Wat is de reden van het succes van René Geukens met zijn gevederde lievelingsdieren waardoor hij de concurrentie vaak overtreft?
Het fijne zullen we er nooit van weten want iedere melker heeft zijn geheimen die hij niet wenst prijs te geven. Het enige wat René Geukens wel kwijt wil is : “Je moet duiven kunnen motiveren. Ik praat heel veel met mijn duiven.” Die aanpak werkt al vele jaren met een goed gevulde prijzenkast tot gevolg en vorig jaar een fameuze kroon op het werk met de winst van de nationale vlucht uit Bourges voor jonge duiven. Onze Paalse duivenmelker geeft niet zo vaak namen aan zijn duiven maar dit prijsbeest werd toch Anna genoemd. Op het ogenblik van de winnende vlucht was ze 3,5 maanden oud en overbrugde ze de 478 km in ongeveer 6,5 uur. “De winst van de vlucht uit Bourges is vergelijkbaar met Parijs-Roubaix winnen”, zegt René terecht fier.
René (72) groeide op in Brelaar-Heide als jongste zoon van Louis Geukens en Philomena Vandeweyer. Met Elza, Maria, Roger en Fil waren er nog 4 kinderen. Na zijn schooltijd in THHI Tessenderlo werkte hij bij diverse werkgevers alvorens in 1973 te beginnen bij batterijproducent PMBC, later Panasonic, waar hij samen met zijn echtgenote 34 jaar zou werken. René trouwde in 1970 met Godelieve Luts uit Molenstede en het gezin kreeg 2 zonen. Bart is getrouwd met Els Muyshondt en heeft met Gitte en Mathis 2 kinderen. Joeri vormt een gezin met Els Bieseman en de kinderen Lore en Kato.
“Mijn vader was ook een duivenmelker en als jonge gast mocht ik al eens wat meehelpen op het hok”, vertelt René, “zo maakte ik kennis met de duivensport. Toch zou het tot 1975-1976 duren eer ik mijn eerste bescheiden duiventil bouwde. Ik werd lid van duivenbond Onze duif Paal. Ik heb vele jaren uitsluitend met jonge duiven gespeeld om dat de tijd ontbrak. Ik ben immers ook 27 jaar actief geweest als scheidsrechter en lijnrechter bij de KBVB. Vlaggen deed ik tot in de toenmalige 4de klasse, ook wel bevordering genoemd. In 2005 bereikte ik de leeftijdsgrens en moest ik stoppen.
In mijn beginjaren kreeg ik als melker ook veel goede raad van Gilbert Vanloock, een vriend die helaas al overleed. Toen het scheidsrechteren stopte, kwam er stilaan meer en meer tijd voor de duiven en bouwde ik steeds meer mijn hokken uit. Er ontstond ook een samenwerking met Markus Bauer uit Lochristie. Oorspronkelijk was onze taakverdeling zo dat ik zorgde voor de kweek en hij voor alle administratie. Nu vormen we de tandem Geukens-Bauer in samenspel. Ik ging ook nationaal spelen en de lijn van het succes werd gewoon doorgetrokken. In 2020 won ik al de vlucht uit Bourges binnen de Paalse duivenbond. In 2021 was mijn Anna de beste van 18.707 jonge duiven op de nationale vlucht.
Buitenlandse interesse
“Mijn succes kan ik enkel verklaren omdat ik goede kweekmethodes heb en mijn duiven goed verzorg “, gaat René verder, “ik praat veel met mijn duiven en vooral, ik krijg heel veel plezier van hen terug. Mijn aanpak zorgt voor succes alhoewel ik geen slaaf van mijn hok wil zijn. Enkele uren per dag ben ik er actief maar er moet altijd ruimte te zijn om wat anders te doen zoals fietsen en wandelen met echtgenote Godelieve die trouwens ook haar duit in het zakje doet en helpt bij verzorging en met administratie.”
Het succes van het hok Geukens bleef niet beperkt tot lokale bekendheid. “In de loop der jaren zijn er reportages verschenen in diverse vakbladen in binnen- en buitenland”, legt René uit ,”reacties komen er uit vele landen. Ik heb ook al vaak Chinezen op bezoek gehad en duivenmelkers uit Duitsland (met een hele bus), Nederland, Polen en zelfs Koeweit. Ik was zelfs blij dat corona uitbrak, zo werd het hier wat minder druk”, zegt hij al lachend.
René en echtgenote Godelieve zijn een sterk duo dat al vele trofeeën in de kast heeft staan. Zonder twijfel gaan er nog bijkomen.
(tekst & foto’s Martin Vanierschot)
