Paals Portret: Magda Frederix, een leven ten dienste van de medemens

Beroepshalve was Magda Frederix vanaf 1965 betrokken bij de start en uitbouw van de dienstverlening van het Wit Gele Kruis in West-Limburg. Ze mag gerust als één van de pioniers beschouwd worden. Naast haar beroepsbezigheden was en is Magda actief als vrijwilligster in diverse verenigingen en instellingen . Haar hele leven heeft in het teken gestaan van de medemens die ze op allerlei fronten wilde bijstaan. Tot op vandaag , Magda is 77, is ze nog actief om een helpende hand uit te steken en blijft ze een vrouw met het hart op de juiste plaats.

Op 10 januari 1942 werd Magda geboren als dochter van Raymond Frederix en Margriet Wellens. Haar geboortehuis staat nog aan de Diestersteenweg naast het huis waar eeuweling Dictus Bomans woonde. Het gezin telde 6 meisjes. “Na de lagere school in Paal ging ik verder studeren bij de Zusters van Voorzienigheid in Diest”, weet Magda nog goed, “we gingen dagelijks met de fiets behalve als het echt slecht weer of winter was, dan mochten we per bus. Nadien volgden nog 3 jaar studies in Leuven en Lovenjoel en behaalde ik het diploma van verpleegster met extra specialisaties. Ik ben meteen aan het werk kunnen gaan als sociaal verpleegster bij de CM, de Christelijke Mutualiteit. Twee jaar later stapte ik over naar het Wit Gele Kruis dat toen in West-Limburg uit de startblokken schoot.” In 1966 trouwde Magda met Emanuel Bouchet uit Opglabbeek. Ze leerde haar man kennen in dancing Luna in Koersel. Een jaar later werd Ann, hun enig kind, geboren. Haar dochter en haar man Philippe Walczinsky zorgden voor drie kleinkinderen: Maxime, Justine en Guillaume.

35 jaar Wit Gele Kruis

In 1965 stapte Magda Frederix mee in het nieuwe verhaal van het Wit Gele Kruis in West-Limburg. Dat deed ze op verzoek van Juffrouw Adrienne Van Peteghem, een naam die ze vandaag nog steeds met veel respect uitspreekt. Zij was provinciaal directeur van CM Limburg en nam de uitdaging aan om het Wit Gele Kruis op te starten. “Het eerste kantoortje was een bescheiden kamer in het nonnenklooster in Tessenderlo”, vertelt Magda, “de drie eerste weken deed ik huisbezoeken per fiets maar dat was niet vol te houden. Mijn vader bezat een Ford Taunus en daar leerde ik in 3 dagen mee rijden. Achteruit rijden was de eerste maanden een probleem. Ik moest altijd zo parkeren dat ik dat niet moest doen. “ Daarna reed Magda vele jaren met haar Citroën 2 pk, de beroemde ‘geit’, naar haar patiënten. “Het regionale kantoor was dan wel gevestigd in Tessenderlo, vele mensen kwamen gewoon naar mij thuis in Paal als ze mijn hulp nodig hadden”, gaat Magda verder, “ik heb ze altijd goed ontvangen en geholpen. Ik heb mijn verhuis naar een nieuwe woning jaren uitgesteld omdat ik bang was dat de mensen mij niet meer zouden vinden.” Het werkgebied van Magda Frederix spreidde zich met de jaren uit over de gemeenten Tessenderlo, Ham, Beringen en Leopoldsburg. Voor ze in 2000 met pensioen ging, na een loopbaan van 35 jaar, maakte ze de splitsing mee van de regio en kwam er ook een kantoor in Beringen waar het Wit Gele Kruis onderdak vond aan de Paalsesteenweg naast de vroegere garage Meekers.

Vrijwilligerswerk

Als vrijwilligster was Magda Frederix 36 jaar actief bij Ziekenzorg Paal en 10 jaar bij Open Hart Paal. Nu is ze nog altijd elders actief. “Op zondag sta ik in de cafetaria van WZC Ocura in Beringen-Mijn, aldus Magda, “verder ben ik als vrijwilligster al 26 jaar betrokken bij de werking van Kind & Gezin in Paal. Ik heb ze zelfs helpen opstarten. Ik beleef er nog altijd plezier aan en dus blijf ik maar bezig. “ Daar heeft Magda Frederix groot gelijk in want rust roest. Ondertussen heeft ze een enorme staat van verdienste opgebouwd door haar inzet voor anderen. Zowel professioneel als op vrijwilligersvlak kende iedereen Magda voor haar helpende hand en luisterend oor.

(Tekst & foto’s Martin Vanierschot)

Gepubliceerd in Paalse portretten