ziekenolie en het gebed. De priester legt de zieke de handen op als een teken van Gods Hand die dichtbij de lijdende mens is. Het is ook een teken van de Heilige Geest die de lijdende mens sterk wil laten staan). Daarop werd de heilige Olie in processie aangebracht waarbij de Cantor  zong: Zalving ten zegen, wees aandachtig. De olie voor de zieken wordt aangebracht. Gevolgd door samenzang: Zalving ten zegen, olie van vreugde, teken van vriendschap voor mensen van God. Voorzang Cantor: Voor zovele zieken: dit teken van liefde; voor allen die lijden, ten dode toe strijden; dit teken van kracht, een licht in de nacht. Samenzang: Zalving ten zegen, olie van vreugde, teken van vriendschap voor mensen van God. Het was kort maar woorden die bij hen die de zalving gingen krijgen deugd deden.

Hierop gingen de verschillende priester rond om de zalving te doen .  Ziekenzalving is een van de zeven katholieke sacramenten. Vroeger werd gezegd men brengt het heilig Oliesel of de laatste sacramenten. Nu meer en meer bedoeld voor zieken voor kracht, troost en hulp bij het ziek/bejaard zijn.

De priester brengt de Heilige olie aan op het voorhoofd en op de handen met de woorden: “Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door Zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van Zijn Heilige Geest. Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven”.

Na de zalving was er ook nog vreugde en dankbaarheid voor de vrijwilligers die zie al jaren vrijwillig ten dienste stellen om de bedevaarten te helpen slagen. Hiervoor krijgt men na de bronzen medaille, 5 jaar de zilveren medaille en na 18 jaren, naar het aantal verschijningen, vrijwilligerswerk de gouden medaille. Na 25 jaar krijgt men een tinnen schotel. Ga geen namen noemen om er zeker geen te vergeten. Juist de familie Moons waar naast Jos ook zijn vrouw en dochter gehuldigd werden voor 18 jaar trouwe dienst. Al 18 jaar telkens een mooie verschijning als de zieken en hulpbehoevenden hen zien. Na de viering werd nog de Brabaçonne gespeeld n.a.v. de Belgische feestdag en klonk er ook de doedelzakmuziek doorheen de basiliek. Bij het naar buiten gaan kreeg iedereen bij overhandiging van de bon het bedevaart aandenken, dit jaar een noveenkaars met het logo van het jubeljaar 2025 Pelgrims van Hoop en op de achterzijde het gebed welke wijlen paus Franciscus geschreven heeft hiervoor.

Met een delegatie ging men naar de kaarsenkapel waar nadat voorzitter LDB Paul Gielen een gebed uitgesproken had bij de bedevaartkaars. Deze werd door de 3 krachten (Paul, Mariette en Patricia) waar de bedevaarten op worden uitgewerkt in verschillende comités aangestoken.

Iedereen vulde de laatste avond in Lourdes 2025 op zijn manier in. In st. Frai hadden vrijwilligers, vooral de jongeren,  een feestje uitgewerkt met wat wijn en chips en daarbij nog zang en mooie schetsjes. Om dan na het avondeten stilletjes aan trim tram tremmeke naar het bedje te gaan want het wordt weer een korte nacht. AC