De bank is eigenlijk een eettafel. Om alle functionaliteiten van de bank te kunnen benutten moet je bij voorkeur wel wat eetwaren meebrengen in je fietstas, een picknickmand en een mok koffie, een appelsien misschien. Er is een design vuilnisbak voorzien. Mits goed mikken kan je dus een authentieke Beringse gasboete vermijden.
Vanop de bank kijk je uit op de nieuwe brug, waar gans West-Limburg in 2021 maandenlang tandenknarsend en nagelbijtend heeft naar uitgekeken en die vorig jaar met veel luister onvergetelijk ingehuldigd werd met alle toeters en bellen.
Je ziet ook vlak bij de nieuwe bank een stalen gevaarte, waarvan onze achterachterkleinkinderen misschien zullen denken dat het een relict van een luchtafweergeschut was van in de vuile oorlog in Oekraïne, quod non zoals alle ingewijden weten.
Je ziet ook in de verte -vlak tegen de brugpijler op Tervantse oever- een kunstzinnig product dat bij nader toezien een carnavalswagen blijkt te zijn, die daar achteloos geparkeerd staat in een poging om de toevallige passant even te charmeren. Voor hoelang vraag ik me dan af. De informatieborden langsheen het monument geven hierover alvast geen informatie, noch uitsluitsel. Deze artistieke toevoeging aan het decorum van de nagelnieuwe brug stond zeker niet op de ontwerptekeningen…

Zo staat de bank er dan. Te wachten op toekomstige gebruikers, die komen genieten van het uitzicht.
Aan passerende schepen zeker geen gebrek. Grote en kleine. Lege en volle. In 2022 werd 8.679.875 miljoen ton over het Albertkanaal getransporteerd. Het containervervoer is in opkomst. Dat mag gerust veel meer zijn, want de vrachtwagenmuur op wielen, die zich met horten, stoten en accidenten verplaatst tussen Antwerpen en Lummen neemt draconische proporties aan. Leve de boten dan, die nagenoeg geruisloos de navette doen en enkel hinder betekenen voor de dobberende meeuwenkolonies, die bij iedere doortocht in tweeën gespleten worden.
Leve de fietsers, die op de jaagpaden met geruisloos zoemende rubberbanden voorbij zoeven. Sommigen nemen het jaagpad wel zeer letterlijk, want ze klieven door de lucht aan 45 km per uur tot consternatie en regelrechte paniek bij de meer bezadigde tweewielers.
Leve de wandelaars die met volle teugen en stappenteller de Costa Tervanta alle eer aandoen.
Nu enkel nog op zoek naar vermoeide ledematen, die zich te rusten zetten of misschien wel leggen op de nieuwe bank om te genieten van het leven in slow motion. Het leven zoals het is.
Hendrik Conscience leerde zijn volk lezen. De Stad Beringen leerde zijn volk rusten.

Edgard Vandebosch
15 maart 2023