Met 40 personen waren ze, welke in Paal, Tervant en Beverlo opstapte om op bedevaart te gaan met de MB – BR en de PE st. Barbara. Dit jaar had men gekozen voor het Mariapark in Lommel West. Toegekomen werd iedereen eens uit de bus met de glimlach verwelkomd door de vrijwilligers van het Mariapark. In zaal De Moffel stonden de tafels om aan te schuiven samen met de 2 andere bussen bedevaarders van Samana Neeroeteren en Samana Schilde. Koen en Elly legde eerst het ontstaan van het Mariapark. Indertijd begon alles rond de komst van de Zinkfabriek. Een fabriek draaiend houden betekent werkvolk van arbeider tot directeur en deze moeten ook gehuisvest worden. Zo kwamen er statige herenhuizen voor de kaderleden en nederige werkman huisjes met tuintje voor de arbeiders. Een kerkje mocht zeker niet ontbreken en zo kwamen de broeders Kapucijnen in Lommel Werkplaatsen terecht. Ze verzorgde de diensten maar stonden ook voor de klas, zorgden met de bedelpater, de paters in bruine pij en zowel in de zomer als de winter blootvoets in de sandalen. Zo kon men alles onderhouden maar ook verder uitbouwen. Ook de bouw van de parochiezaal welke de naam ‘De Moffel’ meekreeg, een moffel is een vorm die men gebruikte in de zinkoven. Het begin van het Mariapark. Een Lourdesgrot, waar later nog een replica van de Rozenkransbasiliek bovenop werd gebouwd. Een standbeeld van hun patroonheilige St. Franciscus, de kruisweg,… Het Mariapark werd op19 april 1928 plechtig ingehuldigd. Na deze boeiende inleiding kon men genieten van een goed stuk Limburgse vlaai met koffie. Goed gezeten kwam Koen iets vragen, Wim uit Schilde was juist deze dag jarig en zou graag een foto hebben met de Mijnwerkers Brancardiers, de glimlach en duim omhoog was het meer dan waard om even langs te gaan.
Nadien trokken de 130 bedevaarders langs de keuken, neen niet voor de afwas maar de kortste weg naar de kerk voor een Maria hulde. Hier brachten Koen en Elly mooie bezinningsliederen en -teksten. Bij wijze van opwarming toen de laatste gingen binnenkomen zong Koen een liedje, welliswaar geen Marialiedje maar zo een tekst uit het leven gegrepen. Iedereen heeft nodig die met hem de weg wil gaan (Hier zegt men er steeds bij wij hebben Maria nodig) Als het goed gaat heb je vele vrienden, Gaat het minder kan je ze op 1 hand te tellen! Een greep uit de liedjes en teksten: Bij Maria kan je steeds terecht, geen openingsuren, geen afspraak. Dankje dankje dankje wel, ik zing voor jou dit kleine lied, Dankje dankje dankje wel , Maria je vergeet mij niet. De ouderen konden het Oud Vlaams lied: Maria de zoetste der vrouwen, nog meezingen
Elly bracht de Bruiloft Kana, met de betekenis nu. Nu proef ik geen wijn meer, alles loopt fout , alles valt in duigen. Heb vertrouwen aan Maria, zij kent als moeder onze noden, Ze begrijpt ons. En zal net als in Kana aan Hem vragen om je in je leven terug wijn te laten proeven. Zolang je wijn proeft zijn er nog mooie momenten, blijft het wonder
Ook even stil maken, in deze periode, ons richten tot Maria, onze moeder voor de kinderen, klein- en achterkleinkinderen voor de examens, voor hun toekomst. Maar ook even voor onszelf, en voor zij die niet kunnen erbij zijn, door eigen gezondheid, overleden.
