Scherpenheuvel blijft zijn bijzondere aantrekkingskracht uitoefenen op bedevaarders die hun weg naar Moeder Maria vinden. Zo zette de bijna volledig bezette bus, op slechts twee plaatsen na, de bedevaarders van de PE Sint-Barbara af vlak bij de basiliek. Daar sloten ook de deelnemers die met de wagen waren gekomen zich geleidelijk bij de groep aan.
Toen iedereen verzameld was, werd eerst de traditionele groepsfoto voor de basiliek genomen. Daarna volgde de eucharistieviering, verzorgd door de zangkoren van de parochiale eenheid en op het orgel begeleid door Martijn Ribus. De viering werd geopend met het intredelied De vreugde voert ons naar dit huis. Een mooier lied had men nauwelijks kunnen kiezen, want iedereen was met zijn eigen vreugde, maar ook met zijn zorgen en bekommernissen naar Scherpenheuvel gekomen.
Deken Thieu ging voor in de verzorgde viering, samen met lectoren uit de drie parochies. In zijn openingswoord stond hij stil bij de betekenis van deze samenkomst. Wij geloven dat Maria vervuld werd van Gods leven. Samen met haar vertrouwen wij op Gods kracht en vinden wij bemoediging in Zijn Woord, dat wij mogen horen en vieren.
Ook het vergevingsmoment stond in het teken van Maria als toonbeeld van geloof en trouw. Zij spreekt steeds ten beste voor ons, al vergeten wij dat soms. In de eerste lezing kwam haar eenvoudige afkomst ter sprake: een jonge vrouw die opgroeide in een klein dorp, levend tussen de mensen, bij de straat en de bron, solidair met de kleinen en de armen. Reeds toen was zij een sterke en liefdevolle vrouw.
Het evangelie sloot daar mooi bij aan. Het vertelde hoe Maria in de zesde maand bezoek kreeg van de engel Gabriël, die haar begroette met de woorden: "Verheug u, Begenadigde, de Heer is met u." En verder: "Vrees niet, Maria, want gij hebt genade gevonden bij God. Zie, gij zult zwanger worden en een zoon ter wereld brengen die gij de naam Jezus moet geven."
In de voorbeden werd gebeden voor vrede in de wereld, voor eenheid onder allen die in God geloven en samenkomen om de maaltijd van de Heer te vieren. Er werd ook gebeden voor onze gezinnen, voor een goede relatie tussen ouders en kinderen en voor wederzijds respect voor ieders eigenheid. Daarnaast werden familieleden, vrienden en allen die aan onze zorgen zijn toevertrouwd in gebed meegenomen. Tenslotte werd ook gebeden voor onszelf en onze persoonlijke intenties, opdat God ons zou sterken en ondersteunen in geloof en trouw, op voorspraak van Maria.
Wat dit jaar bijzonder opviel, was dat vele toevallige bezoekers, zowel ouderen als jongeren, eerst zoals gewoonlijk achteraan bleven luisteren. Maar waar zij vroeger vaak weer verder gingen, zochten zij nu een plaatsje in de kerk om de viering bewust mee te beleven en zelfs mee te zingen. Ook tijdens het offerandegebed en de vredeswens werden zij spontaan betrokken door de mensen die rondom hen zaten.
Tijdens de communie weerklonk het Marialied Vlam van Liefde. Daarna volgde een mooie bezinning:
"Wees gegroet, Maria, moeder van al ons verlangen; moeder van al ons zoeken; moeder van al ons lijden; moeder van Jezus' leerlingen; moeder bij alle Pinksteren; moeder van al ons hopen."
Na de communie sprak de deken nog het slotgebed uit. Vervolgens dankte hij iedereen die had meegewerkt aan de voorbereiding van de viering en de organisatie van de bedevaart. De dag werd afgesloten met een passend slotlied:
"Gij hebt Scherpenheuvel gekozen tot troon en heerst hier als vorstinne met Jezus, uw Zoon."
Na de eucharistieviering werd iedereen uitgenodigd om samen de vlakke kruisweg te bidden. De staties zijn ons ondertussen vertrouwd, maar toch kregen ze opnieuw een eigentijdse invulling. Deken Thieu leidde elke statie in, waarna Patricia de link legde naar het lijden van mensen vandaag en Ann telkens een bezinnende gedachte meegaf om mee verder te gaan in h Statie 1: Jezus wordt ter dood veroordeeld
Lector 1: Jezus wordt ter dood veroordeeld, Hij, de Zoon van God, de hoop op redding en verlossing
Lector 2: Hoe gemakkelijk oordelen en veroordelen wij anderen ?
Lector 3: Heer, leer ons in elk mens iets moois te ontdekken
Statie 2: Jezus neemt het kruis op
Lector 1: Jezus vlucht niet. Hij koos altijd de kant van armen en misdeelden
Lector 2: Welke rol kiezen wij? Elk leven kent zijn kruis
Lector 3: Heer, geef ons de moed om ons geloof trouw te blijven
Statie 3: Jezus valt een eerste keer onder het kruis.
Lector 1: Moe afgeranseld, vernederend trekt Jezus op naar Golgotha
Lector 2: Leven is vallen en opstaan
Lector 3: Heer, blijf ons nabij als het leven pijn doet.
Statie 4: Jezus ontmoet zijn moeder
Lector 1: Misschien verlangt Hij wel naar haar troostende hand
Lector 2 : Durven wij het lijden in de ogen kijken of vluchten we weg
Lector 3 : Heer, leer ons ontdekken wat Gij van ons vraagt.
