Katrien, consulent van het huisvandeMens Genk,  opende de avond nadat ouders van een overleden kind het kaarsje hadden laten aansteken op het podium geplaatst hadden en de hand met de naam op van hun kind aan de koord naast al de andere hadden opgespeld. Een welkom aan alle mensen van alle leeftijden, ouders, broers, zussen, grootouders….Kortom alle mensen die zich verbonden voelen met het overlijden van een kind. Eigenlijk had ik liever jullie niet welkom geheten zei ze, eigenlijk had ik hier liever voor een lege zaal staan. Dat zou betekenen dat er geen kind overleden was, maar dat is dan ook weer onrealistisch.  Vervolgens nam burgemeester van Genk Wim Dries even het woord. Hij keek even terug naar Wereldlichtjesdag en de samenwerking van de stad Genk met de organisatie van deze avond. Wereldlichtjesdag gestart in 1997 in Amerika door: The Compassionate Friends en kreeg de naam ' Worldwide Candle Lighting Day’. Deze organisatie kende zijn oorsprong bij de Britse kapelaan Simon Stephens in Warwickshire Hospital. Al snel verspreidde het in talloze landen, Op de 2de zondag van december, om 19:00 uur ’s avonds plaatselijke tijd, steken mensen over de hele aarde kaarsjes aan ter nagedachtenis aan, op welke wijze dan ook, overleden kinderen zodat er een 24u durende lichtjesketting gevormd wordt. De wereld wordt zo even letterlijk wat lichter voor mensen die een kind verloren hebben, en daarnaast is er het besef dat je niet alleen bent met je verdriet.
Zo ook in België waar in 2014 Annick mama van Lize* en Lode*  bij de burgemeester aanklopte met de vraag. We willen met de vzw met lege handen iets doen voor al de overleden kinderen. Genk was dadelijk akkoord om de volledige medewerking te verlenen en zo komt het dat sindsdien men jaarlijks hier samenkomt. Ik kom jaarlijks en zie jaarlijks veel mensen terug er haken er tussendoor ook wel af maar er komen ook steeds nieuwe mensen erbij. Genk heeft ook een sterrenregister en dat dit zo belangrijk is bewees een oudere vrouw welke vroeg of ze haar, jaren geleden, overleden kind ook in het register mocht laten schrijven. Wim was ook blij om te kunnen zeggen dat men nog verder wil gaan. In augustus is er een wetsvoorstel ingediend om ook de stil geboren kinderen te officialiseren wat een grote stap vooruit zal zijn voor (groot)ouders als hun (klein)kind erkend wordt. In 2021 is dan hethuisvandeMens in Genk gestart en helpt men mee met de organisatie. We steken een kaarsje aan, hier op het podium staan vele kaarsje waarvan het vlammetje danst en ons wat doet opflakkeren, als we dan het kaarsje uitblazen stijgt er een beetje rook op naar boven tot men het niet meer ziet.  Roselene en Thor lieten de mensen van rustige muziek met mooi teksten genieten. Rustig luisterend en even met gedachte terug denken bijvoorbeeld met: Vreemde leegte een leegte welke men blijft ervaren. Daarop las Lut mama van Wouter* ook nog het gedicht Duizenden lichtjes, branden we saam, we verlichten de wereld, in jouw mooie naam,…. Ook werden door Katrien enkele verhalen verteld. Speelde Bert Skunk op zijn handpan bijzondere klanken voor bijzondere kinderen zeker wanneer hij Lut bij een verhaal passend haar begeleide. De liedjes welke Roselene en Thor brachten waren echt met zorg uitgekozen zoals Afscheid nemen bestaat niet of Kon ik nog maar even bij je zijn. De stilte werd nog stiller wanneer Katrien het volgende tekstje las:

Ik steek een kaarsje aan. Voor jou, lief kind van mij. Je bent geliefd, je wordt gemist. Je hoort er nog bij. Ik noem je naam, je mooie naam. Vanuit mijn hart gegeven. Zo hou ik je heel dicht bij mij. Zo blijft de liefde leven. Daarop kwam Annick, mama van Lize* en Lode* om beurt met An, mama van Liesje* de namen van al de kinderen in herinnering brengen. Vervolgens brachten Roselene en Thor het door Karen Taylor speciaal voor Wereldlichtjesdag lied: Precious Child.

Er werden nog enkele verhaaltjes, gedichtjes en liedjes gebracht. Waarop Katrien nog verwoorde hoe mensen veel kunnen doen. Vooral het kind niet stilzwijgen zodat er bij een ontmoeting steeds een oorverdovende stilte is. Steek op een dag als deze een kaarsje aan om de lichtketting grootser te maken, laat het vlammetje blijven dansen, hier halen de ouders en familie veel steun uit als men ziet dat men meeleeft. We kennen allemaal:

Ik heb een steen verlegd, de stroom is niet meer hetzelfde zijn.

Jullie kind heeft ook een steen verlegd, je leven is sindsdien nooit meer hetzelfde.

Katrien eindigde met iedereen te bedanken de vele vrijwilligers, de verschillende organisaties: Met lege handen, OVOK, OVK, Missing You Boven de wolken en Sokken van de olifant, welke aan de inkom een stand hadden geplaatst waar men nog terecht kon voor meer info. Lut, mama van Wouter* voor het brengen van de gedichten, Roselene en Thor voor de muzikale sfeer alsook Bert Skunk met zijn handpan. Heikeramiek welke voor de porseleinen hartjes als aandenken had gezorgd. Maar zeker aan Annick mama van Lize* en Lode*, An mama van Liesje* en Sara mama van Sem* voor de organisatie en grote werkers achter de schermen. Daarop werd iedereen nog uitgenodigd om wat te drinken te proeven van de zelfgebakken lekkernijen maar vooral om wat na te praten. AC