Na deze Mariahulde kon men door het 2ha Mariapark gaan. Aan de grot waar het einde van de restauratie nadert, op 15 augustus wordt ze opnieuw ingewijd. Doorheen het park merkte dat men, na jaren en jaren wachten men september 2024 eindelijk is kunnen beginnen aan de restauratie van het ganse park. De kruisweg welke opgebouwd is rond bekende gebouwen. Maar de tand des tijds zo hard heeft toegeslagen, alles verwildert en bomen die de monumenten verdrukken. Spijtige nu is dat de takken die men afzaagt op de wandelpaden laten liggen had wat de doorgang wat bemoeilijkte. Men hoopt tegen 2028 volledig klaar te zijn zodat men het 100 jarig bestaan van het Mariapark in schoonheid kan vieren. Maar ook nu nog viel de rust in het park zo op. Verwonderd ook toen men een nagebouwde kamer van een werkman woning een Kerststal zag met levensgrote beelden, zo leerde je het ontstaan van de kerststal. Toen Franciscus aan de paus vroeg om tijdens de kerstnacht buiten de nachtmis te mogen doen. Hij wilde het zo natuurgetrouw weergeven en maakte een stal en kribbe met echte dieren en figuren waarrond men de kerstnacht herdacht. Verder heb je ook nog de 7 kapelletjes van Smart. De st. Jozefkapel gebouwd uit afval van de zinkoven. Het was dan ook een deugddoende tocht door het park waar je ogen te kort hebt om alles te zien.
Terug in het kerkje kreeg men nog mooie liedjes van Koen en Elly uit hun repertoire van ’t Gebak. Waarmee men rondtrekt, zo wisten ze nog te vertellen dat men jaren het nieuwjaarsconcert voor de Mijnwerkers Brancardiers in de parochiezaal hebben mogen opluisteren. Nu zong men voor Wim zijn verjaardag: lang zal hij leven wat hem weer zo’n deugd deed. Elly ging even terug naar het huisje waar ze opgegroeid is, stond indertijd tegenover de grot. Bracht de indeling even naar voor met de keuken waar moeder in het kookpotten stond te roeren en met daarnaast de ‘goei’e plek’, waar men alleen bij feestdagen en de kermis of processie in mocht, met op de schouw een beeld van Maria en daarnaast een kaars welke bij moeilijke tijden of uit dankbaarheid werd aangestoken. Ook de tegel die iedereen zich nog herinnerde van bij hun thuis: Daar alleen kan liefde wonen, daar alleen kan liefde wonen waar men stil en ongedwongen alles voor elkander doet. Even luisteren naar hun liedje over Vaders handen, met eelt aan alle kanten. Prachtig!. Bij het hedendaagse werd stilgestaan: Wat voor wereld, oorlog geweld, huizen in puin. Hoe Kinderen leven of overleven, jongeren en volwassenen die anderen afranselen voor de kick,… Niet dat alles slecht is er zijn er ook die zich afvragen: Hoe moet ik bidden. Dromen tot vrede, laat we een klein beetje vrede voor elkander zijn. Men ziet de leegloop in de kerken, zo is dit kerkje ook 1 van de 7 kerken van Lommel die onttrokken is van de erediensten en nog alleen dienst doet voor zulke bezinningsmomenten. Daar staat wel tegenover dat men wel meer bedevaarders en bedevaarten heeft. Het vertrouwen in Maria als moeder zij heeft het ook allemaal meegemaakt. En zo komt men dan via Haar voorspraak ook weer bij Hem. De tijden zijn veranderd, beter? Slechter? De toekomst zal het uitwijzen. Na deze liedjes en teksten was het tijd om terug in de zaal de benen onder de tafel te schuiven. Maar niet voor MB Paal, zij wisten dat Wim ook jaarlijks naar Lourdes gaat, en gingen hem voor(zoals de mama zei) de fijnste verjaardag van zijn leven, een T-shirt van de Brancardiers, de rode zakdoek en knoop van Lourdes overhandigen. Na zo’n moment smaakte de lekkere maaltijd met een kippenfilet, worteltjes en kroketten nog beter. Niet genoeg op je bord, geen probleem men bracht bij tot je genoeg had maar men moest wel nog een plaatsje laten voor een ijs als dessert. Prachtig, hoe 24 vrijwilligers komende van Blankenberge, Herk de Stad, Zoersel, Neerpelt, Lommel het Mariapark Lommel Werkplaatsen in ere houden en jaarlijks zo’n 10 tal bedevaarten organiseert. Tijd om huiswaarts te gaan. Kort: het was een echt deugddoende bedevaart! MB-BR en PE bedankt voor de organisatie. AC
