Zoals het, zeker bij, Wandelend Paal begon de voorzitter stipt om 18u30 met zijn openingstoespraak. En dit kon nu ook want iedereen was mooi op tijd en had aangeschoven aan de mooie met Paasdecoratie versierde tafels. Fijn als je dadelijk kan beginnen te zeggen dat Wandelend Paal een dynamische club is, na 51 jaar nog springlevend. Momenteel heeft ze 628 leden en mooi is dat men van bij het begin van het nieuwe werkjaar op 11 november tot nu weer 80 nieuwe leden heeft mogen inschrijven. Volgens de website van de overkoepelende federatie, Wandelsport Vlaanderen, nemen elke week meer dan 100 clubleden deel aan een wandelorganisatie in de buurt. Spijtig dat Limburg, vooral na de corona, de grote aantallen van deelnemers aan hun tochten niet meer halen t.o.v. de andere Vlaamse provincies . Maar goed het is wat het is en wie betert het nog wel eens. Aan de inzet van het bestuur Wandelend Paal en de vele vrijwilligers zal het zeker niet liggen. Wandelend Paal organiseert nog steeds 8 tochten per jaar. Voordat de wandelaars aan de wandeling kunnen beginnen is er heel wat werk verricht. Beginnend met: Uitzoeken van het parcours, Aanvragen van goedkeuringen bij de gemeente, Agentschap Natuur en Bos toestemming vragen, Het draaiboek opstellen, Bestellingen plaatsen, Vrijwilligers vragen, Taken verdelen, Parcours bepijlen, Wandeltochtborden ophangen, om dan de dag zelf lang voor de haan heeft gekraaid, Pijlen controleren op de verschillende trajecten, De zalen zowel start als rustposten klaarzetten, Broodjes smeren Taarten snijden … Koffie zetten zodat de wandelaars vriendelijk begroet kunnen worden. Voor dat de wandelaars binnen komen zijn ze al door de parkeerwachters, in weer en wind hen begeleid naar de parkeerplaats en ook het verdere ordelijke verloop van het parkeergebeuren. Zo een ganse dag verder om dan als de laatste wandelaar huiswaarts is gaat de vrijwilligersmachine in een volgende modus: De opkuis van de zalen, verzamelen clubmateriaal, Opbergen in het clublokaal, om daags nadien nog: Pijlen afdoen, Stock opmaken, Controle of alles op zijn juiste plaats ligt, Administratie beginnen in orde te maken. OK, alles is klaar voor de volgende tocht. Na de eigen wandeltochten zijn er ook nog de WAW-tochten, de wandel vijfdaagse, de bus uitstappen. Op 11 november de Club dag en ook nog het ledenfeest. Gelukkig is er een ruime bestuursploeg waar ieder zijn steentje bijdraagt volgens eigen kunnen en dan ook nog de grote schare helpers waar men kan op terugvallen. “Het zijn zij die er mee helpen voor zorgen dat de organisaties van Wandelend Paal worden opgetild tot het hoge niveau dat de wandelaars ondertussen zijn gewoon” Vanwege de ganse bestuursploeg willen we hen dan ook van harte danken. We zijn en blijven erg erkentelijk voor de onbaatzuchtige hulp die jullie ons steeds weer bieden en hopelijk zullen blijven bieden. Om te besluiten met: “Het is fijn om als voorzitter een club als de onze te mogen aansturen !”
Het vervolg van de avond werd nog toegelicht, het heerlijke buffet met eerst het voorgerecht: een volgelnest met Provençaalse saus . Het hoofdgerecht bestaande uit Tongrolletjes met Nantuasaus of Parelhoen met Champignonsaus. Asperges, Geglaceerde worteltjes, Witloof en Quiche met venkel en courgette, aardappelgratin en kroketjes. Als dessert stond er dan lekkere Tiramisu met advocaat klaar. Na deze voortreffelijke maaltijd volgde de ontspanning ook dit jaar was het weer een knotsgekke mix van herkenbare muziek en een fikse scheut – schuine – humor. Nu waren het de lachspieren ipv de wandelspieren die werkte. Tussendoor even de lachspieren laten bekomen om een applaus of verschillende staande ovatie’s voor de wandelprestatie’s en de huldiginen van de leden welke een bepaald aantal km hebben overschreden. Maar eerst de Gouden huwelijksparen even in de bloemen gezet. Telkens met , Eddy kennende, een mooie inleiding : Het weer was toen een beetje zoals vandaag : er waren wolken, het was niet echt warm en er viel een drup regen. Dit belette ons gouden paar niet om er een mooi feest van te maken. Proficiat: Fons en Florentine Roosen-Vandebrouck ! Twee dagen later zou Eddy Merckx voor de derde keer Parijs-Roubaix gaan winnen. Het was een gedurfde datum om te trouwen : vrijdag, de 13de ! april Buiten was het eerder kil en de zon