De kruisdagen zijn in de Katholieke Kerk de maandag, dinsdag en woensdag voor Hemelvaartsdag.

Mijn ouders vertelde altijd dat er in hun jeugdjaren op de zogenaamde kruisdagen een gebedstocht door de velden werd gemaakt.

De kruisprocessie werd rond 469 door bisschop Mamertus in zijn bisdom Vienne (F.) ingevoerd, naar aanleiding van diverse misoogsten en natuurrampen. Er werden drie boete- en biddagen gehouden met een processie om Gods hulp af te smeken tegen rampen en nood.

Rond 800 werden deze dagen ook in Rome ingevoerd. Pas aan het einde van de Middeleeuwen werd het gebruik door vrijwel de hele Kerk overgenomen.

Als dat jaar de oogst misliep was het de schuld omdat men niet deelgenomen had aan de kruisdagen ofwel omdat men niet hard genoeg gebeden had.

Vandaag de dag wordt het bijna nergens meer gedaan want zo gaat dat met tradities ... maar niet in Paal! Daar houdt de Landelijke gilde deze kruisdagen nog steeds in ere niet met een driedaagse processie door de velden maar door op de laatste dag, de woensdag, bij een van de leden boer of tuinier een gebedsdienst te houden. Dit jaar waren Alex en Arlette Vanroosbroeck – Theys de gastheer. In hun tuin waren alle stoelen mooi coronaproof opgesteld. Nog een flinke regenbui iets voor 19u maakte dat men nog vlug alles moest droogmaken. Maar deze late regenbui hield de jaarlijkse boer en tuinder niet tegen om mee te komen vieren.

Nathan (pastoraal medewerker Landelijke gilde) z’n mooie ingetogen viering stond dit jaar in het teken van aarde, water, vuur en hoe die elementen ieder hun rol spelen om te kunnen groeien.in z’n preek ging hij volledig op in z’n verhaal rond het begrip ruimte, zowel fysiek als mentaal de aanwezigen zaten dan ook geboeid mee te luisteren. Na de viering is er ook de traditie dat men nog met een pint, frisdrank of koffie daarbij ook nog een stukje gebak nog een tijdje blijft napraten. Dit jaar ook maar de corona afstand was een groot thema maar ook een belemmering om rond te gaan. AC

Foto’s Luc G.