Een prachtige zonnige zaterdagavond, dus had Jasper en z’n ploeg buiten op de parking voor de kerk van Tervant een terras ingericht. En jawel al voor het concert begon was het al goed in trek. Wat dan ook weer opviel was hoe gemoedelijk het er aan toe gaat, Roeland Henkens en Patrick Degraen gingen rond om overal een goedendag zeggen. Iedereen wel op tijd naar binnen want ook voor deze 12de editie waren alle plaatsen in de kerk bezet. Patrick Degraen, vader van Jan en voorzitter van zijn fonds, heette iedereen welkom en stelde de 3 artiesten muzikanten voor en ook dit jaar had Roeland weer topartiesten kunnen overtuigen om hier te komen spelen. De jonge Samuel Van de Velde heeft toch al een mooi parcours afgelegd met enkele wedstrijden 2x eerste laureaat: Cantabile (2X), de Nationale pianowedstrijd Cavatine te Namen. De tweede en derde prijs op de Rotary Breughel wedstrijd en werd hij finalist van de Concours international de Jeunes Pianistes EPTA.
Op 10 jarige leeftijd werd hij toegelaten aan de Koningin Elisabeth Muziekkapel om er te studeren bij Abdel Rahman El Bacha en Dimitris Saroglou. In 2010 werd hij uitgenodigd om als solist met het symfonisch jeugdorkest van Limburg het 12e concerto van Mozart te brengen en in 2012 het 2e pianoconcerto van Dmitri Sjostakovitch in de Blauwe Zaal van Desingel in Antwerpen. In 2015 behaalde hij een 1ste prijs op de Belfius-Classics wedstrijd, waardoor hij mocht optreden met het 1ste pianoconcerto van Liszt in de Muntschouwburg, samen met het orkest ‘Prima la Musica. Daarnaast ook Kevin Van Giel Euphonium aanwezig . Kevin Kevin is eerste solist bij de muziekkapel van de Belgische luchtmacht en principal euphonium van Brassband Willebroek. In januari 2014 vervoegde hij Brassband Willebroek als principale euphonium. Sindsdien werd hij met de band al meermaals Belgisch Kampioen, Wereldkampioen in Kerkrade in 2017 en haalde mooie prijzen op Europese kampioenschappen in Perth (UK), Freiburg (DE), Oostende (BE), Utrecht (NL) en Montreux (CH) ook dit jaar is hij nogmaals Belgisch kampioen. Naast muzikant is hij ook Hij is dirigent van brassband ‘De Kempenzonen’ uit Tielen, Koninklijke Harmonie Tessenderlo en jeugdfanfare ‘de Onafhankelijkheid’ uit Wiekevorst en heeft hij een passie voor HaFaBra (wat staat voor Harmonie Fanfare Brasband) dit resulteerde dan ook in heel wat arrangementen en enkele composities van zijn hand. Roeland Henkens voorstellen hoeft eigenlijk wel niet meer. Als 1ste solotrompettist speelt Roeland de hoogte noot bij Den Norske Opera & Ballet, de Nationale Opera van Noorwegen. Zijn prijzenkast openen zou ons hier te ver leiden.
Dan nam Wouter Vandermeeren de micro over om de muziekstukken welke deze 3 soloartiesten gingen brengen in te leiden. Beginnend met: Rule Brittannia van J. Hartmann. We vliegen of liever varen erin, begon Wouter, met variaties op een oer-Britse Klassieker. Bij de titel alleen al denkt men een deuntje over boten, golven en vlaggen, dan vergist u zich schromelijk. Nee dames en heren, u zal zich verslikken in uw kopje thee als u de euphonium zo dadelijk majesteitelijk hoort klieven door de golven. God save the King, and the King who rules Brittannia tonight is niemand minder dan eerste gastsolist Kevin Van Giel met zijn euphonium begeleid door Samuel Van de Velde op de piano. Rule Brittania, Kevin rules the waves. Welkom dames en heren bij Trio Solista en de eerste noten klonken door de kerk waar het vanaf dan de hele avond stil was.
