In Paal houden de Mijnwerkers Brancardiers de feestdag van St. Barbara in ere. Dit met een mooie aangepaste viering en na de mis een receptie welke aangeboden wordt door het stadsbestuur.

Het beeld van de Heilige St. Barbara was van haar sokkel gehaald en had een prominente plaats naast het altaar gekregen, met bloem versierd natuurlijk kon de helm met lamp en de mijnwerkerslamp niet ontbreken. In stoet kwamen mijnwerkers brancardiers, mijnwerkers en brancardiers door een goed gevulde kerk naar voor gevolgd door deken Thieu en priester Rik. In het begin van de viering werd men met het aansteken van de eerste kaars ons herinnerd dat de advent begonnen is en we richting Kerstmis gaan. Maar vandaag 4 december is het de hoogdag voor de mijnwerkers, brandweermannen en al wie een gevaarlijk beroep uitoefent. Met aangepaste gebeden gebracht door mijnwerkers brancardiers en brancardiers en zang door het St. Ceciliakoor werd het fijne aangename viering om te volgen en mee te bidden. In zijn homilie ging deken Thieu eerst terug naar St. Barbara. Veel is er niet geweten over haar leven, wel dat ze in een toren werd opgesloten. Volgens men leest door haar vader om de vele aanbidders welke kwamen om met de mooie Barbara wilde touwen. In de toren liet ze 3 ramen maken verwijzend naar de Heilige Drievuldigheid. Toen haar vader wist dat ze zich tot het Christendom had bekeerd en daarom de 3 venster had laten maken liet hij haar onthoofden. Wat ook weten is dat ze steeds heel veel vereerd is en dit door mensen met een gevaarlijk beroep. Zo ook de mijnwerkers waar vele bij het vanuit de badzaal naar de lampisterie gaan  een kruisteken maken, of stilletjes zegde “Vrouwke wil je me beschermen zodat ik niet in gevaar kom en straks veilig en wel terug naar huis kan”, andere konden minutenlang op een bank zitten het gezicht opgericht naar Haar. Zo ook bij de brandweer en andere beroepen. 4 december is ook een feestdag voor de parochies Paal, Tervant en Beverlo want de pastorale eenheid is genoemd naar St. Barbara. De consecratie is ook een steeds stil beklijvend moment voor de mijnwerkers, bij het breken van het brood houd men hun brandende mijnlamp omhoog en kijken vol naar de gebroken hostie zo ook bij de beker. Naar gewoonte werden er na de offerande ook een gedachtenisprentje gegeven met de namen van de in het voorbije jaar overleden vrienden mijnwerkers brancardiers en mijnwerkers. De eenheid tussen mensen met een gevaarlijk beroep  kwam ook goed tot uiting toen men bij het Onze Vader  elkander een stevige hand gaf en een volgend moment elkander de vrede, maar ook veiligheid, toewenste. Op het einde van de viering nam eerst Hans put als auteur het boek om even zijn boek Ella en de toverklok toe te lichten. Ella een klein meisje dat samen met haar opa afdaalt en door de mijngangen gaat en zo leert opa haar het mijnverleden. Vervolgens was het aan burgemeester Thomas Vints. Hij ging terug in de tijd dat men in 1907 startte met  afdieping de schacht, wel onderbroken geweest tijdens WO1, om dan in 1922 de eerste steenkool in de mijn van Beringen bovenhaalde. Tientallen tienduizenden hebben er ondergronds en bovengronds gewerkt en zo ook meegewerkt aan de industrie en onze welvaart. Na bijna 80 miljoen steenkool te hebben bovengehaald sloot de mijn van Beringen in oktober 1989. 67 jaar hard labeur met veel hoogtepunten maar ook verdriet wanner er een kameraad stierf, ook de kameraadschap onderling en zeker als er iemand in nood was. Ook stond de burgemeester nog even stil bij een ander gevaarlijk beroep de brandweer. Hoe 4 jaar geleden brandweermannen Chris en Benny hier in Beringen in een brand zijn gebleven, zij die steeds klaarstaan om andere te helpen stonden nu machteloos te werken om hun makkers te bevrijden, helaas. Beringen wil ook deze dag, welke indertijd een vrije dag was, in ere te houden en dankte dan ook de mijnwerkers brancardiers en brancardiers Paal voor hun inzet. Hij nodigde ook iedereen uit op de receptie welke het stadsbestuur aanbied om zo nog in onderlinge kameraadschap deze feestdag van St. Barbara te vieren. Voorzitter, Mijnwerkers Brancardiers Paal, Dominique Aerts hield nog kort een woordje. Hoe vele vandaag nog met heimwee terugdenken aan de tijd dat men samen naar de put trok. Ook een dankjewel aan deken Thieu en priester Rik om deze viering voor te gaan. Dankjewel aan het koor proost Patricia en alle mijnwerkers brancardiers en brigadiers die meegeholpen om van de feestdag ook een mooie feestdag te maken. De kameraadschap die men had en nog steeds heeft  wenste hij ook hier nog toe tijdens de receptie, aan iedereen nog een fijne feestdag. Als afscheid kon het lied van st. Barbara onze patronesse niet ontbreken. AC