In het A.N. zijn de gerekte West-Germaanse a in een open lettergreep en de oorspronkelijk lange West-Germaanse a samengevallen.  Hierdoor is er geen verschil in uitspraak van de klinker in woorden zoals aap – schaap en taal – paal, …. In deze woordparen stammen de eerste woorden af van een oorspronkelijke korte West-Germaanse a en de tweede van de lange West-Germaanse a.  Ook hier vertonen enkel de dialecten in het noordwesten van Belgisch Limburg een samenval van deze klanken.  In de andere dialecten in van beide Limburgen is er net zoals in de meeste oostelijke Nederlandse dialecten een verschil tussen beiden bewaard (R. Keulen 2011).  Het Buitings kent hier een samenval zoals in het A.N..

De West-Germaanse “oe” is in het A.N. samengevallen met de West-Germaanse “u” waarna beiden tot tweeklank werden.  Hierdoor hebben o.a. “huis” en “kruis” dezelfde klank.  In de meeste Limburgse dialecten en in het Duits vallen beide klanken niet samen,  “toos” en “krues” in o.a. Heusden en Zolder en “Haus” en “Kreuz” in het Duits (R. Keulen 2011).  Het Buitings kent ook hier een samenval.  Ook Koersel en Stal hebben hier een samenval.
Robby Vanesch