Martin Ribus begon z’n actieve loopbaan met van z’n hobby z’n beroep te maken: muziek. Als leerkracht en een eigen muziekwinkel in Tessenderlo en daarbij ook nog spelend in verschillende bands van oa Danny Tyler en Bobby Prins. In 1985 komt de plaats als koster in de st. Johannes de Doperkerk vrij een taak die Martin dan opnam. Hij verhuisde samen met z’n echtgenote Greta en hun 2 kinderen naar Paal centrum op de hoek van de P. Carremansstraat en Meldertsesteenweg. Dit maakte dat hij steeds dicht bij z’n werk was. 35 jaar lang heeft hij ten dienste gestaan voor de parochie. Koster zijn is een veelzijdig beroep zo sprak pastoor Geert tijdens z’n laatste werkdag. Hij droomde ervan dat nu Martin er niet meer is hoe vuil de kerk erbij zal liggen, geen kaarsen of hosties meer, niets stond er in de sacristie nog klaar. De kerkdeur was ’s morgens niet open en ’s avonds brandde er nog volop licht en de deur niet gesloten…Steeds kon hij op Martin rekenen ondanks dat men nooit zeker was welke erediensten er in de loop van de week was, want de gewone vieringen, huwelijken en ander speciale vieringen weet je op voorhand maar sterfgevallen en de erediensten ervan maakte het zo onregelmatig. Iedereen kent Martin en Martin kent hierdoor ook heel veel volk in Paal. Vele pastoors heeft hij ‘overleefd’ (Pastoor Lode Clijsters, Tony Vandekerkhof, Alex Hulsmans (federatie Paal-Tervant), Geert Croes) Z’n liefde voor muziek is steeds gebleven als koster organist begeleidde hij het St-Ceciliakoor, Cantemus in Paal en het koor van Brelaar-Heide. Het werd een afscheid in zeer beperkte kring. Het kerkfabriek had stiekem geregeld dat hij tegen 18u naar de kerk kwam om z’n laatste dagelijkse ronde te doen, zien of de kaarsen veilig branden in de kaarsenkapel, nakijken of alles op z’n plaats staat en dan de kerk te sluiten. Aan de kerststal stond men hem en z’n Greta op te wachten. Na de korte afscheid speech spelde pastoor Geert hem het ereteken eerste klasse van O.L. Vrouw-oorzaak-onzer-blijdschap; patrones van het bisdom Hasselt op. Voorzitter Jos Verboven overhandigde hem het daarbij horende diploma voor zijn goede diensten aan de kerk als koster-organist gedurende 35 jaar. Ook kreeg hij nog een geschenkbon en z’n echtgenote Greta werd in de bloemen gezet. Pastoor Geert en het kerkfabriek waren dankbaar voor het verleden en ook blij dat hij op hun vraag de komende jaren toch nog halftijds wil verder helpen als koster maar vooral als organist en zo met de zangkoren de erediensten nog mee zal verzorgen. Het bijkomende werk zal hij niet meer moeten doen, met de grondige poetsbeurt van december laat hij dan ook een mooi verzorgde kerk achter. Nog een laatste keer de deuren sluiten en dan genieten van een (deeltijds) pensioen. AC