Samuel bracht vervolgens op de piano Variations op.41 van Kapustin. Componist Nikolaj Kapustin bouwde een stevige reputatie uit in de jaren 50 van de vorige eeuw. Zijn composities voor piano zijn virtuoos en ronduit verrassend. Wouter haalde nog aan dat Variations opus 41 opent met een jazzy thema dat zich doorheen het stuk ontspint in creatieve variaties. Zonder vrije improvisatie weliswaar, want alle noten die u zal horen staan volledig uitgeschreven op de partituur. Prachtig was het om er naar te luisteren en de muziek in je op te nemen.
Roeland bracht vervolgens met zijn trompet Napoli van Bellstedt in een arrangement van Hunsberger. Het arrangement dat u vanavond hoort werd speciaal geschreven voor Wynton Marsalis, een icoon in de wereld van de trompet met zowel een meesterlijk klassiek als jazz repertoire. In dit aartsmoeilijke arrangement komen dan ook allerlei stijlen aan bod, van speels en lichtvoetig tot krachtig en intens trompetgeschal. Napoli is een groots werk om je als solist mee in de schijnwerpers te spelen. Tja zei Wouter: Schijnwerpers hebben we jammer genoeg niet, misschien een idee voor volgend jaar. Maar Samuel Van de Velde op de piano samen met onze organisator en derde solist van vanavond op trompet Roeland Henkens. Wel ze hadden de schijnwerpers niet nodig, met hun muzikaal talent waren niet alleen de ogen maar zeker ook de oren op hun gericht.
Vervolgens bracht Samuel piano en Kevin op euphonium Song van Frode Rydland
Ik citeer Wouter: Soms zeggen een paar noten meer dan een hele symfonie. Song uit 2005 van Noors componist Frode Rydland is daar het klinkend bewijs van. Met een eenvoudige maar intieme melodie klinkt deze moderne parel als een gedicht zonder woorden: zacht en poëtisch, gedragen door de warme koperklanken van de euphonium. De componist instrueert de uitvoerder te zingen met zijn instrument. Let u daarbij vooral ook op de rustige ademhaling van de solist die de hoogste grenzen van zijn instrument opzoekt.
Che Gelida Manina van Puccini. De koning van de Italiaanse opera Giacomo Puccini was een grootmeester in het verklanken van menselijke emoties, op z’n Italiaans natuurlijk, met de nodige dosis theater. Vanavond programmeerden we voor u de beroemde aria Che Gelida Manina uit de opera La Bohème. In deze aria maakt dichter Rodolfo kennis met zijn buurmeisje en later geliefde Mimi. Als je Samuel op de piano en Rodolfo Henkens op de trompet hoorde je in deze aria de vraag naar warmte en subtiel geflirt.
Kevin stond al terug klaar voor om Pulcinella van Philip Sparke samen met Samuel te spelen. Componist Philip Sparke zet dit zeer kleurrijk Clowninstisch personage om in een muziekstuk met een theatraal karakter. Als je het niet beter zou weten zou je echt denken dat Pulcinella struikelt, danst, vrolijk dartelt en zelfs sentimenteel wordt. Zeker als het stuk door de topartiesten Samuel en Kevin gebracht wordt.
Images: deel 1 Reflets dans l’eau van Debussy werd dan solo gebracht door Samuel op de piano. Claude Debussy schilderde niet met verf maar vooral met klank. Een impressionistisch muziekstuk dat beelden schetst van glinsterende noten, van reflecties op het water, van zonlicht door de bladeren van ruisende bomen en dan gaan de vingers een versnelling hoger over de toetsen en glipt het beeld dat je had weg.
Met Les pecheurs de perles van Bizet kreeg men de 3 soloartiesten samen te horen Samuel op Piano, Kevin met Euphonium en Roeland voor de gelegenheid met Bugel. Les pecheurs is misschien wel het beroemdste duet uit de operageschiedenis. Twee vrienden bezingen het moment waarop ze een prachtige vrouw als een godin zien opduiken aan een tempel. Hun stemmen versmelten in harmonie, terwijl onderhuids voor hen toch de spanning speelt tussen hun vriendschap en hun eigen verlangen voor deze goddelijke verschijning. WAW prachtig gebracht, ze bewezen dat ze echte topmuzikanten zijn.
