Een idee dat groeide tot iets moois

Christiaan is een echte tennisliefhebber. Na vele lessen — eerst bij Anaïs, later bij Elien — ontwikkelde hij een mooie, vaste slag. Hij traint met plezier, speelt met vrienden en geniet van elke balwisseling. Alleen… een tornooi voor spelers zoals hij, met het syndroom van Down, dat bestond niet.

Toen mama Kitty Thys en papa Gert Schreurs dit vaststelden, kwam het bestuur van Tennis & Padel Paal met een eenvoudig maar prachtig idee: “Waarom organiseren we er geen hier, bij ons, voor Christiaan en zijn vrienden?”

Wat begon als een klein plan groeide razendsnel uit tot een volwaardig tornooi. De inschrijvingen stroomden binnen — zelfs van spelers uit andere clubs. Met 24 deelnemers zat het deelnemersveld volledig vol. De toon was gezet: dit werd een bijzondere dag.

Een speech om stil van te worden

Om klokslag 14.00 uur stond Christiaan klaar. In zijn nieuwe tennisoutfit, met een hoofdmicrofoon en een zelfgeschreven speech — waar zus Kaatje mee aan had gewerkt — nam hij plaats op het terras.

De zenuwen waren zichtbaar, maar wat volgde was puur en oprecht.
Met een grote glimlach bedankte hij iedereen die hem geholpen had om te leren tennissen, en hij sprak met trots over zijn traject. Zijn bijzondere dank ging uit naar Anaïs en Elien, die hem met geduld en toewijding begeleidden.

Het applaus was oorverdovend. Hier en daar vloeide een traan — van ontroering, trots en respect.

Spelen, lachen, genieten

Daarna kon het tornooi echt beginnen. Mama Kitty leidde het gebeuren in goede banen en verdeelde de teams over de vier terreinen. Christiaan mocht starten op terrein 1 en zette met een perfecte opslag zijn eigen tornooi officieel in gang.

De formule was eenvoudig: telkens een half uur spelen, punten doorgeven, en weer verder. Ondertussen vulde het terras zich met supporters, vrienden en clubleden. De zon scheen, de sfeer zat goed, en overal klonk gelach en applaus.

Het werd al snel duidelijk: Christiaan is niet zomaar een speler in de club, hij is een vriend voor iedereen.

De droomfinale

Na uren sportplezier was het tijd voor de finale. De vier spelers met de meeste punten mochten het uitvechten in twee teams: aan de ene kant Elien en Lowie, aan de andere Tim en Christiaan.

Voor Christiaan was het een droomfinale — spelen tegen zijn trainster. Nog een laatste half uur gaf hij alles wat hij in zich had. Zijn focus, zijn lach, zijn inzet: het was pure sportvreugde.

Een bekroning met een gouden randje

Tijdens de prijsuitreiking sprak mama Kitty vol emotie:

“Er is niets mooier voor een moeder dan te zien hoe gelukkig je kind is. We dachten eerst dat we geen spelers zouden vinden voor zijn niveau… en nu moesten we de inschrijvingen stopzetten! Wat een dag!”

Christiaan mocht vervolgens zelf de prijzen uitdelen aan de halve finalisten en finalisten — een fles cava voor elk. En dan kwam hét moment:
De winnaar van de dag — Christiaan Schreurs!

Een daverend applaus volgde. Stralend hield hij zijn beker hoog in de lucht, overhandigd door zijn trotse papa Gert. Even later kwam Sara Lee van de cafetaria hem verrassen met een mand vol lekkers.

In de kantine werd nog lang nagepraat, gelachen en geklonken — op de overwinning, op de vriendschap, en op wat iedereen voelde: dit was meer dan een tornooi.

De toekomst lacht toe

Het bestuur van Tennis & Padel Paal was het al snel eens:

“Dit tornooi is te mooi om éénmalig te zijn. Volgend jaar komt het opnieuw op onze kalender.”

En alsof dat nog niet bijzonder genoeg is, werd het initiatief intussen genomineerd voor het Vlaams Sportjuweel — een erkenning die de kracht van inclusie, sportiviteit en doorzettingsvermogen perfect samenvat.

Een prachtige dag, een warm clubmoment en een onvergetelijke herinnering.
Proficiat, Christiaan – en aan iedereen die mee deze droom waarmaakte.

 “Tennis is voor iedereen. En soms schrijft de sport zelf de mooiste verhalen.”

AC