Paul wordt geboren op 27 september 1946 in Bost bij Tienen. Paul is de 4de van zeven zonen uit een boerenfamilie. Pa is streng en zijn humeur is zoals het weer maar pa werkt hard om zijn kinderen te laten studeren. En daarvoor verhuist het gezin zelfs naar Wallonië. De boerderij met 15ha grond in Bost brengt niet voldoende op om de zeven zonen te laten studeren en meer land is alleen in Wallonië te koop. Paul gaat eerst naar het college van Tienen en verhuist later naar het internaat van Aarschot. Daar wordt hij klaargestoomd om pater te worden. Hij gaat zelfs 5 maanden in het klooster maar wordt daar betrapt op schilderen. Wat vandaag onschuldig lijkt, was toen een doodzonde. Na een evaluatie bij de psycholoog blijkt dat Paul toch niet zo geschikt wordt geacht om pater te worden. Toch wou Paul graag missionaris worden maar zijn tekentalent zorgt uiteindelijk voor andere horizonten.

Zo gaat hij naar de kunstschool Sint-Lucas in Hasselt. Daar bloeit hij helemaal open. Een keuze die in die tijd toch niet zo voor de hand ligt maar Paul krijgt alle steun van zijn vader. Paul is als kind al een begaafd tekenaar en zo maakt hij al de schooltekeningen voor zijn broers. Het artistieke talent heeft hij van moeders zijde. Zij tekende graag maar kreeg jammer genoeg niet de kans om haar talenten te ontplooien. De boerenstiel was haar lot.

Gelukkig kan Paul wel een eigen keuze maken en hij geniet van zijn studies in Hasselt. In 1971 haalt hij zijn diploma en gaat aan de slag als leraar tekenen en schilderen aan de academie van Heusden-Zolder. Paul is een leraar die zijn hart en ziel legt in het onderwijzen van de kunsten. Een leerling moet voor hem niet zomaar iets natekenen of schilderen maar moet daar zijn levenservaring in leggen. Creativiteit staat bij Paul centraal.

Paul is ondertussen getrouwd en zal twee kinderen krijgen. Peter en Liesje die beiden het artistiek bloed van Paul erven. Liesje heeft een boontje voor fotografie en Peter is graficus, tekenaar en auteur. “Op zoek” is een leuk kinderboek dat verscheen bij uitgeverij Davidsfonds.

Paul werkt dertig jaar lang als leraar en is al die tijd gelukkig geweest om zijn passie en creativiteit te delen met zijn studenten. ‘Ge moet zien dat ge u gelukkig voelt’, zei ooit een leraar tegen Paul en dat is ook zijn levensmotto geworden. Dat de liefde ondoorgrondelijk is, zeker bij kunstenaars, ondervindt ook Paul. Zijn huwelijk houdt niet stand maar hij vindt een nieuwe liefde en zielsgenoot. Ani is nu zijn muze en beiden wonen zij naast elkaar in de serviceflats gebouwd op de hoek van de Kloosterstraat en de Tessendelosesteenweg Ani en Paul zorgen als jonge bewoners van de blok goed voor hun medebewoners. Zij zijn bekommerd om het welzijn van de buren en zorgen voor wat leven in de brouwerij. Paul draagt een kruisje om zijn nek en doet me zo denken aan de missionarissen die ik in Congo ontmoette. Paul zou er perfect gepast hebben. Paul is nu een beetje missionaris in Paal.

Nu dat Paul op pensioen is, kan hij zich volledig toeleggen op zijn kunst. Hij schildert  regelmatig en elke dag schrijft hij een gedicht. Misschien kent u Paul nog als dorpsdichter toen hij tijdens de werken in Paal dorp regelmatig zijn zielsgedachten toevertrouwde aan Paalonline. In 2011 verscheen ook een zeer mooie dichtbundel. “Golvendicht – Schetsenzicht” is een prachtig werk met gedichten van Paul geïllustreerd met fijne schetsen van Ani. In dit werk voel je de kracht en samenhang van dit kunstenaarskoppel. Tot op heden verschenen nog 7 nieuwe dichtbundels.

Vele gedichten gaan over de natuur maar ook de dramatische gebeurtenissen in zijn familie zijn een inspiratiebron. De borstkanker van zijn dochter en vriendin hebben littekens nagelaten, letterlijk en figuurlijk. Paul heeft ook nog een passie voor fotografie. Sinds 2008 heeft Paul een computer en met photoshop kan hij nu ook zijn creativiteit botvieren op de wondere wereld van de moderne fotografie.

Paul maakt ook bijna wekelijks een zelfportretje om zo zichzelf te confronteren. Zijn spiegelbeeld is een vraag naar eerlijkheid en een studie naar zijn levensseizoen. De blik in zijn ogen, zijn witte baard en zijn steeds diepere gelaatsgroeven weerspiegelen het evoluerende leven. Zijn werk getuigt van  een enorme levenswijsheid en de inhoud is voor Paul belangrijk. Leven en dood, het zijn thema’s die Paul bezig houden. Misschien is het de drang van iedere kunstenaar om iets na te laten na de dood voor het geval er toch niets meer zou zijn na de dood?

Tot besluit wil ik nog een gedicht van Paul meegeven:

ook

vandaag

hangen

er

op

mijn

wangen

nog

banen

van

tranen

Tekst en foto: Hans Put