Dit jaar werd aan de Buitingklokken, een kinderkoor dat in 1985 was opgericht door Pastoor Lode Clijsters, gevraagd of zij deze bijzondere misviering niet konden opluisteren met een wederoptreden.

Dit deden ze maar al te graag. De "Klokjes" van destijds werden opgetrommeld via mondelinge contacten, via Facebook en andere sociale media. Met succes!

Met een 35-tal Buitingklokken stond men klaar voor een repetitie een paar uur voor de mis. 

Paalonline had dan, zonder dat zij het wisten de oprichter en jarenlang dirigent van de Buitingklokjes, pastoor Lode Clijsters als "ere-genodigde" uitgenodigd. Spijtig kon de Pastoor er door een samenloop van omstandigheden bij de aanvang van de viering niet zijn. De viering werd dan geopend met  het nostalgische liedje "Als ik een klokje was...".

Pastoor Geert Croes verontschuldigde zich dat hij na 6 jaar "’t Böetings nog altèd nie’e onner de knai’e hit.".

Dus werd de viering ook dit jaar gedeeltelijk in het Böetings en de consecratie ed. in het Nederlands gedaan. Teksten ‘met vrede’ in zijn brede betekenis maakte de viering intens. Zo stond er op het altaar een geplooide kraanvogel. Het verhaal van Sadako dat in de 1e lezing werd verteld. Hoe ze na de atoombom in Hiroshima bestraald was en leukemie kreeg. Het meisje plooide meer dan 1000 kraanvogels opdat iedereen zou genezen. Na haar dood werd er dan ook een standbeeld van haar met een grote kraanvogel boven haar hoofd geplaatst met als onderschrift: “Dit es oos gebed- dit es ozze skrie’ef- VREDE”.

Bij de aanvang van de preek ging de achterdeur van de kerk plots open en verscheen Pastoor Lode in het portaal van de kerk.

Iedereen veerde spontaan recht en gaf aan de Pastoor als welkomstgeschenk een luid en hartverwarmend applaus.

Menige traan werd er zowel bij pastoor Clijsters, de Buitingklokken als de mensen weggepinkt bij dit eerste kippenvelmoment.

De Homilie, verschillende voorbeden, het communiegebed stonden allemaal in het teken van de vrede..

Tijdens de communie, waaraan geen einde scheen te komen, gingen de Buitingklokken spontaan, een voor een hun Pastoor Lode hartelijk begroeten en omhelzen. Niet alleen de Pastoor gaf zijn tranen de vrije loop. Je zou voor minder te midden van al die gemeende emoties.

Op het einde van de viering werd nog een dankwoord van paalonline gericht aan mhr. Pastoor Geert en Patricia voor de fijne samenwerking en aan de Buitingklokken voor hun mooie liedjes.

Het was precies of de "Klokken" nooit opgehouden hadden met zingen. Namens de Buitingklokken werd nog een speciaal dankwoord uitgesproken en werd de Pastoor figuurlijk en letterlijk in de bloemen gezet.

Na de slotzegen wilden de aanwezigen nog even een goedendag komen zeggen aan pastoor Clijsters welke toch van 1973 tot 2004 ‘onze’ pastoor is geweest.

Na de zoveelste groepsfoto met de Buitingklokken volgde nog een uitgebreide fotoschoot zonder einde.

Iemand zei achteraf: “de samenhorigheid en de verbondenheid van alle aanwezigen vandaag was echt tast- en voelbaar”. Ook het samen bidden van de verschillende gebeden in het plat Böetings was weer een succes.

Het was een misviering die ons nog lang zal bijblijven.

Een unieke misviering, met zinvolle teksten, mooie muziek en boordevol warme emoties werd afgerond met een hapje en een drankje in OC De Buiting.

Als ultieme afsluiter werden daarna nog de kraanvogels aan de voet het monument van de gesneuvelden gelegd.In gedachte verwijlde men bij het monument van Sadako in Hiroshima waar steeds papieren kranenvogels liggen samen met het opschrift: ”Dit es oos gebed- dit es ozze skrie’ef- VREDE”.

{gallery}2018/Activiteiten/Dialectmis{/gallery}