Na een korte nacht en voor de verpleging, verzorgenden de en brancardiers welke in st. Frai meehelpen. Voor de Jong Brancardiers was hij na hun afscheidsfeestje nog korter geweest. Om half 5 stond men overal klaar om te beginnen, als je dan weet dat ze hun valiezen al gepakt hebben en klaargezet om mee te nemen met de bus. In st. Frai ging het als een perfect geoliede machine. De mensen verzorgen en helpen met het laatste in te pakken zodat de Brancardiers ze op de karren konden tasten, plastiek errond zodat ze niet kunnen vallen en dan onder in het lokaal te brengen. Terwijl de zieken naar de eetzaal waren begon men het beddengoed te verzamelen, matrassen af te wassen en de kamers poetsen. Ook al het materiaal zoals het medisch materiaal, tillift en zelfs aftrekkers werden ook ingepakt en verzameld. De mensen gedaan met hun laatste ontbijt werden ze ook naar beneden gebracht waar er nog verschillende een slaapje deden terwijl men op de bus wachten. De anderen zagen hoe de mijnwerkers brancardiers dan al de karren met valiezen en materiaal in de camion laadde, en het was weer van goed de tasten om er alles weer in te krijgen, om ze dan naar het station te brengen. Daar opnieuw alles uitpakken en op de wagens tasten zodat men ze naar het perron te brengen en zodra de TGV er was inladen. Ondertussen was men ook in st. Frai in de bus om naar het station te gaan waar men weer klaarstond om iedereen in de trein te helpen. Alles mooi op tijd klaar zodat men op het juiste uur 10u14 kon vertrekken. Geen wonder na dit alles dat het onderweg heel stil was, uitgezonderd in de ‘keuken’ daar was men volop begonnen om het eten klaar te maken voor de zieken, de bedevaarders zelf hadden in het hotel zelf een lunchpakket meegekregen. Spijtig moest de TGV onderweg ipv 30min een uur wachten op deze van Samana (ze waren later omdat men de lunchpakketten vergeten was). Dit maakte dat men tot in Parijs regelmatig andere treinen voorrang moest geven, vanaf Parijs tot Tourqouin ging het sneller zodat men er om 18u aankwam, jawel iedereen weer present om alles uit te laden en dit volgens de spoorweg de bussen per 2 liet komen. Om 20u was dan iedereen per bus weer vertrokken richting hun opstapplaats. In Hasselt toegekomen waren het nog de jongeren en verpleegkundigen die de valiezen uitlaadde en iedereen mee uit de bus hielp. Afscheid genomen en dan met het wachtend thuisfront huiswaarts. Dank zij de inzet van zoveel vrijwilligers konden de zieken ook weer genieten van de mooie Lourdesbedevaart. En hoorde je zeggen: Ik pak mijn valies niet uit dan staat ze al klaar om van 14 tot 19 juli 2024 terug mee te gaan op de Lourdesbedevaart. AC
