De eerste leerlingen van HIB vls De Buiteling nemen gaan een volgende stap in hun leven tegemoet . Voor het afscheidsfeestje was men naar OC De Buiting gegaan om reden dat men een heuse muzikale show hadden voorbereid. Uren en dagen hadden ze geoefend om met de ‘Boomwhackers’ om het ritme en vooral gelijktijdig te slaan of te kloppen. Euh muziek, ermee slaan of kloppen is dit wel juist? Jawel van het moment dat de kinderen zich in de grote zaal zich op de grond van het voorste gedeelte waren gaan zitten of achter de coulissen op het podium stonden, mochten de ouders ook binnen en bleven op de treden staan. Tijd om naar de zeer mooie tekeningen, sommige met een veelzeggende tekst erop, welke in de zaal opgehangen ware te bekijken was er niet. Directeur Nancy heette iedereen van harte welkom om zich dan terug  achter de coulissen te verdwijnen want het was zoals ze zelf gezegd had, de avond van de leerlingen.  Stilte, met vuilblik en handborstel het podium proper maken, met de borstel ook nog keren. Om dan met kleine groepjes het podium te betreden en ritmisch te kloppen met de boomwhackers. Maar wat zijn ‘Boomwhackers’?  De naam komt uit de combinatie van de Engelse woorden “to whack” (meppen) en “boom” (boem). Het zijn gekleurde plastiek buizen met verschillende afmetingen van 30 tot 65cm. Als je ermee tegen je hand, been, grond of een voorwerp slaat komt er een toon uit. Elke kleur boomwhacker heeft een eigen specifieke toonhoogte en lengte. Daardoor kun je ze goed van elkaar onderscheiden.  De leerlingen hadden het heel goed onder de knie zodat het een vlotte wervelende show werd. Ook werd er gebruik gemaakt van enkele houten kisten om zo met de vlakke hand er op te slaan met hetzelfde ritme of met een stokje op de borstelsteel. De muzikale show werd afgesloten met een gezamenlijk dans op het podium en in de zaal. Tijd om afscheid beginnen te nemen. Per 2 leerlingen kwamen ze naar voor om telkens terug te blikken naar het leerjaar van het 5de naar het 1ste.  Op deze 6 jaar hebben ze veel geleerd maar ook heel veel plezier gehad. Nadat ze het jaar hadden toegelicht kregen de leerkrachten waar men  dat schooljaar zat bedankt met een klasfoto van nu.  Tussendoor lieten leerlingen de ouders nog genieten van hun muzikaal talent op de gitaar, piano, Drums en elektrische gitaar. Na de kinderen waren het de leerkrachten van het 6de om terug te kijken naar dit laatste schooljaar in de lagere school. Hoe men met verschillende activiteiten met als hoogtepunten met de sneeuwklassen afgetekend op nummer 1 maar ook in Bobbejaanland en tal van andere activiteiten. Ook plezierige activiteiten waarin verschillende lessen aan gelinkt waren, wat anders dan alles op de schoolbank te moeten leren. Ja ook de toetsen hoorden erbij, waarvan sommige toch heel pittig waren. Maar zegde ze, ze hebben zich allemaal hun er goed doorgeworsteld. Ze zijn niet alleen fel gegroeid maar ook open gebloeid. Klaar om de volgende stap in hun jonge leven te nemen, op naar het Middelbaar onderwijs. Per klas kwam men op het podium waar ze dan uit handen van hun leerkracht een aandenken kregen. Een kussen met er hun klasfoto waar ze de het professor hoedje op hadden er op gedrukt. Verschillende kinderen moesten het al dadelijk goed knuffelen, zo heeft men hun vrienden steeds dicht bij. De laatste kussens uitgedeeld, nog enkele praktische afspraken om dan te beginnen met de receptie. Terwijl de kinderen  zich voornamelijk in park vertoefde konden de ouders onderling terugkijken naar de voorbije jaren. Alvorens huiswaarts te gaan mocht men ook nog hun tekening (laten) afnemen om thuis op te hangen en samen met het kussen nog dikwijls terug te denken aan hun fijne jaren in De Buiteling. AC