Richard wordt in 1944 geboren als zoon van Hubert Bosmans en Leontine Vanderlinden. Het gezin telt 6 kinderen. De familie  woont aan de Beverlosesteenweg. Het ouderlijk huis tegenover het wassalon staat er nog steeds. “Na de lagere school volgde ik les in het VTI Beringen”, vertelt Richard, “toen zijn we op zeker moment met een aantal jongens van Paal in groep overgestapt naar het THHI Tessenderlo. Het grootste deel van mijn beroepsleven , niet minder dan 31 jaar, bracht ik door bij Dow Chemicals in Hulst. Ik was er vanaf de start bij en betrokken bij de opbouw. Ondertussen is DOW ontmanteld en zijn op die site andere bedrijven actief.”  

Vader Hubert was  kantonnier van beroep en de stap naar economische ontwikkeling van de regio met de nieuwe industrieterreinen was gigantisch. “Ik kan mij nog veel herinneren van de werkzaamheden van mijn vader”, zegt Richard, “zijn werkgebied was toch wel vrij groot zeker als je weet dat alles per fiets gebeurde. Vanuit Paal ging het naar de Zwarte Ring, Deurne (Diest), Klein Vorst, Genendijk, het huidige Ham , Heppen en Beringen. Eénmaal per week moest mijn vader de wegen afrijden. Hij controleerde staat van de weg en de bomen. Hij had twee werkmannen ter beschikking die ingezet werden om allerlei problemen op de openbare weg op te lossen. Daarnaast moest mijn vader ook de rooilijn uitmeten als er ergens gebouwd zou worden. Verkeerstellingen moest hij ook uitvoeren. Ik heb hem nog geholpen als we de vrachtwagens, auto’s en fietsers moesten tellen. Ik heb veel streepjes getrokken”, zegt hij al lachend.

Voetbal

Op 15 juli  1965 trouwt Richard Bosmans met Christiane Lemmens. Dochter Caroline heeft met Thibaud, Nicolas en Marie-Alex drie kinderen. Dochter Micheline, met partner Gunter Vandevoort, heeft ook drie kinderen : Victor, Hendrik en Andries.

Richard werkte bij Dow en  echtgenote Christiane deed vele jaren de bakkersronde voor bakkerij Buekenberghs in Beringen-Mijn. Dat is een beroepsbezigheid die ook niet meer bestaat.

Tijd voor ontspanning was er ook en die situeerde zich haast uitsluitend in het lokale voetbalmilieu. “Ik ben beginnen voetballen bij Flandria Paal, toen nog op het oude terrein waar nu de Doelstraat ligt”, haalt Richard herinneringen op, “ik haalde het eerste elftal en transfereerde later naar Looi Sport. Daar zou een meniscusletsel een einde maken aan voetballen op dat niveau. Bij Heijax heb ik nog wel kunnen spelen tot op mijn 48ste.

In de winter van 1971 werd een geldinzameling opgezet als steun voor het wijkcomité dat het kerkje van de Hei bouwde en beheerde. We besloten een voetbalmatch te spelen tussen Brelaar en de Hei. Met veel fantasie noemden we de ploegen Brelano, naar Milano, en Heijax, naar Ajax. Brelano werd later omgedoopt tot De Gilde Boys en verdween van de voetbalkaart. Heijax bleef bestaan. Tot in 2019 was ik er nog bestuurslid. Nu zijn de accommodaties afgebroken.”

Vele jaren werd vanaf 1973  in Paal voor de Beker van Paal gespeeld, een tornooi voor recreatieploegen. Richard Bosmans heeft het eerste tornooireglement nog in zijn bezit. Het zijn twee getypte vellen papier met een gedetailleerd beschrijving van hoe het tornooi moest verlopen, een echt erfstuk. Nu blijft er van al dat lokale voetbal niets meer over. Enkel El Toro is nog actief. “Richard Bosmans besluit bijzonder vrouwvriendelijk :”Al die jarenlange voetbalactiviteiten van zovele Palenaren waren enkel maar mogelijk omdat de echtgenotes zich begripvol opstelden om hun partners toe te laten hun geliefkoosde sport te beoefenen.”  

(tekst & foto’s Martin Vanierschot)

Duiding bij de ploegfoto van Heijax : Richard Bosmans herkent men zittend als derde van rechts. Herkennen de lezers nog andere lokale voetbalhelden?