Enkele jaren geleden is het nieuwjaartje zingen in Paal weer wat leven ingeblazen, al zijn de kinderen van Brelaar Heide het steeds blijven doen.  De kinderen gaan van huis tot huis en zingen er "Nieuwjaartje zoete, het varken heeft 4 voeten…" of "Nieuwjaartje zoete ik heb kou voeten…"  en zo wensen ze de bewoners een gelukkig Nieuwjaar. In ruil krijgen ze een snoep, fruit of een centje. De ouders blijven meestal in de straat wachten.

In de Mierheuvelstraat, bij Jeanne, gaan ze toch even mee tot aan de deur, hier is het liedje "Hier woont wel een goede vrouw die wel wat geven zou…" zeker van toepassing. De kinderen worden voor hun zang rijkelijk beloond met fruit en de ouders, wel, zij zingen best de iet of wat aangepaste versie: "Néifjoarke zoete, gèft mama/papa ne borrel of een poar en dan zinge zè ne gelukkege Néivejoar.

Jawel, hier staat de fruitjenever altijd klaar, eentje want papa moet nog veilig met de kinderen de straat op. Het is zoals sommige ouders zeggen: zo zie je je buren nog een keer.  Wie van andere landstreken komt, waar het gebruik onbekend is, vindt het een tof initiatief.  Anderen die het gebruik kennen dat men in de voormiddag in de gehuchten gaat zingen en in de namiddag met z’n allen in het dorp, vinden het een beetje spijtig dat deze leuke traditie hier zowat verdwenen is. In de Mierheuvelstraat proberen de buurtbewoners het gebruik toch in ere te houden, hopelijk gaat het de volgende jaren ook in de andere straten terugkomen. Aan iedereen een gelukkig en gezond 2020. AC