De woensdag begon goed op tijd want voor de internationale viering was het van op tijd aanwezig te zijn in de ruime ondergrondse Pius X basiliek om een goede plaats te hebben. Toch iets heel aparts als je zo al de verwelkoming hoort in al de talen waarvan er groepen bedevaarders van aanwezig te zijn. Meer dan 5000 aanwezigen kan tellen. En heb je pech met je rolstoel de Brancardiers staan ook hier net als onderweg klaar om je te helpen. Ook de teksten worden afwisselend in verschillende talen gedaan en op de schermen gezet. Jawel het Nederlands was goed aanwezig. Verder als je de liederen hoort ieder in zijn taal en toch samenzang. Uiteraard hadden ook de zieken plaats van voor dicht bij het altaar. De bisschoppen die samen rond het altaar staan bij de offerande en al de priesters en diakens staan gelijk met de mensen ook rond het altaar. Je zou zeggen zo de communie geven gaat lang duren, maar door de goede organisatie is dat ook heel vlot. Op het eind van de viering gingen terug eerst de vele vlaggen op kop naar achter gevolgd door de diakens, priesters en dan de bisschoppen met de bisschop welke de viering voorging als laatst. En met de vele uitgangen was de basiliek ook vlug terug leeg. In de namiddag was er een verzorgde verzoeningsviering welke achteraan in de Pius X basiliek plaatsvond. In zijn homilie sprak Vicaris Bart Coenegrachts de woorden van wijlen monseigneur Schreurs (onze vorige bisschop) uit. Monseigneur Schreurs ging indertijd s morgens vroeg in Lourdes steentjes rapen in de Gave, en nam zich voor om elke keer als hij over iemand wilde oordelen of veroordelen een steentje uit zijn zak te halen en dat weg te gooien, tot zijn verbazing was zijn hoeveelheid steentjes s middags al op. De volgende dagen herhaalde hij dit nog en kon op de duur al een dag verder. Laten we deze wijze woorden ook onthouden en elke keer als we willen oordelen over iemand in onze zak gaan en er een steentje uithalen en weggooien. Bisschop Patrick Hoogmartens ging er heel even verder op in met een citaat uit het pas gelezen evngelie. Wie nog niet heeft gezondigd, hij werpe de eerste steen. Er am niemand een steen op om te gooien. Het weer ook een viering met mooie teksten en bezinningen. Ook de betekenis van het bronwater werd verteld, voor corona kon men dan ook ondergedompeld worden in het bronwater, zijn er kraantjes waar je hetzelfde ritueel kan doen dan deze in deze viering. Terwijl dat de priesters op de voorziene plaatsen plaatsnamen deden de diakens het ritueel met het bronwater. Men kon tot bij hen gaan, uitgezonderd de zieken daar ging diaken Paul zelf overal langs, men goot een beetje bronwater in de schelp die men met de handen maakte, hier kon men dan van drinken, het gezicht wat wassen en/of een kruisteken maken. Voor vele was het de eerste keer dat men het meemaakte en iedereen was zeer positief over deze speciale verzoeningsviering. Onze bisschop nam nog afscheid van de bedevaarders omdat hij morgen terug naar huis gaat voor het Te Deum vrijdag maar voor de jong brancardiers maakte hij s avonds nog graag tijd om zich bij hen te voegen van 22u tot 23u wat zeer gewaardeerd werd. Na de verzoeningsviering ging men dan in processie naar de grot, de gezonde bedevaarders konden als ze wilden aan de gewone rij aanschuiven, voor de zieken werd deze rij door de organisatie stilgelegd zodat zij voorrang kregen om in stilte door de grot te gaan de rotswanden te voelen, de bron te zien en dan met een heel ander gevoel eruit te komen. Ook hier weer de dienstbaarheid van de brancardiers jong en minder jong, rolstoelen duwen, trekkarren trekken of mee helpen duwen en jawel ook het bed dat op een onderstel gemonteerd werd de eerste dag ging mee en de brancardiers namen voor haar meer dan tijd en hielpen haar nodig. Een beklijvend moment als je het zag. Zij die wilde konden dan nog naar de andere kant van de Gave naar de kaarsenhal om een kaars te laten branden. Rustig de tijd nemen want het was er druk door de vele bedevaarders die er aanwezig zijn. De avond zelf werd afgesloten met de mooie film van de onlangs gehouden avondspelen tijdens de Kroningsfeesten, juist voor de film begon bracht de bisschop ook nog een bezoekje aan de zieken welke het zeer waardeerde. AC