Na een korte nacht was het extra vroeg opstaan, jawel om 5u30 stond men er om iedereen te verzorgen en ook om voor het ontbijt te zorgen. Want om 8u was het, in de druilige regen, tijd om naar de grot te gaan voor de viering waar men naar uitkeek. En net zoals de avond ervoor klaarde het op toen de priesters hun intrede deden. Chapelijn Dominique Drijkoningen heette iedereen namens de rector van Lourdes welkom. Normaal doet de rector het zelf maar het Nederlands is hij nog niet goed machtig daarom had hij Dominique gevraagd. Deze was nu nog meer dan anders blij dat hij de groep van zijn bisdom mocht welkom heten. Dit initiatief was er gekomen omdat men tijdens Corona ervaren had dat Lourdes zonder bedevaarders toch niets is en men blij is dat de bedevaarders terug komen. De viering zelf stond in het thema beminnen. Een mooie viering echt opgemaakt om hier aan de grot te doen. Vicaris Bart ging er in zijn homilie er verder op in. Beminnen en zeg dat ze een kapel bouwen. Hij begon met mooier dan dat ik het gisterenavond voor de kaarsjesprocessie van een jonge vrouw hoorde: we hebben deze week al hard gewerkt aan de kapel bouwen, we hebben veel nieuwe vrienden gemaakt. Ook dat er verschillende mensen hem overdag hadden aangesproken ik heb wel 24men er aan meeholpen heeft, gratis om elkander te helpen. Als ik nu erin rondwandel zie ik ze na al die jaren nog en ben ze nog zeer dankbaar. Ook het beminnen welke zijn Christelijke oorsprong welke pas echt onder het kruis is begonnen met de woorden van de stervende Christus tegen zijn moeder en apostel die onder het kruis stonden: Moeder ziedaar uw zoon, zoon hierbij uw moeder. Neem haar op in uw huis. Als de apostel toen een vreemde vrouw kon opnemen in zijn huis en verzorgen als zijn eigen moeder, dan kunnen we dit nu toch ook nog. Het gebeurt al veel denken we maar aan partners, mantelzorgers, vrijwilligers gewoon of binnen een vereniging. Ook als we hier aan de grot staan en Maria zegt tegen Bernadette: Ga en zeg tegen de priesters dat men hier een kapel bouwt en kom in processie hier naar toe. Vorig jaar hebben we het eerste stuk van ons drieluik gedaan: Ga naar de priesters. Dit jaar was het Lourdesthema: En zeg dat men hier een kapel bouwt. En kijk hierboven is de kapel gebouwd en daarvoor eronder de Rozenkransbasiliek. Volgend jaar komen we in processie naar hier. Terug in st. Frai kwamen de Lourdeskids met hun knutselwerkje waar ze tijdens deze bedevaart aan gewerkt hadden: ze hadden namelijk een kapel gebouwd, mooi versierd en er moeder Maria bijgezet en dit was er voor al de zieken in st. Frai. Kids bedankt mooi gedaan. Ook nog even langs de mekanieker om hem met een T-shirt van de Limburgse Brancardiers te bedanken. In de namiddag was er de dankviering met ziekenzalving. Dit werd dan de laatste mooie intense viering. De ziekenzalving voor ouderen en zieke, een intens gebeuren zeker als je het zelf of dichtbij ervaart. De gezalfde worden de handen opgelegd, je bent niet alleen er waakt altijd iemand over u familie, vrienden, verzorgers en zeker onze Vader en Moeder Maria. Ook de zalving met de H. Olie welke diep in je dringt en de kracht geeft om leren om te gaan met de ongemakken van de oude dag maar ook voor de zieken hoe jong men ook is, ook voor hen is de ziekenzalving waar men kracht uitput om deze te dragen, hopen op genezen maar ook voor de blijvende handicap . Als naaste zie je dat er bij de gezalfde een zekere rust over komt maar ook bij de aanwezige. Na de zalving kregen zij als eerste van de verpleging een bloem opgestoken en dan al de andere zieke. Terwijl zong Vanessa het mooie liedje Ze zeggen dat Liefde … van Ann Christi. Zo kwamen we op het officiële einde van de Lourdesbedevaart 2023. Voorzitter Paul Gielen nam het woord eerst om de bedevaartkaars, voor de veiligheid van de Brancardiers welke de kaars na de viering samen