De 2de week van november heeft paalonline steeds de dialectmis. Dit jaar was het niet anders,. Bij het vertrek van pastoor Geert en wetende dat er geen vaste priester meer is in Paal was het toch wat afwachten tot we wisten wat er zou gebeuren. Een mailtje gestuurd en een babbel gedaan met deken Thieu gaf ons groen licht. Pastoor Rik zou de viering doen. Teksten rond vrijwilligers werden voorbereid, boekjes gedrukt, kom het algemene voorbereidingswerk. Wat wel nieuw was was dat we ipv goeieoavond ne goeiemörgend moesten zeggen omdat de zaterdagavondviering weggevallen was. Pastoor Rik verwelkomde iedereen in het plat Bréés, zijn dialect, en beklemtoonde dadelijk het belang van dialect. Je voelt je ermee thuis, het doet goed als je mensen zo hoort praten, als buitenstaander voel je je welkom als men je zo aanspreekt. Tijdens de viering deden Eliane en Marcel de lezingen in het Buitings, pastoor Rik het grootste deel in het Nederlands en de vele aanwezigen konden dan ook goed meebidden in het Buitings. Met de eerste lezing ‘Eiderie’en dout het’ werd even veel verschillend vrijwilligerswerk vernoemd, maar we weten dat wat men zei nog maar een tipje is van alles waar vrijwilligers met bezig zijn. Pastoor Rik ging na het Evangelie met enkele krachtige zinnen in tussen het verband van dit evangelie en vrijwilligers om dan de Jos Lemmens aan te kondigen welke de preek mocht doen. Jos noemde zich de vrijwilliger die de preek mocht doen en begon met ‘wat is dat eigenlijk een vrijwilliger’. Om dan te verwijzen naar de eerste vrijwilligers de apostelen welke Jezus volgden en er 1 voorbeeld uithaalde deze van de 2 vissen en 7 broden. Een bijna vergeten groep vrijwilligers waren ook de nonnekes welke indertijd startte met de gasthuize om de zieken en gekwetsten te verzorgen, ook stonden ze aan de wieg van het oprichten van bejaardenhulp en gezinszorg iets wat we nu normaal vinden en de vele scholen die ze opgericht hebben. Dit alles was nog maar het begin van vrijwilligerswerk dat niet uitgestorven is maar aan kracht heeft gewonnen. Nu zijn er nog steeds vrijwilligers die ongelooflijk werk verrichten. Dagelijks zien we de gruwelijke beelden van oorlogen in oa Oekraïne en Palestina maar ook regelmatig natuurrampen door klimaatverandering. In die hel zijn overal ook steeds vrijwilligers bezig om mensen te helpen ja zelfs dikwijls op risico van hun eigen leven. Dit deed Jos dan terugdenken aan de Barmhartige Samaritaan die de fel gekwetste en beroofde man hielp en zelfs de kosten betaalde. Vrijwilliger doen dat niet om iets te verdienen gratis maar niet voor niks ze krijgen zoveel terug uit hun vrijwilligerswerk dat men verricht. Ga maar eens praten met mensen van onder meer Samana, Okra, Kind en gezin, Open Hart Paal (waar momenteel een filmpje uit iedereen beroemd op paalonline staat) de jeugd welke wekelijks klaarstaat bij de jeugdbeweging en er zelfs een deel van hun vakantie aan het kamp besteden om de kinderen gelukkig te maken. Wat zijn toch alle verenigingen zonder vrijwilligers? Dat vrijwilligers het gratis doen weten we al maar ze zoeken ook geen aandacht en eigenbelang volledig opzij schuiven komt er ook bij. Ze doen het uit naastenliefde, voor de medemens, voor ons allemaal. Op 5 december is het de dag van de vrijwilliger denk maar even na van welk vrijwilligers werk jij wil doen. Waar wacht je op!! Ja waar wachten we op ging pastoor Rik verder in de viering. Tijdens de voorbede werd onze dank aan de vrijwilligers uitgesproken, ook ons respect aan de gestorvenen en gekwetsten in de vele oorlogen. De andersvaliden, mensen die het op momenten het niet meer zien zitten dat vrijwilligers verpleegsters en dokters hen nabij staan. Politiekers dat ze de juiste beslissingen mogen nemen en ze de vrijwilligers waarderen en ondersteunen. Maar ook ons medeleven aan de familie, vrienden en kennissen van de gestorvenen. Zo denk paalonline elk jaar speciaal aan hun overleden vrijwilligers/medewerkers: Maurice, André, Paul en de dit jaar overleden broers André en Gust Luyten. Een Consecratie welke met respect werd meegevolgd. Zo ging de viering vlot vooruit en kwam men verrassend aan het slot. Na de communie nog een slotbezinning ‘Vraiwillig, zoemèr, vur niks’, zonner reden. Dankjewel voo de zovele keren “zoemèr”. Een dankwoord aan allen die meegeholpen hebben en met de zegen van pastoor Rik werd deze mooie dialectmis beëindigd. AC
