Maandagmorgen om 5u stonden de verpleging en Brancardiers in het zorghotel al aan bed om te helpen. De jong Brancardiers waren zoals steeds ook present om in de eetzaal te helpen met het ontbijt. Dat betekende dat ze al veel eerder opgestaan waren om hun valies in orde te maken.  De nodige verzorging en dan beginnen met het laatste in te pakken. Rekening houden met als men na het ontbijt nog iets moest doen. Verzamelen in de hal zodat de jong Brancardiers de eetzaal en kamers nog eens kon poetsen. Zondag had men deze al heel grondig gepoetst. Vervolgens begon het klaar zetten van de containers tot men de toestemming kreeg om in te laden. De zieke werden naar beneden begeleid om in de transitzone te wachten op de bussen. In de hotels zaten de andere bedevaarders na het ontbijt en pakken van de koffers op het terras te wachten op de bus om dan hun bagage in te laden. Aangekomen aan het station was het alles uitladen op een kar volgens in de de wagon waar men zat. Ook de camion werd leeggemaakt en overgeladen in de trein. De zieken werden vervolgens op de trein begeleid ieder op de manier wat het best is voor hem of haar. Stappen met ondersteuning, op een transportstoel plaatsen en in rijden of manueel puur op mankracht dragen. Een ritueel dat zich in Tourcoing nog eens in de omgekeerde richting gebeurde. Na een warme Lourdesbedevaart, en niet alleen de warmte buiten, was het in de trein tijd om afscheid te nemen van Lourdes. Op weg naar huis waar de warmte buiten toch wat een spelbreker werd. Door de bosbranden mocht de TGV niet op volledige snelheid rijden. Een half uurtje vertraging. Nog niet zo erg tot de airco in de wagon van de zieken uitviel. Bij een vorige bedevaart was dat ook eens gebeurd bij de bedevaarders maar toen hadden deze gewoon van wagon verwisseld met de Mijnwerkers Brancardiers. Iets dat nu niet kon. Men kreeg het niet hersteld daarom moest er in het volgende station van locomotief gewisseld worden. Gelukkig was er water voor de zieken voorzien en de conducteur is ook nog 2 keer langs geweest. De voorste werd stilgelegd en de achterste opgestart rekening houdend met de nodige veiligheidsmaatregelen. Het verder zetten van de rit gebeurde vervolgens dat de TGV op een ander spoor een rit moest maken om 180° te draaien.  Zo kon men verder onderweg nog een bezinningsmoment en de wijze van het vertrek van de bussen. Natuurlijk werd er nog het Limburgs bedevaart lied, geschreven door pastoor Wim, Ga het zeggen aan de priesters hebben volop meegezongen. Met 3u vertraging kon men in Tourcoing beginnen met het uitstappen en uitladen en na een vlotte busrit eindigde de 70^ste Diocesane Limburgse Bedevaart.

De fotoreportage van de bedevaart is dit jaar bekeken door de ogen van de zieken, maar we weten ook dat het voor de bedevaarders weer een fijne week geweest is. Maar vooral een dikke dank je wel aan de ploeg van LDB welke het programma weer zo mooi had uitgeschreven, de taakverdeling van de vrijwilligers wie wat ging doen. Dank je wel aan al de vrijwilligers want zonder jullie inzet kan een bedevaart van deze omvang voor niemand plaatsvinden. AC