Elke tweede zondag van december, 11 december 2022, wereldwijd word er om 19u een kaarsje aangestoken voor de overleden (sterren)kinderen. Zo branden er dan 24u ergens een kaars voor de overleden kinderen. De Paalse Ferm afdelingen Brelaar Heide, Centrum, Wilt en Tervant alsook Okra en Paalonline staken een kaars aan op de verschillende troostplekken, ook werden er aangepaste teksten en gedichten aangebracht. Troostplekjes een plek om even stil te zijn na enkele jaren zijn ze nog steeds zeer geliefd binnen de Paalse gemeenschap of toeristen die er voorbij komen. Het gemeentebestuur van Beringen en de stedelijke academie muziek woord en dans hadden er voor gekozen om ipv een samenkomst dit op voorhand op te nemen en via de sociale media te verspreiden. En zo men brandde men ook een lichtje voor alle (sterren)kinderen.

In Genk was het een fijn gevoel om in de hal naar de schouwburg toe te komen. Honderden en nog meer papieren bootjes met om de paar meter een kaarsje heette iedereen welkom. Het thema van de avond ‘varen naar de overkant’ was gezegd. Toegekomen mochten de ouders van een overleden kind een kaarsje kiezen alsook een bootje, een bootje op een wasknijper en eentje uit keramiek en daarbij telkens de naam van hun kind opschrijven. In de zaal toegekomen werden de kaarsjes aangestoken en de bootjes opgehangen. Bij het welkomstwoord werd duidelijk hoeveel mensen zich verbonden voelde, na een oproep op sociale media kwamen de papieren bootjes en andere knutselwerken spontaan in overvloed binnen, iedereen die daar aan meegewerkt heeft bedankt. Welkom aan de ouders, grootouders broers zussen van een overleden kind. Het maakt niet uit hoelang het geleden is het gemis blijft. Burgemeester Wim Dries sprak namens de stad Genk hoe graag men 7 jaar geleden vroeg om dit mee te organiseren ze dit met een warm hart deden en nog doen. De voorbije 2 jaar waren er, spijtig genoeg, geen samenkomsten maar dat betekende niet dat de verschillende organisaties stil hadden gezeten. Neen van op afstand wilde men de mensen toch nabij zijn. Een kind verliezen, als vader van 2 kinderen, kan ik me niet voorstellen wat voor een gemis dat moet zijn moest er eentje wegvallen. De avond werd verder muzikaal opgeluisterd door kinderkoor K!Di. ze deden hun eerste optreden voor een publiek  dan nog voor een  bijna volle schouwburg. Met glans brachten ze hun liedjes. Ook stil rustig luisterend was het naar de verschillende gedichten en verhaaltje. Om 19u werd het nog stiller toen men de namen van de 52 overleden kinderen, waarvan de familie aanwezig was, voorgelezen. Een traantje werd weggeveegd maar men voelde zich zo verenigd in het verdriet. Ook iedereen dacht niet alleen aan hun kind maar kende nog wel iemand die een kind verloren heeft en nu thuis of ergens een kaarsje aangestoken had. Op het eind van de avond werd iedereen bedankt voor de mooie samenwerking en werden de mensen uitgenodigd om nog na te praten met een drankje en een gebakje. En de bootjes waren stilletjes onderweg naar de overkant of al langer aangekomen. AC