met een delegatie en zij die willen naar de kaarsenkapel gaan brengen om daar verder te laten branden voor onze intenties maar ook voor deze van al de Limburgers en zij die ons lief zijn. Vervolgens was er de huldiging van de vrijwilligers welke 3,8 of 18 jaar meegaan om zich in te zetten voor de zieken waarvoor zeker onze dank. Zo kreeg voor Paal Ludo Coenen de Bronzen medaille voor 3 jaar inzet, Tilly Aerts de Zilveren medaille voor 5 jaar inzet en André Vaes de Gouden medaille, hij komt 18 jaar mee net zoveel als het aantal verschijningen. Ook verpleegster Wies werd voor haar 25jaar dienst gehuldigd met de tinnen schaal van de Limburgse Diocesane Bedevaart. Nog een dankwoord van Paul aan iedereen die zich ingezet heeft, eerst om alles voor te bereiden in het bijzonder hiervoor Marita en Patricia, Els en Toni welke de Lourdeskids weer met spelen, knutselen sommige vieringen mee te maken,…een mooie aangepaste bedevaart hebben laten beleven. Maarten en Filip met hun vuurdoop als verantwoordelijke voor de jong-Brancardiers, Wendy met de zorg dat dat alle nodige zorg aan de zieken kon gegeven worden maar ook de verschillende reisbegeleiders en zij die we nog vergeten zijn. Ook een dankjewel aan al de vrijwilligers die meegewerkt hebben en toch weer een stuk van hun eigen vakantie opgeofferd hebben om zich hier ten dienste van de zieken en bedevaarders hebben opgegeven. En ook aan al de Bedevaarders, jong, minder jong, ziek, gezond het was een fijne groep. Ook gaf hij nog een duiding van het aandenken aan de Lourdesbedevaart 2023, iedereen heeft zijn eigen herinneringen maar vanuit LDB geeft men dit jaar een mok met de beeltenis op van de grot met Maria en Bernadette, op de achtergrond de kapel die men gebouwd heeft, het logo van LDB omringd met: Ga tegen de priesters zeggen dat ze hier een kapel bouwen en kom in processie hier naartoe. Maar ook de 4 thema dagen van deze bedevaart om samen te werken om de kapel te bouwen: Onthalen – Verzoenen – Dienen – Beminnen . uit handen van de jong-Brancardiers kreeg iedereen zijn mok bij het naar buitengaan. Erwin, Ludo en André vertrokken vervolgens samen met de vicaris en enkele bedevaarders naar de kaarsenkapel waar ze na een gebedje er aangestoken werd en geplaats bij de vele kaarsen. In st. Frai was er nog een feestje voor de zieken waar men mee kon zingen met de gekende liedjes, of met de jongeren meedansen, ook Vanessa bracht nogmaals het beklijvende liedje: Ze zegen dat Liefde en men kon luisteren naar Madeleine haar verhaal met zoals steeds een happy verrassend End. Na het feesten trok men naar de eetzaal en Jos de lift man was er nu ook nog om iedereen veilig met de lift naar het 2de verdiep te brengen. Aan tafel gezeten kwam Jos Moons ook langs en zoals hij het al jaren doet had hij ook dit jaar weer een mooi houten aandenken met de medaille van Lourdes in gemaakt. Waarom hij dit doet? Het doet me deugd dat te maken en het plezier dat ik alle jaren heb met de zieken als ik ze begeleid in de lift doet zo deugd, ik geef maar iets kleins in de plaats van de grote vreugde die zij mij geven zegt Jos dan. Terug op de kamer begonnen zij dat zelf nog konden hun valies al te pakken zoveel als mogelijk, voor de anderen kwamen de verpleging, verzorgers brancardiers weer met hetzelfde plezier en inzet helpen. En dan bedje in want het zou weer vroeg dag zijn. De bedevaarders hadden nog wat tijd om een terrasje te doen alvorens ze begonnen te pakken of dit nog uitstelde tot ‘s morgens en dadelijk gingen slapen, sommige gingen nog even terug naar het Heiligdom om er de Crypte van de H? Bernadette te gaan deze is voor de kapel die men indertijd bouwde, na de crypte de lange gang door naar deze mooie kapel. Terug buiten trok de aandacht nog van een kruis op de berg, beetje nieuwsgierig de steile berg op om dan te zien dat het kruis van de grote Kruisweg is. AC
