---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------                  

Paal.  5 mei 1945.  Het is een zonnige, maar frisse zaterdagochtend.  De Tweede Wereldoorlog loopt in Europa in zijn laatste dagen.  André Luyten,  14 jaar, verdrijft de nacht uit de ogen en bekijkt nieuwsgierig het gezichtje van de nieuweling in het gezin.  Een nieuw leven vol onverwachte wegen en grote verwachtingen werd daar pas in de wieg gelegd.

Hoe weinig kon André vermoeden dat dit leven 78 jaar later, nauwelijks twee maanden na het zijne zou eindigen.  Zeker, grote verwachtingen werden ingelost,  maar was het toch niet wat vroeg ?
Gust vond dat hij een mooi leven had gehad,  een mooie carrière, een fijn gezin, hij was voldaan dat hij zijn kleinkinderen mocht zien opgroeien, maar noch hijzelf, noch zijn omgeving hadden het gevoel van:  dit leven is af, het is op.
Daarvoor was Gust nog te scherpzinnig en koesterde hij niet alleen zijn kleinkinderen, maar ook  zijn geesteskinderen, zoals paalonline.

Al vanaf de jaren 70 was Gust actief betrokken bij het reilen en zeilen in dit dorp,  met de focus op verenigingsleven en cultuur.  Hij was een van de medestichters en het trekpaard van de Cultuurraad Paal,  na de fusie de Stedelijke Culturele Raad Beringen, die onder andere instond voor het beheer en de werking van het OC De Buiting.  Het voortbestaan en functioneren van dit ontmoetingscentrum is altijd een van Gust zijn grote bekommernissen geweest.
Toen de Culturele Raad Beringen ontmanteld werd stond hij mee aan de wieg van paalonline,  een vzw en een website,  die sinds 2002 het verenigingsleven probeert te ondersteunen en de belangen van de Buitingen van Beringen behartigt.

De afgelopen twintig jaar lobbyde Gust voor een dorpenbeleid,  probeerde hij de eigenheid van ons dorp te beschermen en daarbij botste hij en de denktank van paalonline geregeld met ivoren torens in Beringen, waar een centralistisch beleid gevoerd werd.  De tijdgeest lijkt intussen te keren en Gust gelijk te geven.  Bereikbaarheid van diensten in eigen dorp was zijn antwoord op het mobiliteitsprobleem.
Zijn liefde voor ons dorp wist Gust op talloze manieren te tonen.  Zoveel mogelijk van vroeger bewaren,  ons dialect, ons erfgoed, daarvoor kon hij zijn broer inschakelen, de taalcommissie en de historische werkgroep van paalonline, want Gust was een beetje een circusartiest,  die veel telloren tegelijkertijd aan het draaien kon houden.

In tegenstelling tot veel politiekers die draaien als windvaantjes,  had Gust een visie voor ons dorp,  wat het moest zijn, waar we naartoe moesten.  Een leven lang werkte hij aan zijn weg.  Soms ook letterlijk.  De Klitsberg,  een van de groene longen van ons dorp, moet bereikbaar blijven voor de mensen, vond hij, vanuit de vier windstreken.  Zo stelde hij zelf een wandelpad open vanuit de westkant, langs zijn eigendom.  We dopen het hierbij graag tot het ‘Gust Luyten Paadje'.

Paalonline staat aan de voet van het figuurlijke pad, een beetje verweesd,  maar we volgen het naar boven,  Gust, in jouw spoor. .

Het petteke wèèrt een déipe stroa’et.  
Het spoor van een zwoargeloai’e kèèr. 
Mèr vurróp,  den hoefslag. 
Zèn bellekes rinkele inne miest.
              Ozze Gust.