Erik is de zoon van Maurits , overleden in 2019, en Elise De Neve. Uit dat huwelijk ontsproten nog een zus, Annick. Halfzus Erika zag later het levenslicht. De stamboom van Erik oogt niet zo eenvoudig want zijn vader hertrouwde met Jacqueline Kiekens en zo kreeg Erik er met Marina , Joeri en Iwan nog een halfzus en 2 halfbroers bij. “Mijn ouders zijn gescheiden toen ik amper 6 maand oud was”, aldus Erik, “pas op mijn 18de heeft mijn vader mij verteld dat zijn tweede vrouw niet mijn echte moeder was. Dan was een schok voor mij. Ik ben naar haar op zoek gegaan en vond ze in Antwerpen. Ik ben altijd contact blijven houden. Ze is pas onlangs overleden. “
Erik werd geboren in Aalst waar zijn ouders van afkomstig waren. Op zijn 12de kwam hij in Paal wonen nadat zijn vader Maurits als militair naar Leopoldsburg werd overgeplaatst. Die militaire loopbaan is er ook de oorzaak van dat Erik de lagere school in Duitsland doorliep, een jaar op internaat zat in Tongeren om tenslotte de humaniora te voltooien aan het college van Beringen. “Ik ging op mijn 18de al alleen wonen en wilde marketing gaan studeren”, vertelt Erik, “financieel was dat natuurlijk niet haalbaar en ik tekende voor 2 jaar bij Defensie. Van studeren is nooit nog iets in huis gekomen en ik bleef bij het leger tot mijn pensioen op 1 april ll. . Na 2 jaar Bevingen bracht ik de rest van mijn loopbaan door op de luchtmachtbasis van Kleine Brogel. Ik stond er in voor de bewaking van iets wat er niet lag”, zegt hij al lachend.
Zijn stamboom
Door zijn huwelijk in 1988 met Julienne Abeels plantte Erik Barrez zijn stamboom. Het huwelijk eindigde in een scheiding in 2001. Er waren twee kinderen. Zoon Jordy heeft met Jailinn en Jaily twee kinderen. Dochter Jony heeft met Céril een zoon. Door zijn huwelijk met Viviane Meesters heeft hij ook een stiefzoon Marvi. Zo zit diens zoontje Finn ook in de stamboom. Smeermaas is nu zijn nieuwe thuis geworden. “Daar zit het voetbal voor alles tussen”, gaat Erik verder,” ik voetbalde tot mijn 18de bij Flandria Paal en werd dan jeugdtrainer bij Paal en Tervant. Dan ben ik scheidsrechter geworden. Op mijn 42ste ben ik gestopt. Ik heb Viviane leren kennen in een frituur in Mopertingen nadat ik na een gefloten wedstrijd in die buurt een frietje ging eten. Van het één kwam het ander en we werden in 2002 een koppel. Ik volgde trainerscursussen en werd in 2010 keeperstrainer bij Fortuna Smeermaas. Ik bracht zelfs 5 spelers mee van Flandria Paal. Mijn zoon Yordi was daarbij en ook de broers Gregory en Michael Appeltans die nu nog steeds actief zijn bij Fortuna. Toen de broer van Viviane overleed, hij was als oud-speler een echt voetbalmonument in Smeermaas, dreigde de ploeg teloor te gaan. Ik heb er toen mijn schouders ondergezet om de club te redden. In 2011 ben ik er mee begonnen. Ik werd er ook voorzitter. Nu ben ik tevreden over al het werk dat ik samen met een gans ploeg medewerkers heb volbracht. De accommodaties zijn volledig gemoderniseerd en nu gaan we volop voor de sportieve groei. Ik hoop dit jaar in 4de prov. A de vruchten te plukken van de nieuwe start. Financieel proberen we geen domme dingen te doen. Ik leid de club alsof het mijn eigen portemonnee is.”
“ Paal is gezellig en leeft”
Sinds hij al geruime tijd in Smeermaas veel bij Viviane verbleef, liet hij Paal nooit los. “Tweemaal per week kom ik af naar Paal omdat ik zoveel mooie herinneringen heb aan het dorp waar ik opgroeide”, zegt Erik enthousiast, “de boodschap aan mijn vrienden is altijd dat ze zeer goed moeten beseffen hoe tof het is om hier te wonen. Het is een gezellig dorp dat leeft. Er is mooie natuur, er is een gevarieerd aanbod van horeca en er is veel sportinfrastructuur aanwezig. Paal zal nooit uit mijn hart verdwijnen.” Iemand als Erik Barrez, die in zo’n heerlijke bewoordingen over Paal spreekt, misstaat nooit in onze reeks Paalse Portretten.
(tekst en foto Martin Vanierschot, foto’s Erik Barrez)