kwam er nauwelijks aan te pas. Romain en Rita maakten er binnen echter een warm feest van en dat deden ze vorig jaar, na 50 jaar huwelijkse trouw, nog eens over. Proficiat: Romain en Rita Reykers-Daniëls! Zij wachtten tot eind mei om te trouwen, dan was de kans op mooi weer toch al een stuk groter. Op 25 mei was het inderdaad zonnig en de thermometer reikte tot dicht bij de 20°. De Amerikanen schoten voor het eerst een bemande Skylab-vlucht de lucht in, terwijl Ludo en Christiane die dag hun huwelijk lanceerden. Skylab verdween in 1979 uitgedoofd in onze dampkring – de trouw tussen onze gouden jubilarissen duurt nog steeds voort. Proficiat: Ludo en Christiane Bellinx-Elsen ! In Parijs won Luis Ocaña de Ronde van Frankrijk, waaraan Eddy Merckx niet deelnam. Hier bij ons was het niet echt zomers, er viel een bui en het werd net geen 20°. Paal stond op stelten toen de jongste van Verboven-Brothers het ja-woord gaf aan zijn Monique. Proficiat: Leon en Monique Verboven-Jansen ! Ook het diamanten echtpaar: René en Nelly Willekens-Theunis werden na de wijze woorden van Eddy in de bloemen gezet De winter van 1964 ging jarenlang door als één van de droogste ooit. In januari 1964 rolde de eerste Rord Taunus 12M van de band bij Ford Genk. Er werkten toen 5 000 arbeiders, tegen 1970 waren het er meer dan dubbel zoveel. Da’s geschiedenis … Wat echter nog steeds blijft voortbestaan, is de huwelijksband die René en Nelly. Vervolgens werden de verdienstelijke wandelaars gehuldigd beginnende met 100km. Hij leerde het georganiseerd wandelen nog niet zo lang geleden kennen, maar werd zodanig besmet met het wandelvirus dat hij al snel zijn eerste 1000 km bij mekaar wandelde. Maar wat nog belangrijker is dan deze trofee, is het feit dat hij na amper enkele maanden lid te zijn geworden van onze club, reeds toetrad tot onze bestuursploeg. Handen op mekaar voor “onze” Philip Moons ! Eind 2023 stond de teller op 6 500 km. De kaap van 5000 km heeft ze dus al wel een tijdje overschreden. Nu ze een paar maand geleden een streep trok onder haar professionele loopbaan, zou er meer tijd vrij gaan komen voor het wandelen, waren daar niet de kleinkindjes Morris, Otil, Esmée en Lola … Nadine Broos ! De kaap van 10.000km. Om even te duiden hoe ver je zou komen als je die 10000 km in een streep zou wandelen : dan kom je uit in Singapore ! Er zijn drie sportievelingen die er in slaagden om deze afstand te overbruggen. Ludo Bellinkx, Christiane Elsen en Sylvia Poelmans. Een halve keer de wereld rond is gelijk aan 20.000km Teken je dit op de wereldbos uit, dan kom je uit ergens tussen Nieuw-Zeeland en de Zuidpool. Het is onze eerste, vrouwelijke, Lena Gallucci die er in slaagde om die afstand te overbruggen. In zijn verleden was hij langeafstandloper tot hij in 2006 een serieuze infectie kreeg: “het reisvirus” Ondertussen is hij in alle zeven de continenten die onze Moeder Aarde telt geweest en je vraagt Rudy Vansingel straks beter in welke landen hij nog niét is geweest. Op naar de 30.000km . Twee dappere dames slaagden er in om drie kwart van onze wereldbol af te wandelen. De eerste is een dame die we op zowat alle wandeltochten tegen kunnen komen die in de streek worden georganiseerd. In het weekend is hare Jos er meestal bij, in de week wandelt ze meestal solo. In 2017 kreeg ze haar trofee voor 20000 km, vandaag dus die van 30000 km : Teresa Wachowiak Een zichtbare blije voorzitter kondigde toen aan: Dame nummer twee is voor mij zeker mijn nummer één ! Zowat iedere km die ze stapte, stapten we zij aan zij. Heel wat km wandelden we in ons mooie Vlaanderenland, maar ook heel wat stappen zetten we in het buitenland. Alle tochten die we met de club maakten tijdens onze meerdaagse reizen in Duitsland, Nederland, Italië en Oostenrijk verkende zij, samen met mij. Ondertussen zijn er al wel enkele onderdelen gereviseerd, maar nog steeds geniet ze van het wandelen. En mocht er naast het werk als secretaris van onze club en het engagement voor de kleinkindjes Mon, Sus, Rie en Lina nog wat meer tijd overschieten, dan zou het km-aantal wellicht nog wat hoger liggen. Applaus voor mijn onmisbare rechterhand : Magda Wuyts ! De mooiste trofee bij wandelend Paal is deze van 40.000km: de gouden schoen, goed voor 40000 km ! Meteen krijg je er dan ook nog een medaille bij als erelid. 