Jef werd geboren in Meelberg waar zijn ouders Remi Christiaens en Virgenie Poel het café met de ietwat vreemd klinkende naam ‘In de prairie’ uitbaatten. “Ik ben thuis geboren met muziek”, zegt Jef hier over, “het café was zeer populair ook al met de kegelbaan die er lag. Ik heb veel centjes verdiend met het rechtzetten van de kegels. Soms meer dan de kegelaars zelf.” Broes en zussen van Jef waren Roger, Silva, Jeanne, Denise, Hilda en Madeleine. De 2 zonen Roger en Jef werden allebei doelman bij F.C. Beringen. “Ik ging tot mijn veertiende naar de lagere school in Paal”, vertelt Jef, “een jaartje extra technisch onderwijs beviel mij niet echt en dus ging ik als 15-jarige op de mijn van Beringen werken bij onderaannemer Pierre. Ik tekende wat later voor 5 jaar op de mijn zodat ik geen legerdienst moest doen. Ik speelde toen bij de jeugd van F.C. Beringen en men had mij al in het oog als doelman. Ik volgde nog les in het TIKB en werkte enkele dagen per week in de mijn.”
Vice-kampioen met F.C. Beringen
Zijn broer Roger speelde al bij F.C. Beringen dus trok Jef hem achterna. “Thuis stond een oefengoal en onze Roger en ik keepten er dat de stukken er afvlogen”, gaat Jef verder, “ vaak was dat onder het toeziend oog van buurman Marcel Theunis die ons extra motiveerde. Ik viel bij F.C. meteen op en zou 6 jaar na elkaar provinciaal kampioen spelen in alle jeugdreeksen. Kers op de taart was de Belgische titel bij de junioren. Trainer was de legendarische Walkow. Tal van spelers van die lichting speelden later in het 1ste elftal zoals o.a. de broers Fons en Armand Peeters, Jean-Pierre Kasprzak, Jean-Claude Moons en ik zelf. Ik begon wel bij de invallers. In het seizoen 1963-1964 werd doelman Gebruers geschorst na omkoping en stond ik nog 12 matchen in doel nadat mijn broer Roger nog enkele matchen had gekeept. We werden vice-kampioen in 1ste nationale. Toen sloeg het noodlot toe en brak ik op training mijn duim. Ik was een jaar out en hervatte bij de 3de ploeg. Daarna werd ik uitgeleend aan Herentals in 2de nationale. Guy Thijs was er trainer en de voorzitter was Rik Van Looy. We werden beste maatjes. Ik was er erg populair. Ondertussen werd bij F.C Beringen Konjevod trainer en was men nog op zoek naar een extra doelman. Ik was nog eigendom van F.C. en moest terug komen. Ik speelde 2 seizoenen in het 1ste elftal en werd dan opgevolgd door Maurice Houtmeyers. Ik werd 2 jaar invaller en trok dan naar Diest waar trainer Geertsen actief was die mij nog kende van bij Beringen. Tot mijn 28ste speelde ik bij de mijnploeg.”
Keeperstrainer
Toen stond Bree (1ste provinciale en 4de nationale) aan de deur en mede door trainer Jaak Dreesen tekende ik daar. Ik werd er later speler –trainer en bleef er 9 jaar. Na een jaartje speler-trainer te zijn geweest bij Vigor Beringen sloot Jef op 42-jarige leeftijd zijn actieve loopbaan af bij AC Tervant. Met Jaak Dreesen vormde hij een trainersduo en was hij jarenlang assistent/keeperstrainer bij tal van clubs. “Het is een lange lijst waar ik overal de keepers heb getraind”, is Jef terecht fier, “ 25 jaar F.C. Beringen, 10 jaar Westerlo, 7 jaar Turnhout, 4 jaar Dilsen en 4 jaar Looi Sport, 10 jaar Tienen. Tal van deze opdrachten verliepen gelijktijdig. Eén keer kreeg ik zelfs de kans om assistent/proftrainer te worden. Ik was al 4 seizoenen keeperstrainer bij Helmond Sport en deze club vroeg mij om prof te worden. Ik was gepensioneerd als mijnwerker en had er de tijd voor maar ik zag er wat tegenop om voor de kompetitiewedstrijden gans Nederland door te reizen . Ik ben niet op dat voorstel in gegaan. Nu train ik nog de seniorenkeepers van Tervant/Paal. Ik doe dat nog zeer graag en varieer sterk mijn trainingen. Tot groot plezier van de doelmannen zelf.”
Jef Christiaens maakte als lesgever ook nog deel uit van de Limburgse Keepersschool en trok 10 jaar in de zomervakantie met de Euro Sportkampen naar het buitenland. Dat deed hij samen met dorpsgenoot Marcel Vanherle. De conclusie van dit opmerkelijke levensverhaal van Jef Christiaens is simpel :”Met passie en doorzettingsvermogen kun je ver komen in het leven en de sport.” Het beste bewijs staat in dit Paalse Portret te lezen. Toelichting bij de foto’s : Jef met zijn gezin (schoonzoon Gert uitgezonderd), samen met wijlen broer/doelman Roger en Jef met zijn souvenirs/plakboeken.
(tekst & foto’s Martin Vanierschot )
