Vorige week zaterdag hadden ze zijn huisje versierd want op zondag was Clement jarig en de versiering was nu vrijdag nog mooi.  Verschillende spelers van de Koninklijke Harmonie “Hoop in de Toekomst” Paal hadden zich graag vrijgemaakt dit samen met vrienden muzikanten van omliggende muziekgroepen. Zo stond een mooie groep op het grasplein tegenover de woning om Clement een serenade te geven van enkele Vaderlandse liederen. Onder applaus ging het dan richting cafetaria van het Dienstencentrum De Klitsberg, men moest goed doorstappen om hem te volgen. Iedereen aan tafel gezet, Clement op zijn gemak in een zetel om nog naar een klein concertje te kijken en te luisteren welke de Harmonie nog bracht. Tussendoor een toast op de stralende jarige. Bij de gebrachte muziek waren oa La vita é bella wat betekent: het leven is mooi. Wat zeker bij  Clement van toepassing is geweest, op de oorlogsjaren na. En als slot speelde men het volgende zeer toepasselijke nummer: Laat de zon in je hart. Tijd om te genieten van het, door bewoners klaargemaakte, voorgerecht maar ook een babbel. Clement nam dan samen met een nicht en neef samen met zijn manusje van alles: zijn thuishulp plaats aan de eretafel , zo hadden ze een heel mooi overzicht Gerry kent men allemaal als orgelist , dat hij ook een goede DJ is hoorde men de ganse namiddag, zingen kan hij zelf wel niet maar daar had hij zijn vriend Jos uit Houthalen voor gevraagd om tussendoor wat live te zingen.

Even wie is Clement Vaneerdewegh? Clement is op 17 augustus 1925 in Beverlo geboren. Als 17-18 jarige ging hij  tijdens de oorlog als vrijwilliger bij het leger, in het begin in Engeland. Hij zou dan ook na de oorlog als fiere militair  tot met zijn pensioen bij het leger blijven. Op 10 september 1949 huwde hij met Maria Verheyen en samen gebouwd in Beverlo dorp waar ze woonde tot ze in  2016 komen wonen zijn in de bejaardenwoning. Dat Clement nog zo kwiek is komt omdat hij dagelijks zijn oefeningen en z’n wandelingske door de wijk doet. Verder geniet hij van muziek en daar dan een dansje bij. Ook zijn auto is nog zijn z’n trots en staat nog steeds blinkend naast zijn huis klaar om Clement te brengen naar waar hij moet zijn

Terug naar zijn feest, blij was hij ook toen zijn jongste buren binnen kwamen de peuters van Bambi. Naast tekeningen hadden ze samen met hun begeleidsters ook nog veel rozen meegebracht. Een stralend gezicht telkens een peuter hem een tekening, een roos of een polleke gaf. Ook kwamen de schepenen Jessie De Weyer en Esmeralda Meyen langs namens het stadsbestuur overhandigde ze een bos bloemen en van het koningshuis een door het koningspaar gehand tekende ingekaderde foto van hunzelf. Prachtig zo een persoonlijk geschenk.

Terwijl men kon genieten van een stukje taart werd de dansvloer ook door Clement geopend. Zijn dag kon niet meer stuk, zoveel moois dat iedereen gedaan had voor hem. Als het aan hem gelegen had dan had hij met iedereen nog een dansje willen doen. Spijtig was er daar de tijd niet voor. Meestal is het moment dat men aankondigt dat men na nog een halfuurtje stilletjes aan ging eindigen, want de cafetaria moest ook nog opgeruimd worden en de tafels terug op zijn plaats gezet. Wel toen kreeg Clement nog een allerlaatste cadeau: nu donderdag komt men hem ’s middags uithalen want dan wordt hij verwacht in  het Liberation Garden museum in Leopoldsburg hier wordt de Tweede Wereldoorlog 1940-1945 tot leven gebracht op een heel hedendaagse en multimediale manier. Clement wordt er opgewacht door de commandant en zal er veel kunnen zien en beleven.

Aan iedereen maar dan ook aan iedereen die op de een of andere manier meegeholpen heeft aan zoveel grotere of kleinere zaken ter voorbereiding een dank je wel! Clement heeft er van genoten. AC