40000 km is al een prestatie op zich : je wandelt dan immers hélemaal de wereld rond. Maar als je dan die afstand wandelt in amper tien jaar, met daar tussenin dan nog de coronaperiode, dan weet je dat onze gouden schoen van dit jaar gemiddeld zowat … 5 000 km per jaar wandelt ! We wensen hem nog héél veel wandelkilometer toe en vragen een staande ovatie voor … Modest Vanderheyden !Zijn we er dan : neen ! Want er is ook iemand met 60000 km op de teller ! Samen met zijn vrouw stapten ze een aantal jaren geleden over naar onze club en sindsdien voeren zij jaar na jaar de lijst aan van het hoogst aantal wandelingen waaraan onze clubleden deelnemen. Je kan hem dan ook op zowat álle wandeltochten zien die in de streek worden georganiseerd, zowel op een dag in de week als tijdens het weekend. Naast zijn sportieve echtgenote is hij ook steeds vergezeld van hun gevlekte viervoeter. 60000 km voor Andre Willemans ! Dames en heren, we vieren vandaag ook iemand die niet één keer de wereld is rondgestapt, maar er onlangs in slaagde om TWEE keer rond onze wereldbol te wandelen. 80000 km … Een onwaarschijnlijke prestatie, die nog maar enkele van onze meest illustere clubiconen hem voordeden. . Samen met zijn vrouw is hij ondertussen uitgegroeid tot een wandelend uithangbord voor onze club. We wensen hem alvast nog heel wat meer kilometer toe. Zijn doel is alvast om hier binnen enkele jaren gehuldigd te worden voor 100000 km.: Louis Vanderheyden . En hierbij was de voorzitter uitgepraat, maar er stonden nog een bon, fles en bloemen op de tafel, teveel besteld? Toch niet het werd snel duidelijk toen Henri het podium betrad met een stoel om Eddy op te laten plaatsnemen voor een bloemlezing! Het is moeilijk om jezelf in de bloemen te zetten begon Henri daarom dat ik er sta. Om aan de nodige km’s te geraken moet je er iets voor over hebben. Zo ga je dan te voet pijlen hangen voor een wandeling wat je anders mountainbikend doet. Maar het is hem gelukt. Zo wandelde Eddy als je het even 2 maal rond de wereld en daarna nog 2 keer de pelgrimstocht van Diest naar Scherpenheuvel over de Alpen naar Rome om via een doorsteek naar Lourdes in Santiago de Compostella aan te komen en dan terug naar Diest. Zo kom je dan aan 90.000km!!! Maar er is nog meer voor je de trofee krijgt. 4 mei 2023 was het 25 jaar geleden zijn dat Eddy het voorzitterschap van Wandelend Paal aanvaard heeft. Wandelend Paal is door jou toedoen een toonaangevend club is in Limburg. Je hebt Wandelend Paal als club op de Vlaamse wandelkaart gezet. Bijna bij iedere busuitstap word je door de plaatselijke voorzitter aangesproken. Je bent een voorzitter, een man met veel ideeën, een echte leider. Een leider die zoveel mogelijk leden van de club wil laten genieten van wandelen en wandelstreken leren kennen. Naast onze eigen wandelingen waar je steeds alles goed opvolgt met de verantwoordelijke van de wandeling regelde ook maar liefst18 wandelvakanties en wandelweekenden, en steeds tot in de puntjes geregeld. Het enige wat de deelnemers moeten doen is wandelen. Kan er dan door (weers)omstandigheden iets niet, je hebt steeds een oplossing. Wie durft het nog aan om met meer dan 100 leden door de wereldstad Londen te wandelen. De WAW-tochten en zeker de WAW by night-tochten waar je rond verschillende thema’s. werkte Je vroeg de deelnemers om zich te kleden of iets mee te brengen dat verband hield met bv. De heren van Zichem, Flower power, wielerwedstrijden, St. Jacobsschelp …
Zo kunnen we nog lang blijven doorgaan toch nog 1 ding. Dat je ook bij de federatie hebt voorgesteld: de KIDS – wandeling. Voor het eerst door jou uitgewerkt tijdens de Hoogzomerwandeling van vorig jaar. Een onverhard wandelparcours van 4 tot 5 km voor de allerjongste zodat ze kunnen wandelen met de gewone wandelaars. Eddy, Wandelend Paal mag van geluk spreken om zo’n voorzitter te hebben. Dit samen met je echtgenote, Magda; Want naast een sterke man staat ook een (nog) sterke(re) vrouw. Eddy, bedankt voor alles wat je al voor Wandelend Paal gedaan hebt en nog zult doen.
Tot zover de huldigen, terug tijd voor de ontspanning . Terwijl werd dan de koffie en taart nog klaargezet. Zo kon men later in de avond (nacht) met een lach en zonder honger naar huis denkend een geluk dat ik bij zo’n familiale club aangesloten ben.
