Niemand van de Kannet Beringen leden waren na het bezoek aan Liberation Garden teleurgesteld of had spijt dat zij/hij meegekomen was. Vanaf je het vroegere Chinees paviljoen binnenkwam voelde men ‘hier beleef je de wereldoorlog 2’. Gewapend met een oortje en een fijne gids in de frontline ging men doorheen de oorlogsjaren. Dit nadat men wist hoe ’t Kamp van Beverlo en Leopoldsburg was ontstaan. Hoe Hitler aan de macht kwam en zijn rijk wilde uitbreiden. Willy vertelde het verhaal zo begeesterend dat je een speld hoorde vallen. Was hij niet aan het woord liet hij met een handdruk op de hand het verhaal door een overlevende opgetekend vertellen. Een SS’er, het verzet, een jongen, zelfs een honderdjarige heeft haar verhaal en aandenkens aan de tijd geschonken. In verschillende boxen lagen nog meerdere zaken vanuit de oorlog en Willy vertelde steeds het verhaal errond. Geweldig was met de bril op, kwam je als piloot achter de besturing van een Spitfire, vloog je naar het vijandelijk gebied in Duitsland om daar je bommen te droppen en terug te keren naar de basis. Ook de bevrijding werd intens beleeft de vele oorlogsgraven. Het verhaal van de treurgracht is en blijft beklijvend, net zoals de plaatsen waar mensen werden gefusilleerd, dit dikwijls omdat men op een verkeerd moment op een verkeerde plaats was. Zonder inbreng het enige waar men mocht op antwoorden was: “met of zonder kap”.  Wat de Westkust is voor WO I is de Oostkant, deze met meer dan 100.000, graven dit voor WO II. Als slot de interviews van bezoekers aan de militaire begraafplaatsen opgetekend voor de toekomst. Dit mag nooit vergeten worden, de leden van Kannet Beringen zullen het zeker niet meer vergeten. AC