Statie 5: Simon helpt Jezus het kruis dragen
Lector 1: Ook de soldaten zien dat het kruis te zwaar weegt, dat Jezus uitgeput is.
Lector 2: Een ziekte, een overlijden, een ongeval bij geliefden. Soms worden wij opgevorderd
Lector 3: Heer, geef ons kracht om anderen nabij te zijn in hun lijden.
Statie 6: Jezus ontmoet Veronica
Lector 1: Veronica ziet Jezus lijden; Het is niet aan te zien dat gelaat vol pijn, vol bloed en zweet
Lector 2: We zien veel lijden om ons heen, het haalt ons uit onze comfortzone
Lector 3: Heer, geef ons kracht om kleine daden van liefde te stellen.
Statie 7: Jezus valt een tweede keer onder het kruis
Lector 1: Ondanks de hulp van Simon of e attentie van Veronica blijft het ondraaglijk zwaar.
Lector 2: Ons kruis kan zwaar zijn. Een ongeluk lijkt zelden alleen te komen.
Lector 3: Heer, blijf ons nabij als de pijn te groot wordt.
Statie 8: Jezus ontmoet de wenende vrouwen
Lector 1: Voor de derde keer ontmoet Jezus vrouwen op zijn kruisweg. Hij gaf vrouwen een gezicht, evenwaardig als mannen.
Lector 2: Hoe vaak wenen wij om anderen?
Lector 3: Heer, geef ons inzicht in wat ons echt gelukkig maakt
Statie 9: Jezus valt de derde keer
Lector 1: Opnieuw valt Jezus. Totaal uitgeput, het eind nabij
Lector 2: hoeveel mensen maken het mee, ze krijgen een slechte tijding.
Lector 3: Heer, geef ons de kracht op telkens opnieuw op te staan en verder te gaan.
Statie 10: Jezus wordt van zijn kleren beroofd
Lector 1: De weg is teneinde, de vernedering gaat verder, Hij wordt van zijn kleren ontdaan.
Lector 2: Hoeveel mensen worstelen vandaag met armoede?
Lector 3: Heer, geef ons de kracht om in ons geloof te blijven staan zelfs bij tegenspoed.
Statie 11: Jezus wordt aan het kruis genageld
Lector 1: Eenzaam, vol pijn, naakt , wordt Hij, die voor zovelen een zegen was, aan het kruis vastgenageld.
Lector 2: Hoe vaak pinnen wij mensen vast aan wat ze ooi deden of niet deden?
Lector 3 : Heer leg ons de kracht om geweldloos met mensen om te gaan.
Statie 12:Jezus sterft aan het Kruis
Lector 1: Totaal verlaten, vol onmacht en pijn roept Jezus vertwijfeld ‘mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?’ en sterft
Lector 2: Ook wij kennen mensen voor wie er in dit leven blijkbaar geen geluk is weggelegd
Lector 3: Heer, geef dat wij in momenten dat we ons verlaten voelen toch Uw nabijheid mogen blijven ervaren .
Statie 13: Jezus wordt van het kruis genomen
Lector 1: Hij is dood. Alle hoop is verloren. Morgen is het Sabbat, Pesach zelfs.
Lector 2: Zelfs in de dood willen we onze geliefden, met liefde omringen
Lector 3: Heer, wees ons nabij als we ondanks alles geliefden moeten loslaten
Statie 14: Jezus wordt in het graf gelegd
Lector 1: Ze leggen Hem in een nieuw graf. Voor zalving en balsemen is op deze dag voor Pesach geen tijd.
Lector 2: Wij willen onze geliefden een laatste rustplaats geven.
Lector 3: Heer, leer ons liefdevol loslaten.
Zo beëindigden we de kruisweg, een kruisweg die na de viering velen nieuwe kracht en bezinning meegaf. Nadien was er nog tijd om een kaarsje te branden, de basiliek verder te bezoeken of langs de bekende kraampjes te wandelen.
Wie kent ze niet, de nougatstaven van Scherpenheuvel of de vele religieuze voorwerpen die er al generaties lang verkocht worden? Het wijwatervaatje dat vroeger na de eerste communie een plaats kreeg naast de lichtschakelaar in de slaapkamer, de kruisbeelden, kaarsen in alle maten en kleuren, en natuurlijk ook de kleurrijke windmolentjes die nog altijd hun aantrekkingskracht behouden.
Rond 17 uur was het tijd om na de geestelijke ook de innerlijke mens te versterken. In het Huis van Maria stond voor iedereen een verzorgde broodjesmaaltijd klaar. Voor koffie of thee moest men even zelf de tas vullen aan de thermos, maar dat kon de gezelligheid alleen maar vergroten. Toen de broodjes verdwenen waren, volgde nog een zoete afsluiter. We bevonden ons dan wel in Vlaams-Brabant, maar op tafel verschenen heerlijke Limburgse abrikozen- en kersentaarten. Een smakelijk einde van een mooie bedevaart.
Toen alles op was en de tassen leeg waren, was het tijd om opnieuw richting bus te trekken. Die bracht iedereen veilig terug naar huis, moe maar tevreden na een dag van gebed, ontmoeting en verbondenheid.
En eigenlijk, zo werd er al lachend opgemerkt, zouden de deelnemers die in Paal opstapten misschien recht hebben op een kleine korting. Zij mochten immers zowel op de heen- als op de terugreis nét iets minder lang genieten van de busrit dan hun medereizigers uit Tervant en Beverlo.. AC
