Waarom is Goede Vrijdag ‘goed’? De tragische gebeurtenis van Jezus zijn terechtstelling wordt goed genoemd, omdat het de finale verzoening betekent van mens en God. God heeft zich met de mens verzoend, door mens te worden in Jezus, tot en met zijn vreselijke dood. Zonder deze ‘Goede’ Vrijdag zou er geen Pasen zijn, en geen verrijzenis.
Pastoor Geert ging voor in de kruisweg van statie tot statie met een gebed dat de kruisweg vertaald in onze samenleving.
1ste statie: Jezus wordt ter dood veroordeeld.
Hoe is het mogelijk dat een misdadiger vrij gelaten wordt in ruil voor een mens van goede wil en ziel.
Maar dikwijls doen wij hetzelfde: wij willen het goede in de andere niet zien of wij leggen de "goede bedoelingen" van de andere verkeerd uit, trekken andermans eerlijkheid in twijfel of maken mensen verdacht.
2de statie: Jezus neemt het kruis op zijn schouders.
Jezus heeft gezegd: “Wie zijn kruis niet opneemt en Mij niet volgt, is Mij niet waardig”
Ja maar, zeggen wij dan, waar heb ik dat aan verdiend? Met het kruis leren leven, bespaart je veel pijn. Mensen worden door het leven wijs hebben ze ooit gezegd: ‘Niet klagen maar dragen en bidden om kracht’. Net als Hij kunnen mensen in hun lijden groot zijn.
3de statie: Jezus valt voor de eerste maal onder het kruis.
Het kan ook Jezus soms echt teveel worden. Mensen krijgen het klaar dat Hij tegen de grond gaat.
En dagelijks krijgen mensen het opnieuw klaar om de medemens tegen de grond te krijgen. Door hun goede naam door het slijk te halen, letterlijk en figuurlijk een voetje lichten, na-ijver, jaloezie, hebzucht en andere hatelijkheden. Helaas hebben mensen geleerd om over lijken te gaan.
4de statie: Jezus ontmoet zijn moeder
Wat doet Zijn moeder in Jeruzalem?
Zij deed wat alle moeders vóór haar hebben gedaan en na haar zullen doen: er zijn als hun kind het moeilijk heeft, vooral dan. Het zwijgzame mee-lijden doet ze boven zichzelf uitstijgen, meegaan met hun kind. Want zo zijn moeders: die gaan tot het uiterste.
5de statie: Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis dragen.
Je kan héél beroemd worden als het toeval een handje helpt. Wie zou ooit van Simon van Cyrene gehoord hebben als hij niet toevallig geholpen had met het helpen dragen van het kruis. En wij maar druk doen om op te vallen bij de mensen. Kunnen we nog altijd niet elke dag de doodgewone dingen op een buitengewone manier volbrengen? Je haalt er wel geen krant of recordboek mee. Een kruis helpen dragen gewoon met een bemoedigend woord, een knipoog, een schouderklop, een blik van verstandhouding of urenlang naar een verward verhaal luisteren.
6de statie: Veronica droogt het aangezicht van Jezus af.
Niet iedereen blijft nieuwsgierig of machteloos toekijken, ja er zijn nog mensen zoals Veronica die op een eenvoudige manier wonderen doen. Het geeft moed te weten dat er mensen met je begaan zijn zelfs in je donkerste uren. Zo een gezicht vergeet men niet. Wij, mensen, geloven te weinig in de kracht van het kleine.
7de statie: Jezus valt voor de tweede maal onder het kruis.
De weg is zwaar en lang. Ondanks het medeleven en gebaren van goedheid komt er de uitputting. Maar het ideaal houdt de wil overeind. Liefde is in staat tot daden weet waar het op aankomt. Jezus gaat zo verder want wie de hand aan de ploeg geslagen heeft kijkt niet om. Hoe dikwijls willen wij terug? Als het nog maar even moeilijk wordt willen we al aan de kant gaan staan.
8ste statie: Jezus troost de wenende vrouwen.
Je moet het maar doen: zelf op weg zijn naar een pijnlijke dood en nog de kracht hebben om mensen te troosten. Er zijn erger dingen in het leven zegt Hij.
Kan het nog verschrikkelijker? Erger is als mensen met hun ogen open in hun ongeluk lopen, of het geluk ergens anders gaan zoeken ipv in de stilte van je hart. Het gebeurt dikwijls als men een zieke of gehandicapte gaat bezoeken en wij dan klagen over onze kleine ongemakken en dat de zieke of gehandicapte met hun optimisme ons moed en kracht geven. Er zijn erger dingen in het leven zeggen ze er dan nog bij.
9de statie: Jezus valt voor de derde maal onder het kruis.
Hij die zo mooi kon vertellen over de velden en het land ligt met zijn gezicht in het stof. Wordt geslagen en vertrapt. Zelfs dat kan Zijn geloof niet breken. Hij gaat door tot het einde omdat Hij van de mensen houdt. En wij maar alles berekenen. Want veel te goed is half zot. Of de liefde moet van twee kanten komen….
10de statie: Jezus wordt van Zijn kleren beroofd.
Ga er maar eens staan, naakt en toezien hoe men om je kleren dobbelt.
Dat gebeurt er als mensen veel, te véél, door de vingers zien, we onze ogen sluiten, doen of ons neus bloedt of de andere kant opkijken . als we onze verantwoordelijkheid ontlopen.
11de statie: Jezus wordt aan het kruis genageld.
Nagels gedreven in handen en voeten die niets anders deden dan mensen genezen en weldoende rondgaan. Machteloos? Het hart kan nog spreken, zal blijven spreken de eeuwen door. Want goedheid is sterker dan nagels, balken of menselijk gespot. Wie mensen vastspijkert op hun gebreken of misstap zet zichzelf vast in Liefdeloosheid.
12de statie: Jezus sterft aan het kruis.
Jezus verlost uit zijn lijden, zich totaal gegeven voor de mensen en aan Zijn Vader. Hoe dikwijls moet er voor de mensen nog een dwaasheid gebeuren voordat men inziet wat de waarheid is, sterven voor een betere wereld, zó ver gaat de liefde. Liefde is een taal, kent geen grenzen, is het allerbeste in de mens, is Gods woord voor ons bestaan.
13de statie: Jezus wordt van het kruis afgenomen.
Alle leed is geleden, alles is volbracht, de laatste daad van vergiffenis. Een levenloos lichaam in de schoot van zijn moeder gelegd. Scheurende pijn die niet uit te huilen is, want woorden blijven bewaard in het hart.
14de statie: Jezus wordt in het graf gelegd.
Voor wie niet beter weet is dit het einde? Voor andere de wachttijd voor een nieuw begin. Graan dat in de aarde gaat, wacht een winter lang en dan voordat iemand het verwacht begint het te kiemen. Leven door de liefde gedragen, met liefde in de aarde gelegd, is door niets of niemand te stuiten.
Met de tekst “In ieder mensenleven” van Phil Bosmans werd deze kruisweg afgesloten maar de woorden blijven. AC