Het voorlaatste nummer SHE van Aznavour had en ietsje andere inleiding . Zo begon Wouter met: Ze maken ons kapot mijnheer, ze maken ons zo zot mijnheer, maar meisjes zijn ‘t allermooist op aard, niets dat hun schoonheid evenaart, zo mag ik zeggen dat Van Het Groenewoud het gezegd heeft. Een goede poging van Raymond tot een liefdeslied. Persoonlijk vind ik dat hij nogal veel woorden nodig heeft om dat duidelijk te maken, want soms is één raak woord meer dan genoeg. ‘SHE’ dit iconisch liefdeslied zal Kevin speciaal Solo spelen voor Iris. Precies een jaar geleden gaven ze hun JA-woord. Je voelde dat Kevin dit lid niet alleen vol passie voor de muziek maar ook recht uit zijn hart speelde. Na dit prachtig muzikale liefdesverklaring kreeg Iris er nog een bloemenboeket.
Met een eerste dankwoord naar het publiek toe begon Wouter aan zijn laatste aankondiging. Visa vid vindens ängar van Paulson. Omdat niet iedereen vlot Zweeds kan spreken gaf Wouter voor deze enkelingen een vrije vertaling: Visa vid vindens ängar beschrijft een lied dat als een windbries over de Zweedse weiden wiegt. En zo klinkt het stuk ook, het is een zacht wiegend lied, dromerig over verlangen en vergankelijkheid. Dames en heren laat u meevoeren op die windbries naar een zomerse weide in Zweden. Hiervoor bespeelde Samuel zijn piano en Roeland zijn trompet. Met een staande ovatie was het minste dat het publiek kon geven. Gelukkig was het nog niet te laat anders had men misschien nog een boete gekregen, ja het geklap oversteeg ruim de decibel grens.
Tijd voor Roeland om zich aan de micro te zetten om toch wat mensen te bedanken. Natuurlijk op de eerste plaats het publiek, voor deze 12de editie weer mogen spelen in een volle kerk dan mag je toch spreken van een trouw publiek haalde Roeland aan. Dranken Gijbels om de tafeltjes en materiaal ter beschikking te geven zodat iedereen nog kan blijven op ruime terras voor de kerk. Ook een dank aan Ann en het kerkfabriek dat men weer gebruik mocht maken van deze schone locatie. Een eerste speciaal dank je wel aan presentator Wouter Vandermeeren voor zijn mooie presentatie. Een dankwoord ook aan Patrick Degraen zoals gezegd vader van Jan en voorzitter van het Jan Degraenfonds. Dit even heel beknopt voorstellen. Het Jan Degraen Fonds is opgericht na het overlijden van Jan Degraen aan leukemie. "We trachten het comfort van de leukemiepatiënten te verbeteren tijdens hun verblijf in het ziekenhuis. We voorzien spelconsoles, iPads, knutselmateriaal, snoep, frisdranken, chemomutsen, verzorgingsproducten, revalidatietoestellen, hometrainers, .... Alles wat de patiënt het verblijf aangenamer kan maken en het herstel kan bevorderen" Roeland en Jan waren, en zijn, heel goede vrienden, na zijn overlijden werd dan het fonds opgericht en Roeland wilde er ook graag zijn steentje (muzikaal) er aan bijdragen. Zo groeide het idee en vervolgens de voorbereiding van het eerste Trio Solista concert. Een concert zonder muzikanten kan niet daarom een dankjewel aan Samuel en Kevin om hier vanavond te komen spelen. Met hun drieën nog een bis nummer om af te sluiten en daarna zien we elkander op het terras. Ze zette zich vervolgens klaar voor Childhood van Michael Jackson.
Op het terras was het ook een zalig genieten en kon men met een drank 2 goede doelen steunen enerzijds de droge kelen en zeker ook het Jan Degraenfonds. Een zichtbare blije Roeland deed dan zijn rondgang nog en op zeker moment nam hij plaats achter de tapkraan om een pinten te tappen. Zo beleefde iedereen en fantastische avond en begint men al uitte kijken naar de 13de editie. Ook van mezelf nog een dank je wel aan Wouter voor zijn voorbereiding van aankondigingen. AC
