De kinderen welke in de parochiale eenheid St. Barbara in het voorbije jaar gedoopt werden waren uitgenodigd voor de kinderzegening en om de doopschelp in ontvangst te nemen.  Dit op zaterdag 1 februari vanaf 16u waren ze welkom in de kerk van Tervant. Klokslag 16u kwamen de eerste kindjes - kinderen samen met de ouders binnengedragen of gestapt. Gestapt? Jawel regelmatig worden kinderen op wat latere leeftijd gedoopt, het gedachtegoed is dat ze het al wat beseffen of om hun eerste communie te kunnen doen.  Het verloop van de kinderzegening  was in 2024 goed verlopen en positieve commentaren gekregen zodat men deze formule aangehouden had. Een welkom bij het binnenkomen van de warme kerk in Tervant. Naar de eerste plaats waar men hun beleving van de doop en je gedachte op een papiertje neer te pennen. Vervolgens mocht men het op het bord prikken. Dit jaar kon men ook het doopregister inkijken. Wat zeker fijn was voor grote broer of zus en welke op latere leeftijd gedoopt zijn en zo konden zoeken waar hun naam of deze van kleine broer of zus geschreven stond daarnaast de data en wie de doop gedaan heeft, de meter(s) en/of peter(s). Daarop ging men verder tot voor het altaar waar Deken Thieu ze welkom heette, een babbeltje en een kruisje op het voorhoofd voor alle kinderen. Vervolgens mochten ze een kaarsje aansteken en bij het beeld van O.L.Vrouw te plaatsen. Op de laatste plaats mochten ze dan de doopschelp, met de voornaam en doopdata erop, van het bord nemen.  Het was een mooi persoonlijk moment. Zij die ook de meter/peter – grootouders meegebracht hadden waren blij om dit, net als bij de doop, samen te doen. Andere hadden dan gekozen om dit enkel met het gezinnetje doen en het zo intens te beleven.

Op zondag 2 februari de feestdag van Maria lichtmis welke dan ook in parochies tijdens de weekendviering werd gevierd. In Paal ging pastoor Rik voor in deze dienst, tijdens zijn homilie ging hij dan ook in op deze feestdag. Gaf een woordje uitleg. Indertijd was er een Joods gebruik waarbij de vrouw na een bevalling van een zoon 40 dagen en dochter 80 dagen na de geboorte een zuiveringsoffer moest brengen en ook in de Joodse wet stond dat elke eerst geboren zoon 40 dagen na de geboorte in de tempel opgedragen worden. Deze ‘presentatie’ van Christus en de zuivering van Maria werden later door de eerste christenen gevierd met een lichtprocessie waarbij heel veel kaarsen gebruikt werden. En hoe 2 februari verwijst naar Maria is Lichtmis in de eerste plaats toch over Christus. Hij werd toen door zijn moeder Maria de wereld ingedragen, het is dan ook de eerste keer dat Hij onder het volk verschijnt. Vandaar dan wordt deze dag ook de openbaring of de opdracht van de Heer genoemd. Lichtmis wordt in onze streken verbonden met het einde van de strenge winter. Na de donkere maanden december en januari keert het licht langzaam terug. Vandaaruit komen we dan ook bij de pannenkoeken welke dan gebakken worden. Een pannenkoek is ook rond en heeft een goudgele kleur, deze vorm en kleur wordt  gezien als een verwijzing naar de zon en dus naar het licht (en dat licht is dus Christus). Na zijn homilie zegende pastoor Rik de kaarsen welke men na de viering mee naar huis kreeg. Op het eind van de viering, net voor de zegen, nodigde hij nog de ouders en hun zoon Felix uit om even te komen. Isabelle en Wouter met op zijn arm de 9 maand oude Felix kon men aanzien als de openbaring, ja Felix wordt zo elke keer meegebracht om telkens dicht bij de Heer te zijn. Isabelle mocht dan, symbolisch voor iedereen, het kaarsje van Felix aansteken. Nog een kruisje van de pastoor en ouders waarop ze een mooi applaus kregen. En Felix, wel hij genoot van de aandacht zelfs nog steeds wanner hij liggend in de kinderkoets naar de deur toeging en de dan nog aanwezige even een kijkje kwamen kijken. Felix had met zijn lach op het gezicht en blinkende oogjes dan ook een uitstraling van wees zorgzaam voor elkaar en geniet zoals ik van de kleine dingen die groots aanvoelen: een knuffel, zoentje of kruisje. AC