Toen men de deuren van de St. Jorisgilde opende was de zaal vlug volzet met hongerige mensen. De geur van de mosselen die uit de keuken kwam scherpte de eetlust nog eens wat extra aan. In de keuken was het volle bak om de kastrolleke met mosselen te voorzien de groenten erbij en klaar op te koken zodra er een vuurtje vrij kwam. Gelukkig was er voor de vide, halve haan, koude schotel en de curryworsten minder werk aan maar aan de friteuse was ook volle bak om de frietjes zo lekker te bakken. Als je hen bezig zag was het net of ze niets anders doen, zo ook de garçons, afdragers en opruimers ze hadden ‘s avonds hun kilometers afgelegd. En de mensen, ze wachten geduldig hun beurt af en genoten dan met volle teugen. De babbel die men ervoor bezig was met de tafelgenoten moest even wijken om na het eten verder gezet te worden met een goed drankje erbij. Het bestuur dankt dan ook alle helpers en zij die komen eten zijn voor de hulp en steun, nu kan men weer een jaartje verder om alles wat rond het karabijnschieten en onderhoud van de zaal komt kijken te betalen zodat de leden gerust kunnen zijn en zich volop kunnen concentreren op het bolleke dat ze moeten raak schieten. AC